სულ ვიზიტორი : 52182491
განთავსებული სტატია : 4458

მთავარი იუბილარი/ ხსენება

ომი/სამხედრო პირი
სამაჩაბლო/აფხაზეთი 1990-წ-დან
გელა მებაღიშვილი მიხეილის ძე 1972-08 გარდ. 35 წლის სამაჩბლოში სოფ. გავაზი ყვარელი კახეთი

506      

გელა მებაღიშვილი მიხეილის ძე 1972-08 გარდ. 35 წლის სამაჩბლოში სოფ. გავაზი ყვარელი კახეთი

როცა მოვკვდები და აღარ ვიქნები, რად მინდა თქვენი ვარდი და ია, ჩემი საფლავის ქვაზე დაწერეთ, ჩემი მოკლული რუსების სია…“ ეს ლექსი გელა მებაღიშვილმა თავის 11 წლის ბიჭუნას ტელეფონით წაუკითხა 10 აგვისტოს, გამთენიისას… დათო მებაღიშვილი: „ეს ლექსი გათენებამდე მითხრა. აი, რომ აბობდნენ, რუსები უნდა შემოვიდნენ თბილისშიო. ბოლოს მე მელაპარაკა და ვიცოდი, რომ საქმე აღარ იქნებოდა კარგად… მითხრა, მარიკოს კარგად მოუარე, მე რომ რამე მომივიდეს, მაგის მამა შენ უნდა იყოო… მივხვდი, რომ საქმე აღარ იყო კარგად…“ პატარა მარიამი, რომელიც მამამ თავის ვაჟს ჩააბარა, სულ 7 თვის იყო, ახლა მარიამი წლინახევრისაა, დათუნა კი – 12 წლის. როცა ჰკითხავ, რა გამოხვალო? მტკიცედ გპასუხობს: „რა თქმა უნდა, ჯარისკაცი“. „მამას რომ ვეტყოდი, მეც ჯარისკაცი უნდა გამოვიდე- მეთქი, მეუბნებოდა, მე შენი შვილიშვილის ვალიც მოხდილი მაქვს, შენ არ უნდა წახვიდე ჯარშიო…“ ასე კი ეუბნებოდა, მაგრამ ბიჭი მამას ხშირად დაჰყავდა ჯარში, უყვებოდა იარაღზე, ჯარის ცხოვრებაზე, აფხაზეთის ომში დაღუპულ მეგობრებზე, თვითონაც უხაროდა და ბიჭსაც უხაროდა მამის გვერდით ყოფნა, ამაყობდა მამის ჯარისკაცობით. ამაყობდა და დღესაც ამაყობს და მუდამ იამაყებს. მამამისს კარგი ბავშვობა ჰქონდა. დაიბადა და გაიზარდა ყვარელში, სოფელ გავაზში, მისდევდა სპორტს, მოჭიდავე იყო, ძიუდოისტი, საქართველოს ჩემპიონიც ყოფილა. საზღვარგარეთ გამართულ შეჯიბრებებშიც მონაწილეობდა, მერე იყო აფხაზეთის ომი, სავალდებულო სამხედრო სამსახური, მშობლიურ სოფელში დაბრუნება და სამსახური – საწარმოო რგოლის დირექტორობა. და აი, იქ გაიცნო თანამშრომლის 14 წლის გოგონა. გოგონა ადრეც იცნობდა მას, ოღონდ როგორც მოჭიდავეს, ხშირად ხედავდა სოფელში, საჭიდაო წრეში, ახლა კი სხვა წრე შეიკრა მათ შორის, ერთმანეთი შეუყვარდათ და ინგა 9 წლით უფროს გელას ჩუმად გაჰყვა – გაიპარა. ინგა: „ჩვენს შორის ძალიან დიდი სიყვარული იყო, რამაც გადამაწყვეტინა ასე პატარას გათხოვება… ძალიან კარგი ადამიანი იყო, ფაქტობრივად, ბავშვივით მზრდიდა. მზად არ ვიყავი ოჯახის შესაქმნელად. ერთად ვსწავლობდით, ერთად ვაკეთებდით ყველაფერს, შეთანხმებით, ძალიან ტკბილად. შემდეგ დაიბადა დავითი. ჯერ სოფელში ვცხოვრობდით, მერე სამსახური უკვე აღარ ჰქონდა გელას და თბილისში გადმოვედით საცხოვრებლად. 