სულ ვიზიტორი : 52186515
განთავსებული სტატია : 7001

მთავარი იუბილარი/ ხსენება

ომი/სამხედრო პირი
სამხედრო პირი
ივანე სიმონის ძე კვინიტაძე (ჩიქოვანი) (1825-1895) რუსეთის პოლკოვნიკი სამეგრელო ივანე სიმონის ძე კვინიტაძე (ჩიქოვანი) (1825-1895) რუსეთის პოლკოვნიკი სამეგრელო

1986       ბეჭდვა

ივანე სიმონის ძე კვინიტაძე (ჩიქოვანი) (1825-1895) რუსეთის პოლკოვნიკი სამეგრელო

ივანე სიმონის ძე კვინიტაძე (ნამდვილი გვარი ჩიქოვანი; დ. 1 თებერვალი1825 — გ. 1895) — რუსეთის არმიის პოლკოვნიკი, კავკასიის ომებისა და რუსეთ-ოსმალეთის 1877-78 წლების ომის აქტიური მონაწილე, გენერალ გიორგი კვინიტაძის მამა. ხელმძღვანელობდა ალექსანდრე დიუმას კავკასიაში მოგზაურობას

დაიბადა მღვდლის ოჯახში. 1839 წელს ჩაირიცხა დაღესტნის მილიციაში და თავი გამოიჩინა შამილის სიმაგრის, ახულგოს იერიშში. დაღესტანში ბრძოლების დროს მიიღო მრავალი ჯილდო. მონაწილეობდა ღუნიბის აღებაში (1859). 1873 წელს მონაწილეობდა ხივის ლაშქრობაში. ოსმალეთთან 1877-1878 წლებში ომის დროს მეთაურობდა დაღესტნის მე-2 პოლკს. 1881 წლიდან მუდმივად ცხოვრობდა თბილისში, სადაც გარდაიცვალა 1895 წელს.

კვინიტაძე პირველად დაღესტნელი გლეხის ქალზე, ქისტამანზე დაქორწინდა. ჰყავდა 2 ვაჟიშვილი ალექსანდრე (ალექსანდრე ალხაზოვ-ივანოვი1861–1919; შემდგომში დაღესტნის პირველი კომპოზიტორი) და ისაბეკი (ისაბეკ აბდულაევი1865–1929; მომავალში დაღესტნელი პედაგოგი). თბილისში ივანე კვინიტაძემ მეორედ იქორწინა, პელაგია სულაძეზე. მათი შვილი, გიორგი, შემდეგ საქართველოს არმიის მთავარსარდალი გახდა.


დაიბადა თბილისის გუბერნიაში, აზნაურების ოჯახში. გიორგი კვინიტაძის მოგონებების წინასიტყვაობის ავტორის, თეიმურაზ ბაგრატიონ-მუხრანელის ცნობით, ივანეს მამა - სიმონ ჩიქოვანი იმერეთის აჯანყების შემდეგ ემიგრაციაში წავიდა, ივანე საქართველოში დარჩა და იზრდებოდა თავად ციციშვილების ოჯახში. 13 წლის ასაკში მან ახალი გვარი - კვინიტაძე მიიღო და რუსეთის სამხედრო სამსახურში ჩადგა. 1839 წელს ჩაირიცხა დაღესტნის მილიციაში და თავი გამოიჩინა შამილის ციხე-სიმაგრის, ახულგოს იერიშში. მონაწილეობდა ღუნიბის აღებაში (1859). ფლობდა რამდენიმე ენას, ხშირად ასრულებდა სადაზვერვო დავალებებს და მთიელებთან ასრულებდა თარჯიმნის ფუნქციას. გამოირჩეოდა დიდი ფიზიკური ძალითა და სიმამაცით. კავკასიაში მოგზაურობის დროს (1858-1859) თან ახლდა ფრანგ მწერალ ალექსანდრე დიუმას. 1873 წელს მონაწილეობდა ხივის (ქალაქი უზბეკეთში, ხორეზმის ოლქში) ლაშქრობაში. ოსმალეთთან 1877-1878 წლების ომის დროს პოლკოვნიკის წოდებით მეთაურობდა დაღესტნის მე-2 არარეგულარულ ცხენოსანთა პოლკს. 1880 წლიდან აქტიურ სამხედრო მოღვაწეობას ჩამოშორდა. სიცოცხლის ბოლომდე ირიცხებოდა კავკასიის სამხედრო ოლქის ჯარებში. 1881 წლიდან მუდმივად ცხოვრობდა თბილისში, სადაც გარდაიცვალა 1897 წლის იანვარში. მიღბული ჰქონდა მრავალი სამხედრო და საბრძოლო ჯილდო. დაქორწინებული იყო პელაგია სულაძეზე. ჰყავდა 4 შვილი: ბარბარე (დ.1864), ელენე (დ.1866), სოფიო (დ. 1871) და გიორგი (დ. 1874). რუსეთის არმიის მაიორი (1864), პოდპოლკოვნიკი (1869), პოლკოვნიკი (1877); კავკასიის ომისა და რუსეთ-თურქეთის ომის (1877-1878) აქტიური მონაწილე. საქართველოს ეროვნული გმირის, საქართველოს დამოუკიდებელი რესპუბლიკის შეიარაღებული ძალების პირველი და ბოლო მთავარსარდლის, რომელიც ხელმძღვანელობდა პირველი რესპუბლიკის ჯარს 1921 წელს რუსეთ-საქართველოს ომში, გენერალ გიორგი კვინიტაძის მამა.

