ფხაზეთში რუსეთის მფლობელობის დამყარების შემდეგ დეკანოზმა იოანე იოსელიანმა საკუთარი სახსრებით აღადგინა სამთავრო სახლის კარის ეკლესია ლიხნში – ღვთისმშობლის მიძინების ტაძარი, გამართა ღვთისმსახურება და მღვდლები გაამწესა, ამასთან მრავალი აფხაზიც მონათლა, მათ შორის, აფხაზეთის მთავრის გიორგი შარვაშიძის (1810-1821) ოჯახიც. ამასთანავე, 1810 წელს მან ლიხნში სასულიერო სასწავლებლის გახსნის თაობაზე საკითხი აღძრა. ის იმედს გამოთქვამდა, რომ ამ გზით აფხაზეთს ქრისტიანობის ნათელი კვლავ მოეფინებოდა, თუმცა რთული პოლიტიკური ვითარების გამო ხელისუფლებამ ამ წინადადებას მხარი არ დაუჭირა.

1821 წლიდან ლიხნში ნაყოფიერ მოღვაწეობას ეწეოდა მღვდელი იოანე ქავთარაძე, რომელმაც ადგილობრივი მოსახლეობის სიყვარული და პატივისცემა დაიმსახურა. მალე იგი ლიხნის ეკლესიის დეკანოზი გახდა. 1823 წელს მან საქართველოს ეგზარქოსს, მიტროპოლიტ იონას (1821-1832) სთხოვა მის დასახმარებლად რომელიმე მღვდელმონაზონი და საეკლესიო ლიტერატურა გამოეგზავნა. იმ ფორმალური მოტივით, რომ აფხაზეთის სამთავრო ჯერ კიდევ არ შედიოდა მის გამგებლობაში, ეგზარქოსმა თხოვნის შესრულებაზე უარი შეუთვალა. 20იანი წლების დასაწყისში აფხაზეთის არქიმანდრიტმა იოანე იოსელიანმა, მთავრის სულიერმა მოძღვარმა სიმონ ჟორდანიამ, მღვდელმა იოანე ქავთარაძემ 150მდე აფხაზი მონათლეს.

აფხაზეთის მოსახლეობას შორის ქრისტიანობის ქადაგება და მათი მონათვლა ინტენსიურად გრძელდებოდა. ამაზე მიუთითებს ის გარემოება, რომ 1824 წელს“ არქ. იოანემ და შარვაშიძის კარის მღვდელმა სიმონ ჟორდანიამ 139 აფხაზი მონათლეს.  გვ. 80

1821 წლიდან ლიხნში ნაყოფიერ მოღვაწეობას ეწეოდა მღვდელი იოანე ქავთარაძე, რომელმაც ადგილობრივი მოსახლეობის სიყვარული და პატივისცემა დაიმსახურა. მალე იგი ლიხნის ეკლესიის დეკანოზი გახდა. 1823 წელს მან საქართველოს ეგზარქოსს, მიტროპოლიტ იონას (1821-1832) სთხოვა მის დასახმარებლად რომელიმე მღვდელმონაზონი და საეკლესიო ლიტერატურა გამოეგზავნა. იმ ფორმალური მოტივით, რომ აფხაზეთის სამთავრო ჯერ კიდევ არ შედიოდა მის გამგებლობაში, ეგზარქოსმა თხოვნის შესრულებაზე უარი შეუთვალა. 20იანი წლების დასაწყისში აფხაზეთის არქიმანდრიტმა იოანე იოსელიანმა, მთავრის სულიერმა მოძღვარმა სიმონ ჟორდანიამ, მღვდელმა იოანე ქავთარაძემ 150მდე აფხაზი მონათლეს.

სახოკია ტიმოთე მღვდელი. გარდ. 1887წ თედო სახოკიას მამა ფოტო 1886წ  სხვა ფოტო

1858-1862 წლებში აფხაზეთის ეპარქიაში მოქმედიქრისტიანული ეკლესიები, სალოცავი ადგილები და იქ მოსამსახურე სასულიერო პირები:ლიხინის ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია. მღვდლები იოანე ზაქარიას ძე გეგია, ტიმოთე მარკოზის ძე სახოკია, ზოსიმე ხელაია (დროებითი); დიაკონი  თადეოზ ნიკოლოზის ძე სარსანია; პრიჩეტნიკი  ტიმოთე მარკოზის ძე სახოკია.

წყარო აფხაზეთის ონომასტიკური ინდექსი; სოფიკო ჭაავა ნატო შავრეშიანი,ანზორ სიჭინავა 2026 წლის გამოცემა. გვ. 244.

1858-1862 წლებში აფხაზეთის ეპარქიაში მოქმედიქრისტიანული ეკლესიები, სალოცავი ადგილები და იქ მოსამსახურე სასულიერო პირები:  აცის ყოვლად წმიდის ღმრთის მშობლის მიძინების ეკლესია. მღვდელი მიხაილ ანდრიას ძე სახოკია; პრიჩეტნიკები დავით ბერის ძე გრიგოლია, ანდრია თათარიშვილი მარკოზის ძე, დიაკონი თადეოზ ნიკოლოზის ძე სარსანია.   გვ. 242.

1858-1862 წლებში აფხაზეთის ეპარქიაში მოქმედიქრისტიანული ეკლესიები, სალოცავი ადგილები და იქ მოსამსახურე სასულიერო პირები:ლიხინის ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია. მღვდლები იოანე ზაქარიას ძე გეგია, ტიმოთე მარკოზის ძე სახოკია, ზოსიმე ხელაია (დროებითი); დიაკონი  თადეოზ ნიკოლოზის ძე სარსანია; პრიჩეტნიკი  ტიმოთე მარკოზის ძე სახოკია.

წყარო აფხაზეთის ონომასტიკური ინდექსი; სოფიკო ჭაავა ნატო შავრეშიანი,ანზორ სიჭინავა 2026 წლის გამოცემა. გვ. 244.

1858-1862 წლებში აფხაზეთის ეპარქიაში მოქმედიქრისტიანული ეკლესიები, სალოცავი ადგილები და იქ მოსამსახურე სასულიერო პირები:ლიხინის ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია. მღვდლები იოანე ზაქარიას ძე გეგია, ტიმოთე მარკოზის ძე სახოკია, ზოსიმე ხელაია (დროებითი); დიაკონი  თადეოზ ნიკოლოზის ძე სარსანია; პრიჩეტნიკი  ტიმოთე მარკოზის ძე სახოკია.

წყარო აფხაზეთის ონომასტიკური ინდექსი; სოფიკო ჭაავა ნატო შავრეშიანი,ანზორ სიჭინავა 2026 წლის გამოცემა. გვ. 244.