2000 წლიდან „კომანდოს“ ბატალიონში დაიწყო მუშაობა კონტრაქტით. აფხაზეთის ომში იყო ნაბრძოლი, ბევრი მეგობარი ჰყავდა დაღუპული, სულით ჯარისკაცი იყო და გადაწყვიტა, რომ მისთვის ყველაზე საუკეთესო სამსახური ჯარი იყო. მეც და მშობლებიც წინააღმდეგი ვიყავით, მაგრამ თქვა, მორჩა, მე მივდივარ ჯარშიო და წინააღმდეგობას აზრი აღარ ჰქონდა. მერე მეც მომწონდა მისი სამსახური, მომწონდა, რომ საქვეყნო საქმეს აკეთებდა, მაგრამ ძალიან რთული იყო ჩვენი ცხოვრება, იყო დღეები, როცა სახლში ვერ მოდიოდა, სწავლებებზე იყო წასული და მე და დათუნა სახლში მარტო ვიყავით. კონტრაქტს რომ ვადა გაუვიდა, ვწუწუნებდი, ვთხოვდი, რომ სხვაგან დაეწყო სამსახური, ჰქონდა კიდეც საშუალება, რომ სხვაგან დაეწყო, მაგრამ არაფრით არ ქნა, ჩემთვის ერთადერთი სამსახური ეს არისო… ერაყშიც იყო, ერაყიდან დაბრუნების შემდეგ მეოთხე ბრიგადაში, 41-ე ბატალიონის მესამე ასეულის სერჟანტად მსახურობდა. დათუნასთან ძალიან მეგობრული ურთიერთობა ჰქონდა, არანაირად არ იყო მკაცრი მამა. უყვებოდა თავის ამბებს, რა და როგორ იყო ქვეყანაში, როგორ დაკარგა მეგობრები აფხაზეთის ომში, დათუნას პატრიოტული სულისკვეთებით ზრდიდა… დათუნა უკვე ათი წლის იყო, მეორე შვილის გაჩენა რომ გადავწყვიტეთ. სულ წლებს ითვლიდა, „მე ამხელა ვიქნები, დათო ამხელა, ის ძალიან ძალიან პატარა იქნებაო“. სულ წლებს ითვლიდა… ალბათ, გული ცუდს უგრძნობდა… მარიამს „მამას გოგონიას“ ეძახდა, რაც არ უნდა დაღლილი მოსულიყო, გადაივლებდა თუ არა წყალს, შეიყვანდა საძინებელში, ეფერებოდა, ეთამაშებოდა…“ გელას ოჯახური იდილია მალე დასრულდა. ვიდრე ომში წაიყვანდნენ, ბოლო დღეებში დათოც თან დაჰყავდა ჯარში. 6 აგვისტოს ვაზიანიდან რომ დაბრუნდნენ, დათომ სახინკლეში წაყვანა მოსთხოვა მამას. ინგა: „მეც მთხოვა გელამ, რომ წავყოლოდი, მაგრამ პატარას გამო თავი შევიკავე, მარიამი პატარა იყო და საღამოს გვიან არ გაგვყავდა გარეთ, დათო და მამამისი წავიდნენ, მალევე დაბრუნდნენ… დაიძინა, ტელეფონები, როგორც ყოველთვის, ჩართული ჰქონდა… ღამის 2 საათზე საშინელი ზარები ატყდა, არ ვიცოდი, რა ხდებოდა, არ მინდოდა, ღამე წასულიყო და მოვიმიზეზე, ნასვამია, სძინავს-მეთქი, იქნებ თავი დაენებებინათ… მაგრამ მითხრეს, აუცილებელია, თუ ვერ აღვიძებთ, თვითონ მოვაკითხავთ და გავაღვიძებთო… გავაღვიძე… სახლიდან რომ გადიოდა, საოცრად ნაღვლიანი იყო, ალბათ, გრძნობდა, რომ უკანასკნელად გადიოდა სახლიდან… მარიამი გააღვიძა, ჩაეხუტა, დაემშვიდობა, ყველას დაგვემშვიდობა, საერთოდ, არასოდეს გადიოდა სახლიდან დაუმშვიდობებლად, ამბობდა, რომ ჯარისკაცის ცხოვრება ისეთია, ყოველთვის შეიძლება ყველაფერი მოხდესო… იმ დღეს არ წაუყვანიათ ომში, ვაზიანში იყო, ხშირად