წყარო: გიორგი კვინიტაძე, მოგონებები: საქართველოს დამოუკიდებლობის წლები, 1917-1921 (ავტორი) // წ. 1. - თბილისი, ლომისი, 1998. - 280გვ.

ჯილდოები, პრემიები და პრიზები

1873 - წმინდა გიორგის მე-IV ხარისხის ორდენი

წმინდა ვლადიმირის მე-III ხარისხის ორდენი

წმინდა სტანისლავის მე-III ხარისხის ორდენი

წმინდა ანას მე-IV ხარისხის ორდენი

წმინდა ანას მე-III ხარისხის ორდენი

წმინდა სტანისლავის II ხარისხის ორდენი

ТАЙНЫ БИОГРАФИИ ПОЛКОВНИКА ИВАНА КВИНИТАДЗЕ [опубликовано 1 Ноября 2013]

Хаджи Мурад Доного (Незаконченное генеалогическое расследование»)

Иван Семенович Квинитадзе  Заметный след в истории Дагестанского конного полка оставил Иван Семенович Квинитадзе (1825–1897).

До недавнего времени историю его семьи мы знали в основном по рассказам, ныне покойного, известного дагестанского краеведа и учителя Булача Гаджиева. В 15 лет И.Квинитадзе поступил в Дагестанскую милицию, прошел всю Кавказскую войну, служил в Дагестанском конном полку. В 1864 г. он уже подполковник, а во время русско-турецкой войны 1877-1878 годов командовал 2-м Дагестанским полком и «за отличие против турок» был произведен в полковники. С 8 сентября 1881 года Квинитадзе проживал на родине в г. Тифлисе, где и скончался в 1895 г. в 70-летнем возрасте. «Был он человеком громадного роста, большой физической силы, отменно храбр и в то же время почти безграмотен» (1).

И.Квинитадзе владел несколькими языками и ему давали особые поручения. «Так, он был назначен сопровождать Александра Дюма во время его путешествия по Кавказу» (2) .

В 1860 г. сотня полка, в которой проходил службу И.Квинитадзе, стояла в кумыкском ауле Гели в Дагестане, где с корнетом произошла самая банальная история. «Здесь ему приглянулась девушка по имени Кистаман, – писал Б.Гаджиев, – дочь кумыка Абдуллы. Кистаман была необыкновенно красива. Для того чтобы жениться на ней, корнет принял мусульманскую религию. Видимо это была настоящая любовь…» (3)

По сведениям краеведа, в 1861 году у них родился сын Александр, а в 1865 году – Исабек. По каким то причинам семья распалась и, уезжая в Грузию И.Квинитадзе забрал с собою младшего сына Исабека. Александр же остался в Дагестане. Судьба его сложилась так, что со своей матерью он не смог жить.

