სულ ვიზიტორი : 52182491
განთავსებული სტატია : 4458

მთავარი იუბილარი/ ხსენება

ომი/სამხედრო პირი
სამაჩაბლო/აფხაზეთი 1990-წ-დან
ომარ ასლანიძე ლეოს ძე 1981-08წწ. გარდ. 26 წლის სამაჩბლოში დ. სოფ. ჯიხანჯური ქობულეთი აჭარა ომარ ასლანიძე ლეოს ძე 1981-08წწ. გარდ. 26 წლის სამაჩბლოში დ. სოფ. ჯიხანჯური ქობულეთი აჭარა

475      

ომარ ასლანიძე ლეოს ძე 1981-08წწ. გარდ. 26 წლის სამაჩბლოში დ. სოფ. ჯიხანჯური ქობულეთი აჭარა

უმცროსი სერჟანტი

მედალი მხედრული მამაცობისთვის, 2008 წ.

1981 - 2008

 მტრის ავიაცია ზემო ნიქოზს დასტრიალებდა და ქართველ ჯარისკაცებს უტევდა. ქართველი მეომრები კი სოფლად ჩარჩენილ მოსახლეობაზე ზრუნავდნენ. ცდილობდნენ სამშვიდობოს გაეყვანათ. გაერიდებინათ იმ უბედურებისგან... ევაკუაციისას მან და მისმა თანამებრძოლებმა მოხუცი სარდაფში ჩაიყვანეს. ამობრუნდნენ და... 26 წლის უმცროსი სერჟანტი ომარ ასლანიძე მტრისგან ჩამოგდებულმა ჭურვმა იმსხვერპლა...

აგვისტოს რუსულ-ქართულ ომში, ქართველ ქვეითებზე იერიშები, ბუდიონოვკაში ბაზირებულმა 468-ე პოლკის ავიაციამ მიიტანა. სწორედ რუსული ავიაციის მიერ ჩამოყრილმა მასობრივი განადგურების კასეტურმა ბომბებმა იმსხვერპლა ქართველ სამხედროთა უმეტესობა. ცხინვალის დაბომბვის შემდეგ, მოზდოკის აეროპორტიდან აფრენილი რუსული მოიერიშეები – სუ-24 და სუ-25-ები სოფელი ზემო ნიქოზის თავზე დაფრინავდნენ და იქ ეძებდნენ ქართველ ჯარისკაცთა პოზიციებს. საჰაერო შეტევის შემდეგ, ქართველმა ჯარისკაცებმა, იქ დარჩენილი ადგილობრივი მოსახლეობის ევაკუაცია დაიწყეს. ადლიის ცალკეული მსუბუქი ქვეითი ბატალიონის მებრძოლებმა ერთ-ერთი ადგილობრივი მოხუცი საცხოვრებელი სახლის სარდაფში ჩაიყვანეს. ამ დროს, თბილისის მიმართულებით, ერაყიდან საქართველოს შეიარაღებული ძალების პირველი ქვეითი ბრიგადის ჯარისკაცები მოფრინავდნენ, მათ შორის იყო უფროსი სერჟანტი რომან ასლანიძე. ბაღდადის სამშვიდობო ოპერაციიდან სამშობლოში დაბრუნებულმა ძმამ ომარს ცოცხალს ვეღარ მიუსწრო.

ომარ ასლანიძე 1981 წელს დაიბადა, ქობულეთის რაიონის სოფელ ჯიხანჯურში.

ოჯახში სამი შვილი იზრდებოდა. ომარი შუათანა იყო.

მამა გაიხსენებს, რომ ომარი მხიარული და სხარტი ბავშვი იყო, ძლიერი ყოფილა და მეგობრებს „ძვალო“ შეურქმევიათ. ვარჯიში ჰყვარებია, შემდეგ სოფლის ბავშვებიც აუყოლიებია და მათაც ავარჯიშებდა.

„დღემდე ვინახავ მის გირებს... ყველას ძალიან უყვარდა, ყველა აფასებდა... ძალიან განიცდიან მის დაღუპვას მეგობრები, თანატოლები....“- იტყვის მამა.

ჯარში წასვლა ომარს 2007 წელს გადაუწყვეტია და ჩარიცხულა კიდეც ადლიის ბატალიონში. მალე, მონდომებისა და ფიზიკური სიძლიერის წყალობით, ოცმეთაურიც გახდა და უმცროსი სერჟანტის წოდება მიიღო.