რეკავდა, მამშვიდებდა, აქ ვარ, ვაზიანშიო. მერეც, როცა უკვე ცხინვალში იყო, მაშინაც არ მეუბნებოდა სიმართლეს, ისევ მამშვიდებდა, ნუ გეშინია, მე იქ არა 101 ვარ, არაა ჩემი ჯარი ისე გაწვრთნილი, რომ პირველ ხაზზე ვიყოთო. ბოლოს, ათი რომ დაიწყო, მაშინ მელაპარაკა, მითხრა, ნუ გეშინია, მე მაინც დავბრუნდებიო, ეს იყო მისი ბოლო სიტყვები. მერე საერთოდ გათიშა ტელეფონი. იმიტომ, რომ თურმე დაბომბვა დაიწყო და მეგობრებისთვის უთქვამს, ხმას გაიგებს და უკვე მიხვდება, ვერანაირად ვეღარ მოვატყუებო. იმ ღამეს გადარჩა. ათში, დილით, 11 საათიდან 12 საათამდე აფეთქდა ნაღმზე… იმ ღამეს ალყაში იყვნენ მოქცეულები, თვითონ გამოვიდნენ, გამოარღვიეს ალყა. მაგრამ ერთი მეგობარი დაიჭრა, ფეხი მოაგლიჯა ყუმბარის ნამსხვრევმა, გელამ თვითონ შეუხვია ჭრილობა, ბიჭი გონზე იყო და იხვეწებოდა, აქ ნუ დამტოვებთო. გელამ ის ბიჭი ორ ბიჭს ჩააბარა, გამოიყვანეთო… შემდეგ სამშვიდობოს გამოსულმა ის ბიჭები ნახა, მაგრამ ვერ ნახა დაჭრილი მეგობარი. რომ მოიკითხა, სად არისო, გარდაიცვალა უკვეო. გელა მაინც შევიდა ასეულის ექიმთან ერთად, კი შევიდა, მაგრამ იმ ბიჭამდე ვეღარ მივიდა… დაჭრილის გამოსაყვანად რომ შესულან, გელას ექიმისთვის უთქვამს, შენ იქით წადი, მე აქეთ წავალო. ექიმი საითაც წავიდა, იქით არ იყო ნაღმი, საითაც გელა წავიდა, იქ იყო ნაღმი და გელა აფეთქდა… თვითონ ექიმიც საშინლად დაიჭრა, ხორცები ჰქონდა დაგლეჯილი. იმ ექიმმა ნახა გელა გარდაცვლილი, ერთადერთი ის იყო, ვინც ნახა, რომ ნაღმზე აფეთქდა… ექიმმა ვერ გამოიყვანა გელა, თვითონ დაჭრილი და განადგურებული იყო, ან როგორ გამოაღწია… მაშინვე კი თქვა, გელა მოკვდა, პულსი ვნახე და მკვდარი იყოო, მაგრამ მე მაინც ცოცხლებში ვეძებდი, გელას თანამებრძოლებიც მეუბნებოდნენ, მაგას ნუ უჯერებ, აგონიაშია, არაა სრულ ჭკუაზეო. არც იმათ უნდოდათ გელას სიკვდილის დაჯერება, არც მე… გელა ნოემბერში გადმოასვენეს, ბოლო 11 კაცი რომ გადმოასვენეს, მაშინ… გავიგე თუ არა, წავედი სანახავად. იქ ვინმეს ამოცნობა შეუძლებელი იყო, მაგრამ ექსპერტმა მითხრა, რომ ერთ- ერთს „გოლფის“ გასაღები ჰქონდა. გელას თან ჰქონდა წაღებული მანქანისა და სახლის გასაღები… მაჩვენეთ- მეთქი. ჩვენი გასაღები იყო, სამწუხაროდ… დამამშვიდეს, შეიძლება სულ სხვასთან აღმოჩნდა სხვისი გასაღები, ან სულაც სხვისი გასაღებიაო. სამწუხაროდ, ჩვენი იყო. მოერგო ჩვენი სახლის კარსა და მანქანას. დეენემის პასუხი დაემთხვა. რატომღაც არ მეგონა, რომ ჩვენი სიყვარული ასე დამთავრდებოდა, საშინელებაა, ახსნაც არ შემიძლია, ხანდახან ვფიქრობ, რომ რახან გარდაცვლილი არ მინახავს, ცოცხალია, რომ სადღაცაა, ახლოს… არადა, რაც დროს გადის… არაა ახლოს, შორს არის… ჩვენგან…“