Проживающая в Темир-Хан-Шуре сестра Квинитадзе Екатерина Семеновна и ее муж Алхазашвили, усыновили мальчика и дали ему фамилию Алхазов с приставкой Иванов, по имени его отца. С тех пор Александр стал носить двойную фамилию: Алхазов-Иванов. В 1877 г. он юношей записался в Дагестанский конный полк, в котором воевал на Русско-турецкой войне, где получил два георгиевских креста и две медали, был ранен в ногу. Любопытно, что 2-ым Дагестанским конным полком на этой войне командовал его отец. Вернувшись домой инвалидом Александр не пал духом. Он поступил в Тифлисское музыкальное ремесленное училище и блестяще его закончил, получив «аттестат-лиру и звание музыкального мастера-настройщика» (4). Впоследствии проживая в Темир-Хан-Шуре, Алхазов-Иванов стал реставратором музыкальных инструментов, занимался творчеством – он автор марша Дагестанского конного полка «Горец Дагестана» под звуки которого полк уходил на Русско-японскую войну в 1904 г., и по праву считается первым композитором Дагестана.

Александр Алхазов-Иванов (Квинитадзе)Что касается младшего брата Исабека, то он не захотел жить в Тбилиси, где отец вторично женился, и вернулся домой к матери, которая дала ему фамилию Абдулаев по имени своего отца. Исабек Абдуллаев окончил медресе, стал известным учителем в Дагестане. Его именем была названа местная школа в Гелли.

Исабек Абдуллаев  (Квинитадзе)   Казалось бы обычная семейная история. Однако нас заинтересовала личность, как впоследствии выяснится, еще одного члена этой семьи. Квинитадзе Георгий Иванович – генерал российской императорской армии, кавалер многих наград, в том числе ордена Св.Георгия 4-й степени и Георгиевского оружия. В 1918 г. – помощник Военного министра и Главнокомандующего войсками Закавказской республики, в 1921 г. – главнокомандующий Грузинской армией. Из автобиографии генерала следует, что в декабре 1921 г. в составе правительства Грузии Г.Квинитадзе переехал в Париж, а в следующем году он поселился в г.Шату, где и проживал в дальнейшем до самой смерти (5).

Поскольку Георгий Квинитадзе являлся сыном Ивана Семеновича Квинитадзе, об этом, в частности, говорится в его биографии и вступительной статье князя Теймураза Багратион-Мухранского к «Воспоминаниям…» генерала Г.И. Квинитадзе, опубликованным в Париже (1985), мы предприняли некоторые поиски. Кстати, автор отмечает, что Квинитадзе «происходил из грузинского рода Чиковани. Когда в 1830 г. русские войска вошли в Имеретию, дед Георгия Ивановича, Симон Чиковани, ушел в Турцию в свите имеретинского царя Симеона. Его сын Иван, отец Георгия Ивановича, был оставлен в Грузии, в семье князей Цицишвили… В возрасте 13 лет, переменив фамилию на Квинитадзе, Иван поступил в русскую армию (т.е. Дагестанский конный полк. – Авт.) и сделал блестящую карьеру» (6).

Далее Т. Багратион-Мухранский свидетельствует, что Георгий Квинитадзе родился в 1874 г. в Дагестане (7), что подтвердилось из послужного списка Ивана Семеновича Квинитадзе, полученного нами из Российского государственного военно-исторического архива. Но, в списке не упоминаются ни Александр, ни Исабек, а помимо Георгия указаны еще и другие дети Ивана Квинитадзе: Варвара (род. 28 октября 1864 г.), Елена (род. 24 апреля 1866 г.) и София (род. 15 апреля 1871 г.) (8).

Родились ли они тоже в Дагестане? Возможно. По архивным данным все дети Ивана Квинитадзе родились до 1881 г., когда полковник окончательно перебрался в Грузию на постоянное местожительство.

Георгий Иванович  КвинитадзеВ послужном списке указано и имя жены Квинитадзе – «девица Пелагея Григорьевна дочь тифлисского гражданина Григория Суладзе (в год смерти мужа имела от роду 70 лет)» , но это, скорее всего уже грузинский период жизни Ивана Квинитадзе. Судя по послужному списку Ивана Квинитадзе, вся его военная служба прошла в Дагестанском конном полку, а посему находился он большей частью в Стране гор, за исключением может быть временных отъездов в Грузию. Скорее всего, и дети его родились в Дагестане. Но почему Б.Гаджиев, собравший довольно добротный материал об Александре и Исабеке, и судя по всему информатором его был довольно сведущий человек (по нашему предположению это дети Александра: Тамара и Мария, сын Гиго погиб в Гражданскую войну) ничего не говорил о других детях Ивана Квинитадзе?