ლეო ასლანიძე, მამა: „აპრილში ჩემს დაბადების დღეზე ბანკიდან კრედიტი გამოიტანა და მანქანა მაჩუქა. ვუთხარი - უკვე 27-ე წელში ხარ, ცოლი მოიყვანე, ოჯახს მოეკიდე და ეგ იქნება ჩემთვის დიდი საჩუქარი-მეთქი. მითხრა, მამა ცოტაც მაცალე, ბინას გავარემონტებ, ჩემი ძმაც ჩამოვა ერაყიდან და შემოდგომაზე ცოლსაც მოვიყვანო, თუმცა ვეღარც ძმის ნახვას მოესწრო, ვეღარც ცოლის შერთვას...“

ომამდე ერთი თვით ადრე, საგურამოში იყო სწავლებებზე, მალე ორფოლოშიც უნდა წასულიყვნენ, მაგრამ სწავლების მაგიერ ომში წავიდნენ.

მამა: „საგურამოდან დაბრუნების შემდეგ თითქოს შეიცვალა, ყველას გვეფერებოდა, ყველას გვეალერსებოდა. ალბათ, ადამიანის ტანი გრძნობს მოახლოებულ აღსასრულს. შინ ბოლოს 6 აგვისტოს მოვიდა. დაძაბული და მოწყენილი იყო. მითხრა, ორფოლოში უნდა წავიდეთ სწავლებებზეო. 9 აგვისტოს მისი ძმა, რომანი ერაყიდან ბრუნდებოდა და გული სწყდებოდა, ვერ ვნახავო. დავპირდი, როგორც კი ჩამოვა, აუცილებლად შეგახვედრებთ ერთმანეთს-მეთქი... საღამოს სახლში რომ დაბრუნდა, მეზობლები მოინახულა, დას მოეფერა და უთხრა - დამლოცეო. ღამით ტელეფონმა გააღვიძა, თანამებრძოლებმა უთხრეს - სასწრაფო განგაშიაო. უთენია წამოდგა. ვუთხარი - ბიჭო საჭმელი მაინც ჭამე, მშიერი ხომ არ წახვალ-მეთქი. არა მამა, ძალიან მეჩქარება და უნდა წავიდეო... სახლიდან გასვლისას ოჯახის თითოეულ წევრს გვემშვიდობებოდა ხოლმე, იმ დღეს არც დაგვმშვიდობებია... ვუთხარი: მოიცადე და მანქანით გაგიყვან-მეთქი, მაგრამ არ დამიჯერა... წავიდა... ორ საათში დამირეკა. ამ დროს მე უკვე ქობულეთში ვიყავი საქმეზე წასული. მკითხა, სად ხარო, რომ გაიგო სადაც ვიყავი, მთხოვა მანდ იყავი, ნახევარ საათში გამოგივლი და გნახავო. ქობულეთის ყოფილი რაიკომის შენობასთან ვიდექი, რამდენიმე წუთში ჩემსკენ მომავალი კოლონა შევნიშნე. წინ მომავალ მანქანებში ტვირთი იყო, უკანა მანქანებში კი იარაღასხმული ბიჭები ისხდნენ. ვიცოდი, რომ ორფოლოში მიდიოდნენ სწავლებებზე, გამიკვირდა მათ ხელში იარაღი რომ დავინახე... თვალით ვეძებდი ჩემს შვილს. ყველას ხელს ვუქნევდი. თვითონ დამინახა, მანქანის ბორტზე იჯდა, წამოხტა და დამიძახა: `მამა, აქ ვარ, მე მალე დავბრუნდები!..“ ეს კადრი თვალებიდან არ ამომდის, ბოლოს ამ დღეს ვნახე ჩემი შვილი“.

მალე ბიჭები კონფლიქტის ზონაში შევლენ, ქართული სოფლების მტრისგან დასაცავად.

მამა: „საღამოს შემეხმიანა. აღელვებული ჩანდა. სად ხართ მეთქი, ვკითხე. გორში ვართო. გორში რა გინდათ, ორფოლოში ხომ ხაშურიდან უნდა გადაგეხვიათ-მეთქი, გავიკვირვე. მამა ომი დაიწყო და ომში მივდივართო...

ცოტა ხანი სიჩუმე ჩამოვარდა. ვერ გავაანალიზე რას მეუბნებოდა. შემდეგ დაამატა, მამა ჩემს თავს გაფიცებ, დედას არ უთხრა, არ ინერვიულოსო. ჩემი მეუღლე მეორე ჯგუფის ინვალიდია და ომარი დედას განსაკუთრებულად უფრთხილდებოდა...“

ადლიის ბატალიონის ბიჭებმა ისეთი იერიში მიიტანეს მტერზე, რომ მათი წარმატება ლეგენდად იქცა. ნაბიჯ-ნაბიჯ იწევდნენ წინ, მაგრამ მტერმა ჰაერიდან შემოუტია საქართველოს. ბომბავდნენ ყველაფერს, სადაც კი ქართველი მებრძოლები ეგულებოდათ.