https://www.facebook.com/221929054598010/posts/330408227083425/






სამაჩაბლო 2008 გარდაცვლილ მებრძოლთა სია ფოტომასალით რეგიონის, ქალაქის, სოფლის მიხედვით.

1 0


447 567 დოკუმენტი 1941-1945 სამამულო ომი

1 0


გორბაჩევი მიხეილ ნიკიფორეს ძე (1917-1955) სამამულო ომის გმირი (1941-1945), თბილისი, ქართლი.

1 0


გონტარი კონსტანტინე მიხეილის ძე (1921-2003) სამამულო ომის გმირი (1941-1945) სოხუმი, აფხაზეთი.

1 0


გოგიჩაიშვილი ნიკოლოზ ივანეს ძე (1903-1945) 41 წლის, სამამულო ომის გმირი (1941-1945) სოფელი ნიგვზიანი, ლანჩხუთი, გურია.

1 0


გვენცაძე ივანე ნიკოლოზის ძე (1907-1990) ,სამამულო ომის გმირი (1941-1945), სოფელი ბარეული, ამბროლაური, რაჭა

1 0


გვანცელაძე ვლადიმერ ვასილის ძე (1919-1970) სამამულო ომის გმირი (1941-1945),სოფელი უკანეთი, წყალტუბო, იმერეთი.

1 0


გერასიმჩუკი დავით ივანეს ძე (1916-1978) სამამულო ომის გმირი (1941-1945) თბილისი, ქართლი.

1 0


გეგეშიძე არკადი სპირიდონის ძე (1902-1974) სამამულო ომის გმირი (1941-1945) სოფელი მელაური, სამტრედია, იმერეთი.

1 0


გახოკიძე მიხეილ ლევანის ძე (1909-1973) სამამულო ომის გმირი (1941-1945) სოფელი ქვაითი,მარტვილი, სამეგრელო.

1 0


გარინი ბორის ივანეს ძე (1921-უცნ.) სამამულო ომის გმირი (1941-1945) სოხუმი, აფხაზეთი.

1 0


გარანიანი ერვანდ გევორქის ძე (1903-1995) სამამულო ომის გმირი(1941-1945) სოფელი ბაღნარი, გაგრა, აფხაზეთი.

1 0


გამცემლიძე შოთა ლევანის ძე (1922-1945) 23 წლის, სამამულო ომის გმირი (1941-1945) სოფ.მაქათუბანი ხარაგაული იმერეთი

1 0


გალუსტაშვილი სოკრატე ალექსის ძე (1920-1981) სამამულო ომი (1941-1945) სოფელი უფლისციხე, გორი, ქართლი.

