გრიგოლ ყიფშიძე (1858-1921)  დაიბადა გორის სოფელ წვერში. 

დაამთავრა თბილისის სასულიერო სასწავლებელი 1874 წელს და შევიდა თბილისის სასულიერო სემინარიაში. აქ იგი მხოლოდ ოთხის წელი სწავლობდა, ამბოხებაში მონაწილეობის გამო ბოლო კურსიდან გარიცხეს. 1977 წელს გაემგზავრა პეტერბურგში და თავისუფალ მსმენელად ჩაირიცხა უნივერსიტეტში, მაგრამ ოჯახური პირობების გამო სამშობლოში დაბრუნდა; 1878 წელს მასწავლებლად დაიწყო მუშობა ჯერ სოფელ წრომში და შემდეგ ახალქალაქში; გახდა გორის ხალხოსანთა ჯგუფის აქტიური წევრი და ილია ჭვჭვაძის გაზეთ "ივერიის" და გაზეთ "დროების"  კორესპონდენტი; როგორც პრაქტიკოს მასწავლებელს დიდხანს არ უმუშავია; ათავსებდა წერილებს და ნოველებს "ივერიაში"; 1879 წელს გახდა ახლადჩამოყალიბებული პირველი მუდმივი ქართული დასის წევრი და რამდენიმე წლის განმავლობაში ემსახურებოდა ქართული თეატრის განმტკიცებას. ამ პერიოდში იგი თბილისში ცხოვრობდა, თანამშროლობდა ქართულ პერიოდულ პრესაში, როგორც ლიტერატორი, თეატრალი და პუბლიცისტი; ამასთან ერთად, 1882-1885წწ. მუშობდა საქმის მწარმოებლად "ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელ საზოგადოებაში"; გახდა "ივერიის" რედაქციის მუდმივი თანამშრომელი და ილია ჭავჭავაძის მარჯვენა ხელი; აქტიურად ჩაება ქართული სალიტერატურო ენის დადგენის გარშემო 1890-იან წლებში ქართველ ლიტერატორთა შორის გაჩაღებულ კამათში და რამდენიმე საყურადღებო მოსაზრება გამოთქვა; ავტორია მრავალი ცალკეული წიგნის რეცენზიისა, თეატრალური ხასიათის სტატიებისა; მიწვეული იყო ჟურნალ "მოამბეში", როგორც საუკეთესო სტილისტი, ამავე ჟურნალში დაბეჭდა თავისი სანიმუშო თარგმანების უმეტესობა; პირველად ჩვენს სინამდვილეში შდგენილი აქვს ბიბლიოგრაფიული ნაშრომი რუსულ ენაზე "პერიოდული ბეჭდვითი სიტყვა კავკასიაში".