ეკატერინე ამირეჯიბი (6 მარტი, 1889-1975) მსახიობი. დაბადების ადგილი:სოფელი ხურვალეთი, გორის მუნიციპალიტეტი.

დაამთავრა მოსკოვის ს. ხალიუტინას თეატრალური სტუდია 1911 წელს.

1911–1953წწ. მსახიობად მუშაობდა ქუთაისის, სოხუმის, ბათუმის, ბაქოს, თბილისის რუსთაველისა და კ. მარჯანიშვილის სახელობის თეატრებში; იყო საქართველოს რადიოს პირველი დიქტორი; წლების მანძილზე ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას ა. ფაღავასა და "სახკინმრეწვთან" არსებულ სტუდიებში, სადაც კითხულობდა მეტყველების კურსს; მან პირველმა ჩაუყარა საფუძველი ქართულ ესტრადაზე მხატვრული კითხვის ტრადიციას; 

თამაშობდა დრამატულ და ტრაგიკულ როლებს; მის მიერ შექმნილი როლებია: ზეინაბი(ა. სუმბათაშვილ–იუჟინის "ღალატი"), ქეთევანი(დ. ერისთავის "სამშობლო"), თამარი(კ. მესხის "შოთა რუსთაველი"), მაშა(ლ. ტოლსტოის "ცოცხალი ლეში"), ქეთევანი(ა. ყაზბეგის "ქეთევან წამებული"), ემილია და ჰერტრუდა(უ. შექსპირის :" ოტელო" და " ჰამლეტი"), იოკასტე(სოფოკლეს "ოიდიპოს მეფე"), ლაურენსია(ლოპე დე ვეგას "ცხვრის წყარო"); გადაღებულია 40–მდე ფილმში – კეკე(მაგდანას ლურჯა", 1955), ხაზუა("ხევისბერის გოჩა" , 1964), მელანო(რაც გინახავს, ვეღარ ნახავს", 1965). იყო მხატვრული კითხვის ერთ-ერთი პიონერი საქართველოში; სამსახიობო კარიერის პარალელურად, ოცი წლის მანძილზე მუშაობდა რადიოში; ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას, სხვადასხვა სტუდიებში ასწავლიდა მხატვრულ მეტყველებას.