თარხან-მოურავი კონსტანტინე დავითის ძე (1811-6 თებერვალი 1869) თავადი, გენერალ-ლეიტენანტი (1865), 1862-63 ბაქოს გუბერნიის გუბერნატორი, „წმ. გიორგის” IV ხარისხის ორდენი (1851) და ოქროს იარაღი (მამაცობისათვის, 1839);
დაბადების ადგილი: სოფელი ახალქალაქი,ახლანდელი კასპის მუნიციპალიტეტი.
რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-ლეიტენანტი(1863). გენერალ იოსებ თარხან-მოურავის ძმა. მონაწილეობდა რუსეთ-ირანისა(1826–1828) და რუსეთ-ოსმალეთის(1828–1829) ომებში. 1839–1853 წლებში იყო ელიზავეტპოლის გუბერნიის ქ. ნუხის მმართველი. ყირიმის ომში(1853–1856) მეთაურობდა ქართველ გრენადერთა მე-14 პოლკს. 1858 წელს მიიღო გენერალ-მაიორის ჩინი. 1858–1863 წლებში იყო ქ. შემახის სამხედრო გუბერნატორი, 1863–1868 წლებში ბაქოს გუბერნიის სამხედრო გუბერნატორი. დაჯილდოებულია წმინდა ანას I, წმინდა სტანისლავის I, წმინდა გიორგის სხვადასხვა ხარისხის ორდენებით. რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-ლეიტენანტი(1863).
წყარო: საქართველო: ენციკლოპედია: ტ.III.–თბ., 2014.-გვ.476
ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
- წმინდა გიორგის ორდენი
- წმინდა სტანისლავის I ხარისხის ორდენი
- წმინდა ანას I ხარისხის ორდენი
- Тархан-Мауравов (Тархан-Моуравов) Константин Давыдович (Давидович), князь (? – ?)
генерал-майор с 14.11.1860 - https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%A2%D0%B0%D1%80%D1%85%D0%B0%D0%BD-%D0%9C%D0%BE%D1%83%D1%80%D0%B0%D0%B2%D0%BE%D0%B2,_%D0%9A%D0%BE%D0%BD%D1%81%D1%82%D0%B0%D0%BD%D1%82%D0%B8%D0%BD_%D0%94%D0%B0%D0%B2%D1%8B%D0%B4%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87