მამა: „როგორც ომარის მეგობრებმა მიამბეს, 9 აგვისტოს, ცდილობდნენ ქართულ სოფლებში ჩარჩენილი მოსახლეობა სამშვიდობოს გაეყვანათ. ერთი მოხუცი სარდაფში ჩაუყვანიათ. ომარი ამოსულა და დაბომბვაც დაწყებულა. ჭურვის ნამსხვრევები მოხვედრია. ბიჭებმა სასწრაფოდ წაიყვანეს გორის ჰოსპიტალში, მაგრამ უკვე დაგვიანებული იყო... ჩვენ 10 აგვისტოს შევიტყვეთ, რომ დაჭრილი იწვა გორის ჰოსპიტალში. ჩემი ძმა წავიდა გორში და ჩამოასვენა.

მთელი სოფელი ტიროდა, ყველამ განიცადა მისი დაღუპვა. სოფელში ერთ კაცს ვერ ნახავ, რომ ომარი არ ჰყვარებოდა...“

ომარ ასლანიძე დაიღუპა და რამდენიმე საათში ერაყიდან საქართველოში მისი ძმაც დაბრუნდა... ომის შემდეგ, რომან ასლანიძე პირველი ქვეითი ბრიგადიდან ადლიის ბატალიონში გადავიდა. ბატალიონში, რომლის რიგებშიც უმცროსი სერჟანტი ომარ ასლანიძე იბრძოდა ოკუპანტების წინააღმდეგ.

მამა: „ჩემი ტკივილი განუზომელია, მაგრამ ომი მსხვერპლს მოითხოვს, ჩემი შვილი რომ არ დაღუპულიყო, სხვისი დაიღუპებოდა... ღმერთს ვთხოვ, ჩემი შვილი უკანასკნელი ახალგაზრდა ყოფილიყოს, ვინც ჩვენი ქვეყნის ტერიტორიულ მთლიანობას შეეწირა. მისი დაკრძალვის დღეს, საფლავთან მივედი და დავპირდი, რომ მივახარებდი ჩვენი სამშობლოს გაერთიანებას. იმედი მაქვს საქართველო მალე გაერთიანდება და მე ჩემი შვილის საფლავთან ამაყად ვიტყვი - შვილო, თქვენს საქმეს უკვალოდ არ ჩაუვლია, საქართველო ერთიანია!“






სამაჩაბლო 2008 გარდაცვლილ მებრძოლთა სია ფოტომასალით რეგიონის, ქალაქის, სოფლის მიხედვით.

1 0


447 567 დოკუმენტი 1941-1945 სამამულო ომი

1 0


გორბაჩევი მიხეილ ნიკიფორეს ძე (1917-1955) სამამულო ომის გმირი (1941-1945), თბილისი, ქართლი.

1 0


გონტარი კონსტანტინე მიხეილის ძე (1921-2003) სამამულო ომის გმირი (1941-1945) სოხუმი, აფხაზეთი.

1 0


გოგიჩაიშვილი ნიკოლოზ ივანეს ძე (1903-1945) 41 წლის, სამამულო ომის გმირი (1941-1945) სოფელი ნიგვზიანი, ლანჩხუთი, გურია.

1 0


გვენცაძე ივანე ნიკოლოზის ძე (1907-1990) ,სამამულო ომის გმირი (1941-1945), სოფელი ბარეული, ამბროლაური, რაჭა

1 0


გვანცელაძე ვლადიმერ ვასილის ძე (1919-1970) სამამულო ომის გმირი (1941-1945),სოფელი უკანეთი, წყალტუბო, იმერეთი.

1 0


გერასიმჩუკი დავით ივანეს ძე (1916-1978) სამამულო ომის გმირი (1941-1945) თბილისი, ქართლი.

1 0


გეგეშიძე არკადი სპირიდონის ძე (1902-1974) სამამულო ომის გმირი (1941-1945) სოფელი მელაური, სამტრედია, იმერეთი.

1 0


გახოკიძე მიხეილ ლევანის ძე (1909-1973) სამამულო ომის გმირი (1941-1945) სოფელი ქვაითი,მარტვილი, სამეგრელო.

