სულ ვიზიტორი : 52182491
განთავსებული სტატია : 4458

მთავარი იუბილარი/ ხსენება

ომი/სამხედრო პირი
სამაჩაბლო/აფხაზეთი 1990-წ-დან
ურიგაშვილი ზურაბ თამაზის ძე 1983 - 2008 25 წლის სამაჩბლო  სოფ.მეჯვრისხევი გორი ქართლი ურიგაშვილი ზურაბ თამაზის ძე 1983 - 2008 25 წლის სამაჩბლო  სოფ.მეჯვრისხევი გორი ქართლი

374      

ურიგაშვილი ზურაბ თამაზის ძე 1983 - 2008 25 წლის სამაჩბლო სოფ.მეჯვრისხევი გორი ქართლი

კაპრალი

მედალი მხედრული მამაცობისთვის, 2008 წ.

1983 - 2008

 

7 აგვისტოს ცხინვალში შედიოდნენ... „ბეემპე“ გაუფუჭდათ და სოფელ სვენეთთან შეჩერდნენ. მანქანას ელოდებოდნენ, ნაწილში უნდა დაბრუნებულიყვნენ. ბოლოს დას ელაპარაკა, წყალი მომიტანეთ და ბავშვებიც მანახვეთო... ზურა ურიგაშვილი „ბეემპეზე“ მემიზნე ოპერატორი იყო.

იმ ღამეს ტანკი გორის ნაწილში ჩამოიყვანეს. 9 აგვისტოს, როცა გორის ინტენსიური დაბომბვა დაიწყო, ხმაურზე ზურა, დანარჩენ ჯარისკაცებთან ერთად, ნაწილის ეზოში გამოსულა...

საზარელი აფეთქების ხმა...

ერთ წამში ყველაფერი მიწასთან გასწორდა... ზურა 25 წლის იყო...

1983 წლის 5 სექტემბერს ურიგაშვილების ოჯახში, პირველი შვილის შემდეგ, ნანატრი ბიჭი გაჩნდა.

ნაირა მედოიძე, ზურას დედა: „52 წლის ვარ... გაჭირვებით გავზარდე შვილები. პირველი გოგო შეგვეძინა, ზურა მეორე იყო... ძალიან დიდი სიხარული შემოიტანა ოჯახში... წვალებით გავზარდე. შრომას არ თაკილობდა, ჯან-ღონით სავსე, ძალიან ჭკვიანი, თბილი და უთქმელი ბავშვი იყო. ვერ გაიგებდი, რა სწყინდა... ყველა უყვარდა და ისიც ყველას უყვარდა.

ძალიან სხვანაირი ბავშვი იყო, და-ძმისგან განსხვავებული. მესამე – 21 წლის ბიჭიც მყავს, მაგრამ ის ძალიან სხვანაირი, უთქმელი იყო. სულ იმას ფიქრობდა, როგორ ვესიამოვნებინეთ. ისე გახდა 25 წლის, რომ მისგან ერთი ცუდად ნათქვამი სიტყვა არ მახსოვს“.

19 წლისა სავალდებულოს მოსახდელად გორში, ჯავშან-სატანკო ბატალიონში გაიწვიეს. იქიდან ვაზიანში გადაიყვანეს. წელიწად-ნახევრის შემდეგ, რეზერვისტად წავიდა. სამხედრო რეჟიმს შეჩვეულმა, ჯარისკაცობა გადაწყვიტა და კონტრაქტს მოაწერა ხელი...

2006 წელს დაქორწინდა. ამ დროს უკვე კონტრაქტით მსახურობდა.

ირინე პირველად ქუჩაში დაინახა. უთქვამს, ეს გოგო ჩემი ცოლი გახდებაო და სამ წელში ეს სიტყვები სისრულეში მოიყვანა... მაგრამ მანამდე იყო „ესემესები“, რომელსაც სატელეფონო საუბრები მოჰყვა, საუბარს – შეხვედრა და ერთმანეთის სიმპათია. სამი წლის შემდეგ ურთიერთობა დაოჯახებით დააგვირგვინეს. მათი თანაცხოვრება ხანმოკლე აღმოჩნდა. ერთად სულ ორი წელი გაატარეს...

წლისთავზე ვაჟი შეეძინათ, გიორგი დაარქვეს. სიარულს რომ დაიწყებს, სპორტზე უნდა ვატაროო, – ოცნებობდა.

ბოლოს, მეჯვრისხევში, სოფლის დღესასწაულზე ცოლ-შვილთან ერთად იყო ასული, ბავშვს მთელი უბანი შემოატარა, ნახეთ, როგორი კაცი მყავსო... ბევრ შვილზე ოცნებობდა.