Может быть ситуация несколько прояснится после встречи с дочерью генерала Георгия Квинитадзе Нано, проживающей в Шату (Франция). Здесь уместно добавить, что Георгий Иванович был женат на княжне Марии Владимировне Макашвили. Кроме ныне здравствующей дочери Нано у них еще были две – Эльза и Ида, ныне покойные.

Итак, предварительные поиски и находки поставили перед нами больше вопросов, чем ответов. Тем не менее, перед исследователем предстает во многом романтичная и таинственная картина жизнеописания полковника Дагестанского конного полка Ивана Семеновича Квинитадзе и его многочисленной семьи. Уже то, что один из его сыновей стал первым композитором Дагестана, другой – всенародным учителем, а третий главнокомандующим Грузинской армией и генералом, говорит о том, что семья эта, несомненно, заслуживает внимания и подробного изучения. Несомненно, и то, что в наших дальнейших поисках будут еще интересные открытия, которые восполнят пробелы в генеалогии рода Квинитадзе.

Одним из самых важных акцентов в данном расследовании, по нашему мнению, для окончательного подтверждения, будет ответ на вопрос: «Кто мать генерала Георгия Ивановича Квинитадзе?» Надеемся, что в самом ближайшем будущем, при встрече с его дочерью Нано, проживающей ныне в Шату, мы его получим и тогда возможно многое прояснится в описании судеб наших героев.

1.  Гаджиев Б.И. Дагестан в истории и легендах. – Махачкала, 1967. – С. 165.

2. Квинитадзе Г.И. Воспоминания 1917-1921. – Париж, 1985. – С. 1.

3. Там же.

4. Там же. – С. 166.

5. Автобиография Георгия Ивановича Квинитадзе. Семейный архив. Предоставил Г.Мамулиа.

6. Квинитадзе Г.И. Воспоминания 1917-1921. – Париж, 1985. – С. 1.

7. Там же.

8. РГВИА. Ф. 400. Оп. 12. Д. 20535. Л. 1-3 об., 52-64 об.

9. Там же.

Археология, этнология, фольклористика Кавказа. Международная научная конференция "Археология, этнология, фольклористика кавказа" // Сборник кратих содержаний докладов. Тблисии-Гори-Батуми. 27-30 сентября 2010 года. - Тбилиси, 2011. - С. 396-398.

http://www.gazavat.ru/history3.php?rub=23&art=715



ატვირთვა დავით ფეიქრიშვილი 01.01.2021





447 567 დოკუმენტი 1941-1945 სამამულო ომი

1 0


გორბაჩევი მიხეილ ნიკიფორეს ძე (1917-1955) სამამულო ომის გმირი (1941-1945), თბილისი, ქართლი.

1 0


გონტარი კონსტანტინე მიხეილის ძე (1921-2003) სამამულო ომის გმირი (1941-1945) სოხუმი, აფხაზეთი.

1 0


გოგიჩაიშვილი ნიკოლოზ ივანეს ძე (1903-1945) 41 წლის, სამამულო ომის გმირი (1941-1945) სოფელი ნიგვზიანი, ლანჩხუთი, გურია.

1 0


გვენცაძე ივანე ნიკოლოზის ძე (1907-1990) ,სამამულო ომის გმირი (1941-1945), სოფელი ბარეული, ამბროლაური, რაჭა

1 0


გვანცელაძე ვლადიმერ ვასილის ძე (1919-1970) სამამულო ომის გმირი (1941-1945),სოფელი უკანეთი, წყალტუბო, იმერეთი.

1 0


გერასიმჩუკი დავით ივანეს ძე (1916-1978) სამამულო ომის გმირი (1941-1945) თბილისი, ქართლი.

1 0


გეგეშიძე არკადი სპირიდონის ძე (1902-1974) სამამულო ომის გმირი (1941-1945) სოფელი მელაური, სამტრედია, იმერეთი.

1 0


გახოკიძე მიხეილ ლევანის ძე (1909-1973) სამამულო ომის გმირი (1941-1945) სოფელი ქვაითი,მარტვილი, სამეგრელო.

1 0


გარინი ბორის ივანეს ძე (1921-უცნ.) სამამულო ომის გმირი (1941-1945) სოხუმი, აფხაზეთი.

1 0


გარანიანი ერვანდ გევორქის ძე (1903-1995) სამამულო ომის გმირი(1941-1945) სოფელი ბაღნარი, გაგრა, აფხაზეთი.