1 0


გარინი ბორის ივანეს ძე (1921-უცნ.) სამამულო ომის გმირი (1941-1945) სოხუმი, აფხაზეთი.

1 0


გარანიანი ერვანდ გევორქის ძე (1903-1995) სამამულო ომის გმირი(1941-1945) სოფელი ბაღნარი, გაგრა, აფხაზეთი.

1 0


გამცემლიძე შოთა ლევანის ძე (1922-1945) 23 წლის, სამამულო ომის გმირი (1941-1945) სოფ.მაქათუბანი ხარაგაული იმერეთი

1 0


გალუსტაშვილი სოკრატე ალექსის ძე (1920-1981) სამამულო ომი (1941-1945) სოფელი უფლისციხე, გორი, ქართლი.

1 0


გავრილოვი კუზმა ანტონის ძე (1922-1997.) სამამულო ომის გმირი (1941-1945) თბილისი, ქართლი.

1 0


გაბრიაძე გრიგოლ ივანეს ძე (1917-1944) 26 წლის ,სამამულო ომის გმირი (1941-45) სოფელი ძუყნური, ტყიბული, იმერეთი.

1 0


გაბლია ვარლამ ალექსის ძე (1902-1982) სამამულო ომი (1941-45) სოფელი ტამიში, ოჩამჩირე, აფხაზეთი.

1 0


ბულგაკოვი ანდრია ალექსის ძე (1913-1967) სამამულო ომი (1941-45) გორი, ქართლი.

1 0


ვასილ კვაჭანტირაძე (1907-1950) სნაინპერი სამამულო ომი (1941-45) კონჭკათი ოზურგეთი გურია

6 0


ბუკია აკაკი კონსტანტინეს ძე (1914-1975) ომის გმირი. სოფელი ძველი აბასთუმანი, ზუგდიდი, სამეგრელო.

1 0


ბუგაევი ალექსანდრე ლავრენტის ძე (1909-1950) ომის გმირი(1941-1945). ბათუმი, აჭარა.

1 0


სამაჩაბლო/აფხაზეთი 1990-წ-დან


გამოგვიგზავნეთ თქვენი ქალაქის სოფლის გამოჩენილი ადამიანები ავტვირთავთ თქვენი სახელით

1 1


ერეკლე მეფის 300 წლისთავი 7 ნოემბერი 2020 მსვლელობის მონაწილეთა სია თელავი მცხეთა

1 1


ქალიშვილების და ჭაბუკების ხარკად აკრძალვა 1774 წელი ქუჩუკ-კაინარჯის ზავის 23-ე მუხლი

1 0


შეიძლება დაგაინტერესოთ ნიმუში

1 0


საოჯახო წიგნის შექმნის რეკომენდაცია, ელექტრონული ნიმუში

1 0


გურიის რესპუბლიკა, გურიის მხვნელ-მთესველთა რესპუბლიკა 1905-1906 წლები

1 0


ერეკლე მეორე (1720-1798) 300 წელი დაბადებიდან ბრძოლების სია

1 0


ვინ იყვნენ საქართველოს ეკლესიის საჭეთმპყრობელები, რომლებიც მოკლეს. 6 ღვთისმსახური

3 0


თბილისის დაცემა 523-1921 წლები 25 ბრძოლა

1 0


საეკლესიო ახალი წელი 14(ძვ.სტ 1) სექტემბერია

1 0


დანელიების საგვარეულო ტექნოლოგია - ღვინის თაფლით დამუშავება მარტვილი

1 0


მებრძოლ უღმერთოთა კავშირი 1928-1947წწ 202 ათასი წევრი საქართველოში მუკი

2 1


ირაკლი გურამის ძე სამუშია 1976 ჩოხოსანი სოფ. ფშაფი გულრიფში აფხაზეთი

1 0


ირაკლი ოთარის ძე გოგოთიძე თუში მხედარი ალვანი მეფე ერეკლეს სიმბ. მხედარი

2 0


1759წელი მონებით ვაჭრობის აკრძალვა სოლომონ I (1735-1784) -ის მიერ

1 0


სიბრძნე გამონათქვამები

1 0


ანეგდოტი 7

1 0

 

საპატრიარქოს 25 მილიონის განკარგვის სია

1 0


რუის-ურბნისის კრების ძეგლწერა(დადგენილებები)

1 0


როლანდ აბულაძე 18 წლის მოიძია 31 მოგვარე სამხედრო პირი 1800-1920-იანი წლებში ცხინვალი სამაჩაბლო

2 0