ცხრა თვის იყო გიორგი, მამა რომ დაეღუპა...

„ომამდე ცუდი წინათგრძნობა ჰქონდა. არ ვიცი, სიზმარი ნახა თუ გული უგრძნობდა, მაგრამ სულ იმას ამბობდა, თუ ომი დაიწყო, ვერ გადავრჩებიო... ახლა რომ ვაკვირდები, ბოლო პერიოდში, რაღაცნაირად აღელვებული იყო.

ექვსში, განგაში რომ გამოცხადდა, ღამე, ორ საათზე დაურეკეს. ორ წუთში ჩაიცვა და სახლიდან გიჟივით გავარდა. შვიდში წაიყვანეს ცხინვალისკენ. მირეკავდა, მამშვიდებდა, თვითონ არანაირი შიში არ ჰქონდა... რვაში ისევ გამოსულა, „ბეემპე“ გაფუჭებიათ. არ ვიცოდი, ეს მერე გავიგე. ბოლოს რვაში საღამოს ველაპარაკე. ცხრაში დილით რომ ვრეკავდი, უკვე გათიშული ჰქონდა ტელეფონი. ბოლოს, გორის დაბომბვა რომ დაიწყო, მე, ბავშვი და დედაჩემი თბილისში წამოვედით... მეორე დღეს მამამთილმა დამირეკა, დაიღუპაო... იმ დღესვე ჩავედი მეჯვრისხევში... ცხოვრება რთული ყოფილა. მინდა გიორგი, მამის მსგავსად, ვაჟკაცი გაიზარდოს“.

ბოლო სამი წელი სოფლის იშვიათი სტუმარი გახდა. სამსახური მაქვს ისეთი, რომ დაგვიანება არ შეიძლებაო. პასუხისმგებლობა ჰქონდა. კაპრალი ურიგაშვილი, მეუღლესთან ერთად, გორში, სადგურთან ახლოს, სამხედრო ბაზიდან რამდენიმე მეტრში ცხოვრობდა. როცა 7 აგვისტოს სიტუაცია აირია და ხალხი აქეთ-იქით გარბოდა, დედას უკანასკნელად ესაუბრა. უთქვამს, ნუ გეშინია, დედა, ფანჯრები გააღე და მე დაგიცავო...

„7 აგვისტოს ველაპარაკე. მითხრა: დედა, ცხინვალში უნდა შევიდეთო... მაფრთხილებდა, შენს თავს მიხედე, ნუ გეშინიაო. ბოლოს ივლისის ბოლოს ვნახე, სოფლის დღეობაზე იყო ამოსული, ცოლ-შვილთან ერთად. ბოლო პერიოდში სულ გამოძახება ჰქონდა და ვეღარ ახერხებდა ხშირად ამოსვლას.

უკვე ბოლოს, ტელეფონზე რომ ვეღარ ვუკავშირდებოდით, მამამისი გორში ამბის გასაგებად წავიდა. უთქვამს, ჩემი ირინე და ბავშვი გაიყვანეთ აქედან და თბილისში წადითო.

როცა თამაზი გორიდან მოდიოდა, ვერხვებთან აფეთქების ხმა გაიგო... არ იცოდა, რომ შვილი უკვე აღარ ჰყავდა...

სანამ თამაზი სახლში მოვიდოდა, ერთ ადგილას ვერ ვჩერდებოდი, გული ცუდს მიგრძნობდა, რაღაცა ცუდი ხდებოდა ჩემს თავს. ჩემს მულთან ავედი ჩახისუბანში. იქაც ვერ გავჩერდი, მერე მეზობელთან გავედი... ადგილს ვერ ვპოულობდი“.

სიკვდილამდე რამდენიმე თვით ადრე ზურამ ეზოში ფანტანი და ხის სკამი გააკეთა. ეს ადგილი განსაკუთრებულად უყვარდაო, – იხსენებენ თვალცრემლიანი მშობლები...

ნაირა მედოიძე, ზურას დედა: „მთელი საღამო აქეთ-იქით დავდიოდი... უკვე შუაღამე იყო, ყველას ეძინა... ეზოში მის გაკეთებულ ფანტანთან ვიდექი. მანქანის ხმა გავიგე... ზურას კლასელთან გაჩერდა, სამხედრო პატრული იყო... მანქანა მერე ჩვენს კართან მოვიდა. ჩემი მეზობელი ქალი შემოვიდა. ნაირა, გამაგრდიო... ეს ჩემი სიკვდილი იყო...