1 0


გავრილოვი კუზმა ანტონის ძე (1922-1997.) სამამულო ომის გმირი (1941-1945) თბილისი, ქართლი.

1 0


გაბრიაძე გრიგოლ ივანეს ძე (1917-1944) 26 წლის ,სამამულო ომის გმირი (1941-45) სოფელი ძუყნური, ტყიბული, იმერეთი.

1 0


გაბლია ვარლამ ალექსის ძე (1902-1982) სამამულო ომი (1941-45) სოფელი ტამიში, ოჩამჩირე, აფხაზეთი.

1 0


ბულგაკოვი ანდრია ალექსის ძე (1913-1967) სამამულო ომი (1941-45) გორი, ქართლი.

1 0


ვასილ კვაჭანტირაძე (1907-1950) სნაინპერი სამამულო ომი (1941-45) კონჭკათი ოზურგეთი გურია

6 0


ბუკია აკაკი კონსტანტინეს ძე (1914-1975) ომის გმირი. სოფელი ძველი აბასთუმანი, ზუგდიდი, სამეგრელო.

1 0


ბუგაევი ალექსანდრე ლავრენტის ძე (1909-1950) ომის გმირი(1941-1945). ბათუმი, აჭარა.

1 0


სამაჩაბლო/აფხაზეთი 1990-წ-დან


გამოგვიგზავნეთ თქვენი ქალაქის სოფლის გამოჩენილი ადამიანები ავტვირთავთ თქვენი სახელით

1 1


ერეკლე მეფის 300 წლისთავი 7 ნოემბერი 2020 მსვლელობის მონაწილეთა სია თელავი მცხეთა

1 1


ქალიშვილების და ჭაბუკების ხარკად აკრძალვა 1774 წელი ქუჩუკ-კაინარჯის ზავის 23-ე მუხლი

1 0


შეიძლება დაგაინტერესოთ ნიმუში

1 0


საოჯახო წიგნის შექმნის რეკომენდაცია, ელექტრონული ნიმუში

1 0


გურიის რესპუბლიკა, გურიის მხვნელ-მთესველთა რესპუბლიკა 1905-1906 წლები

1 0


ერეკლე მეორე (1720-1798) 300 წელი დაბადებიდან ბრძოლების სია

1 0


ვინ იყვნენ საქართველოს ეკლესიის საჭეთმპყრობელები, რომლებიც მოკლეს. 6 ღვთისმსახური

3 0


თბილისის დაცემა 523-1921 წლები 25 ბრძოლა

1 0


საეკლესიო ახალი წელი 14(ძვ.სტ 1) სექტემბერია

1 0


დანელიების საგვარეულო ტექნოლოგია - ღვინის თაფლით დამუშავება მარტვილი

1 0


მებრძოლ უღმერთოთა კავშირი 1928-1947წწ 202 ათასი წევრი საქართველოში მუკი

2 1


ირაკლი გურამის ძე სამუშია 1976 ჩოხოსანი სოფ. ფშაფი გულრიფში აფხაზეთი

1 0


ირაკლი ოთარის ძე გოგოთიძე თუში მხედარი ალვანი მეფე ერეკლეს სიმბ. მხედარი

2 0


1759წელი მონებით ვაჭრობის აკრძალვა სოლომონ I (1735-1784) -ის მიერ

1 0


სიბრძნე გამონათქვამები

1 0


ანეგდოტი 7

1 0

 

საპატრიარქოს 25 მილიონის განკარგვის სია

1 0


რუის-ურბნისის კრების ძეგლწერა(დადგენილებები)

1 0


როლანდ აბულაძე 18 წლის მოიძია 31 მოგვარე სამხედრო პირი 1800-1920-იანი წლებში ცხინვალი სამაჩაბლო

2 0