1 0


გამცემლიძე შოთა ლევანის ძე (1922-1945) 23 წლის, სამამულო ომის გმირი (1941-1945) სოფ.მაქათუბანი ხარაგაული იმერეთი

1 0


გალუსტაშვილი სოკრატე ალექსის ძე (1920-1981) სამამულო ომი (1941-1945) სოფელი უფლისციხე, გორი, ქართლი.

1 0


გავრილოვი კუზმა ანტონის ძე (1922-1997.) სამამულო ომის გმირი (1941-1945) თბილისი, ქართლი.

1 0


გაბრიაძე გრიგოლ ივანეს ძე (1917-1944) 26 წლის ,სამამულო ომის გმირი (1941-45) სოფელი ძუყნური, ტყიბული, იმერეთი.

1 0


გაბლია ვარლამ ალექსის ძე (1902-1982) სამამულო ომი (1941-45) სოფელი ტამიში, ოჩამჩირე, აფხაზეთი.

1 0


ბულგაკოვი ანდრია ალექსის ძე (1913-1967) სამამულო ომი (1941-45) გორი, ქართლი.

1 0


ვასილ კვაჭანტირაძე (1907-1950) სნაინპერი სამამულო ომი (1941-45) კონჭკათი ოზურგეთი გურია

6 0


ბუკია აკაკი კონსტანტინეს ძე (1914-1975) ომის გმირი. სოფელი ძველი აბასთუმანი, ზუგდიდი, სამეგრელო.

1 0


ბუგაევი ალექსანდრე ლავრენტის ძე (1909-1950) ომის გმირი(1941-1945). ბათუმი, აჭარა.

1 0


ბუაჩიძე გრიგოლ მიხეილის ძე (1916-1996) ომის გმირი(1941-1945). სოფელი ფარცხნალი, ხარაგაული, იმერეთი.

1 0


სამხედრო პირი


გამოგვიგზავნეთ თქვენი ქალაქის სოფლის გამოჩენილი ადამიანები ავტვირთავთ თქვენი სახელით

1 1


ერეკლე მეფის 300 წლისთავი 7 ნოემბერი 2020 მსვლელობის მონაწილეთა სია თელავი მცხეთა

1 1


ქალიშვილების და ჭაბუკების ხარკად აკრძალვა 1774 წელი ქუჩუკ-კაინარჯის ზავის 23-ე მუხლი

1 0


შეიძლება დაგაინტერესოთ ნიმუში

1 0


საოჯახო წიგნის შექმნის რეკომენდაცია, ელექტრონული ნიმუში

1 0


გურიის რესპუბლიკა, გურიის მხვნელ-მთესველთა რესპუბლიკა 1905-1906 წლები

1 0


ერეკლე მეორე (1720-1798) 300 წელი დაბადებიდან ბრძოლების სია

1 0


ვინ იყვნენ საქართველოს ეკლესიის საჭეთმპყრობელები, რომლებიც მოკლეს. 6 ღვთისმსახური

3 0


თბილისის დაცემა 523-1921 წლები 25 ბრძოლა

1 0


აფხაზეთის ომის ზუსტი ქრონიკა 14 აგვისტო 1992 30 სექტემბერი 1993 წელი

1 0


საეკლესიო ახალი წელი 14(ძვ.სტ 1) სექტემბერია

1 0


დანელიების საგვარეულო ტექნოლოგია - ღვინის თაფლით დამუშავება მარტვილი

1 0


ირაკლი ოთარის ძე გოგოთიძე თუში მხედარი ალვანი მეფე ერეკლეს სიმბ. მხედარი

2 0


1759წელი მონებით ვაჭრობის აკრძალვა სოლომონ I (1735-1784) -ის მიერ

1 0


სიბრძნე გამონათქვამები

1 0


ანეგდოტი 7

1 0

 

საპატრიარქოს 25 მილიონის განკარგვის სია

1 0


რუის-ურბნისის კრების ძეგლწერა(დადგენილებები)

1 0


როლანდ აბულაძე 18 წლის მოიძია 31 მოგვარე სამხედრო პირი 1800-1920-იანი წლებში ცხინვალი სამაჩაბლო

2 0


კინდღის ბრძოლა ზურაბ მახარაძე – 01/06/1993 გადარჩენილი არტილერისტი ლალი ცერაძე სგან

1 0