გამთენიისას, უბნის ბიჭებმა, გორიდან ზურას ცხედარი მოასვენეს....

ვერ ვისვენებდი, კუბოს გარშემო ვუვლიდი, რამდენჯერმე ვცადე გახსნა, მაგრამ არ გამახსნევინეს... უკანასკნელ, ბოლო ღამეს ათევდა საკუთარ სახლში ჩემი შვილი. შავების ჩაცმაც ვერ მოვასწარი, დედა მოუკვდეს... ცუდი ამბები ისმისო და რამდენიმე საათში გაჭრეს საფლავი... მეორე დღეს, საღამოს ექვს საათზე დავასაფლავეთ... სოფელი უკვე დაცლილი იყო.

ერთი წელი ჩემს თვალზე ცრემლი არ შემშრალა... აქამდე სიზმარში, წყალში ვხედავდი. მითხრეს, ამდენი ტირილი არ შეიძლებაო... ტირილის მეტი არაფერი დამრჩენია. ხან ხმა მომესმის, ხან დახველება... ცხოვრებას მეორე ბიჭი მატანინებს. ჩემი ცხოვრება არაფერი აღარ არის, წვალებით გაზრდილი... მის გაყინულ სხეულსაც ვერ მოვეფერე... რაც დრო გადის, უფრო მენატრება... მისი ცხედარი რომ არ მინახავს, მგონია, სადღაც არის წასული. სულ ველოდები. ვიხედები, ვუყურებ, ან ახლა გამოჩნდება ან ახლა-მეთქი... ამაზე დიდი უბედურება, რასაც შვილის სიკვდილი ჰქვია, არაფერია. ძალიან ძნელი ყოფილა... მეორე ბიჭს, ვატოსაც უნდოდა ჯარში კონტრაქტით წასვლა, მაგრამ „დაბრაკეს“. ძალიან მეშინია...“

ზურას გარდაცვალების შემდეგ, მისი მეუღლე თავდაცვის სამინისტრომ ჯარში, გორის მეხუთე ბრიგადაში დაასაქმა. ამჟამად ირინა კავშირგაბმულობის ასეულშია, საქმის მწარმოებლად მექანიზებულშია მივლინებული. საქართველოს პრეზიდენტის 2009 წლის 21 აპრილის ბრძანებულებით, ზურა დაჯილდოვდა მედლით „მხედრული მამაცობისთვის“.

დედის ცრემლი და მშობლიური მეჯვრისხევის მცხუნვარე მზე მიაცილებდა უკანასკნელ გზაზე... კიდევ ერთი ლამაზი სიცოცხლე დასრულდა. გმირის სახელთან ერთად დატოვა მოუშუშებელი სევდა და დიდი სიხარული – გვარის გამგრძელებელი ვაჟკაცი.






სამაჩაბლო 2008 გარდაცვლილ მებრძოლთა სია ფოტომასალით რეგიონის, ქალაქის, სოფლის მიხედვით.

1 0


447 567 დოკუმენტი 1941-1945 სამამულო ომი

1 0


გორბაჩევი მიხეილ ნიკიფორეს ძე (1917-1955) სამამულო ომის გმირი (1941-1945), თბილისი, ქართლი.

1 0


გონტარი კონსტანტინე მიხეილის ძე (1921-2003) სამამულო ომის გმირი (1941-1945) სოხუმი, აფხაზეთი.

1 0


გოგიჩაიშვილი ნიკოლოზ ივანეს ძე (1903-1945) 41 წლის, სამამულო ომის გმირი (1941-1945) სოფელი ნიგვზიანი, ლანჩხუთი, გურია.

1 0


გვენცაძე ივანე ნიკოლოზის ძე (1907-1990) ,სამამულო ომის გმირი (1941-1945), სოფელი ბარეული, ამბროლაური, რაჭა

1 0


გვანცელაძე ვლადიმერ ვასილის ძე (1919-1970) სამამულო ომის გმირი (1941-1945),სოფელი უკანეთი, წყალტუბო, იმერეთი.

1 0


გერასიმჩუკი დავით ივანეს ძე (1916-1978) სამამულო ომის გმირი (1941-1945) თბილისი, ქართლი.

1 0


გეგეშიძე არკადი სპირიდონის ძე (1902-1974) სამამულო ომის გმირი (1941-1945) სოფელი მელაური, სამტრედია, იმერეთი.

1 0


გახოკიძე მიხეილ ლევანის ძე (1909-1973) სამამულო ომის გმირი (1941-1945) სოფელი ქვაითი,მარტვილი, სამეგრელო.

