დადიანი (ლევან V) ლევან გრიგოლის ძე(1793-30 ივნისი 1846) თავადი,

გენერალ-ლეიტენანტი (1820), 1804-46 სამეგრელოს მთავარი, „წმ. ალექსანდრე ნეველის” ორდენი (1818) და ოქროს ხმალი (1829); 1805-1840წწ. ოდიშის მთავარი, გრიგოლ დადიანის ძე; მამის გარდაცვალების დროს მძევლად ჰყავდა აფხაზეთის მთავარს ქელიშბეი შარვაშიძეს, რომლისგან გათავისუფლება 1805 წლის გაზაფხულამდე ვერ მოხერხდა.

თავდაპირველად  მისი მცირეწლოვანების გამო ოდიშის სამთავროს 4 წევრისგან შემდგარი საბჭოს დახმარებით განაგებდა დედამისი - დედოფალი ნინო (1805-810): 1811 წ-დან ლევან V უშუალოდ შეუდგა სამთავროს მართვა-გამგეობას. აქტიურად მონაწილეობდა რუსეთის ხელისუფლების მიერ დასავლეთ საქართველოში მოწყობილ სამხედრო ექსპედიციებში: 1809 მონაწილეობდა ფოთის აღებაში, 1810 - იმერეთის სამეფოს დამორჩილებაში, 1819-1820წწ. იმერეთისა და გურიის აჯანყების ჩახშობაში. ასევე დაეხმარა მეფის რუსეთს აფხაზეთის სამთავროში რუსეთის ხელისუფლების განმტკიცებაში. 1813 წელს ლევან V შემოიერთა სამურზაყანო, რომელსაც 1840 წლამდე მართავდა. მის დროს, 1830 წელს ოდიშის სამთავროში დაარსდა პირველი სასწავლებელი - მარტვილის სასულიერო სასწავლებელი. 1840 წელს უარი თქვა სამთავრო ტახტზე თავისი შვილის დავითის სასარგებლოდ, თუმცა მთავრის ტიტულს სიკვდილამდე ატარებდა.

წყარო: ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია: ტ. 6.-თბ., 1983.-გვ.157

Дадиани (Дадиан) Леван (Леон) Григорьевич, владетельный князь Мингрелии  (1793 – 30.07.1846)
            генерал-майор с 1806
            генерал-лейтенант с 1820

https://ka.wikipedia.org/wiki/%E1%83%9A%E1%83%94%E1%83%95%E1%83%90%E1%83%9C_V_%E1%83%93%E1%83%90%E1%83%93%E1%83%98%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%98

https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%94%D0%B0%D0%B4%D0%B8%D0%B0%D0%BD%D0%B8,_%D0%9B%D0%B5%D0%B2%D0%B0%D0%BD_V