დაბადების ადგილი: სოფელი მათხოჯი, ხონის მუნიციპალიტეტი.

დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი ენათმეცნიერების სპეციალობით 1930 წელს.

1936 წელს დაიწყო სამეცნიერო და პედაგოგიური საქმიანობა. სხვადასხვა დროს კითხულობდა ლექციებს თბილისის, თელავის, ქუთაისის პედაგოგიურ ინსტიტუტებში. 1967-1984წწ. იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ახალი ქართული ენის კათედრის გამგე. ქართველი ენათმეცნიერი, ქართული ენისა და დიალექტების მკვლევარი, ბასკოლოგი. ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი(1963), პროფესორი(1963). ავტორია მრავალი ნაშრომისა, რომლებშიც გაშუქებულია ქართული ენის გრამატიკის, მისი ისტორიის, დიალექტოლოგიის ლექსიკოლოგია-ლექსიკოგრაფიის, ონომასტიკის, აგრეთვე ზოგადი ენათმეცნიერული ფოლკლორისტიკის, ლიტერატურათმცოდნეობის საკითხები.

წყარო: ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია: ტ.11.-თბ.,1987.-გვ. 278

• ბასკური ენისა და ლიტერატურის საზოგადოება, თავმჯდომარე
• საქართველოს მეცნიერებათა აკადემია, აკადემიკოსი (1974-)
• ქართული სალიტერატურო ენის ნორმათა დამდგენი მუდმივი სახელმწიფო კომისია, წევრი
• ქსე-ე-ს ენათმეცნიერების საბჭო, თავმჯდომარე

• 1971 - საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე

• ქართული ენის თავგადასავალი (ავტორი). - თბილისი, მეცნიერება, 1990. - 247გვ.
• რთული წინადადების პრობლემა ქართულ ენაში : კავშირებისა და საკავშირებელი სიტყვების საფუძველზე (ავტორი). - თბილისი, მეცნიერება, 1989. - 424გვ.
• სიტყვის ცხოვრება (ავტორი). - თბილისი, მერანი, 1988. - 340 გვ.
• ბასკები და ქართველები (ავტორი). - თბილისი, საბჭ. საქართველო, 1978. - 207გვ.
• ქართული დიალექტოლოგიური ძიებანი : დამხმ. სახელმძღვ. უნ-ტისა და პედ. ინ-ტის სტუდენტთათვის (ავტორი). - თბილისი, განათლება, 1970. - 271გვ.
• მწერლის ენა (ავტორი). - თბილისი, საბჭ. მწერალი, 1957. - 208გვ.
• ეროვნული ბიბლიოთეკა