1 0


გარინი ბორის ივანეს ძე (1921-უცნ.) სამამულო ომის გმირი (1941-1945) სოხუმი, აფხაზეთი.

1 0


გარანიანი ერვანდ გევორქის ძე (1903-1995) სამამულო ომის გმირი(1941-1945) სოფელი ბაღნარი, გაგრა, აფხაზეთი.

1 0


გამცემლიძე შოთა ლევანის ძე (1922-1945) 23 წლის, სამამულო ომის გმირი (1941-1945) სოფ.მაქათუბანი ხარაგაული იმერეთი

1 0


გალუსტაშვილი სოკრატე ალექსის ძე (1920-1981) სამამულო ომი (1941-1945) სოფელი უფლისციხე, გორი, ქართლი.

1 0


გავრილოვი კუზმა ანტონის ძე (1922-1997.) სამამულო ომის გმირი (1941-1945) თბილისი, ქართლი.

1 0


გაბრიაძე გრიგოლ ივანეს ძე (1917-1944) 26 წლის ,სამამულო ომის გმირი (1941-45) სოფელი ძუყნური, ტყიბული, იმერეთი.

1 0


გაბლია ვარლამ ალექსის ძე (1902-1982) სამამულო ომი (1941-45) სოფელი ტამიში, ოჩამჩირე, აფხაზეთი.

1 0


ბულგაკოვი ანდრია ალექსის ძე (1913-1967) სამამულო ომი (1941-45) გორი, ქართლი.

1 0


ვასილ კვაჭანტირაძე (1907-1950) სნაინპერი სამამულო ომი (1941-45) კონჭკათი ოზურგეთი გურია

6 0


ბუკია აკაკი კონსტანტინეს ძე (1914-1975) ომის გმირი. სოფელი ძველი აბასთუმანი, ზუგდიდი, სამეგრელო.

1 0


ბუგაევი ალექსანდრე ლავრენტის ძე (1909-1950) ომის გმირი(1941-1945). ბათუმი, აჭარა.

1 0


სამაჩაბლო/აფხაზეთი 1990-წ-დან


გამოგვიგზავნეთ თქვენი ქალაქის სოფლის გამოჩენილი ადამიანები ავტვირთავთ თქვენი სახელით

1 1


ერეკლე მეფის 300 წლისთავი 7 ნოემბერი 2020 მსვლელობის მონაწილეთა სია თელავი მცხეთა

1 1


ქალიშვილების და ჭაბუკების ხარკად აკრძალვა 1774 წელი ქუჩუკ-კაინარჯის ზავის 23-ე მუხლი

1 0


შეიძლება დაგაინტერესოთ ნიმუში

1 0


საოჯახო წიგნის შექმნის რეკომენდაცია, ელექტრონული ნიმუში

1 0


გურიის რესპუბლიკა, გურიის მხვნელ-მთესველთა რესპუბლიკა 1905-1906 წლები

1 0


ერეკლე მეორე (1720-1798) 300 წელი დაბადებიდან ბრძოლების სია

1 0


ვინ იყვნენ საქართველოს ეკლესიის საჭეთმპყრობელები, რომლებიც მოკლეს. 6 ღვთისმსახური

3 0


თბილისის დაცემა 523-1921 წლები 25 ბრძოლა

1 0


საეკლესიო ახალი წელი 14(ძვ.სტ 1) სექტემბერია

1 0


დანელიების საგვარეულო ტექნოლოგია - ღვინის თაფლით დამუშავება მარტვილი

1 0


მებრძოლ უღმერთოთა კავშირი 1928-1947წწ 202 ათასი წევრი საქართველოში მუკი

2 1


ირაკლი გურამის ძე სამუშია 1976 ჩოხოსანი სოფ. ფშაფი გულრიფში აფხაზეთი

1 0


ირაკლი ოთარის ძე გოგოთიძე თუში მხედარი ალვანი მეფე ერეკლეს სიმბ. მხედარი

2 0


1759წელი მონებით ვაჭრობის აკრძალვა სოლომონ I (1735-1784) -ის მიერ

1 0


სიბრძნე გამონათქვამები

1 0


ანეგდოტი 7

1 0

 

საპატრიარქოს 25 მილიონის განკარგვის სია

1 0


რუის-ურბნისის კრების ძეგლწერა(დადგენილებები)

1 0


როლანდ აბულაძე 18 წლის მოიძია 31 მოგვარე სამხედრო პირი 1800-1920-იანი წლებში ცხინვალი სამაჩაბლო

2 0