აკაკი ჩხენკელი (დ. 1874 — გ. 5 იანვარი, 1959) — ამიერკავკასიის სეიმის თავმჯდომარე 1918 წლის 22 აპრილიდან - 26 მაისამდე ქართველი პოლიტიკური მოღვაწე, სოციალ-დემოკრატი, იურისტი და პუბლიცისტი, მენშევიკთა ერთ-ერთი ლიდერი რუსეთსა და საქართველოში.

1898 წლიდან ჩაება სოციალ-დემოკრატიულ მოძრაობაში, იყო მესამე დასის წევრი. 1890-იან წლებში დასმა საზღვარგარეთ გაგზავნა სწავლის მისაღებად. 1912 წელს აირჩიეს მეოთხე მოწვევის რუსეთის იმპერიის სახელმწიფო დუმაში ბათუმისა და ყარსის ოლქებიდან და სოხუმის ოკრუგიდან. შედიოდა სათათბიროს სოციალ-დემოკრატიულ ფრაქციაში. ერთ-ერთი პირველი ქართველი მენშევიკია, რომელიც გამოდიოდა ეროვნულ-კულტურულ ავტონომიის მოთხოვნით. 1914 წელს მონაწილეობდა ბრიუსელის თათბირში, რომელიც მოიწვია საერთაშორისო სოციალ-დემოკრატიულმა ბიურომ. 1917 წელს დროებით მთავრობის წარმომადგენელია ამიერკავკასიაში, ამიერკავკასიის განსაკუთრებული კომიტეტის მეთაურის სახით. 1917-1918 წლებში საქართველოს ეროვნული საბჭოს და მისი აღმასკომის წევრი. ამიერკავკასიის კომისარიატის შინაგან საქმეთა მინისტრია 1917-1918 წლებში. 1918 წლის აპრილში იყო ამიერკავკასიის დემოკრატიული ფედერაციული რესპუბლიკის მთავრობის მეთაური. 1919-1921 წლებში იყო საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრია საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული პარტიიდან. 1918-1921 წლებში საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის საგარეო საქმეთა მინისტრი, 1921 წლის იანვრიდან საქართველოს დესპანია საფრანგეთში. იმავე წლიდან ემიგრაციაშია.