მე-2 საარმიო კორპუსი 23-ე ბრიგადა მე-6 ბატალიონი წიგნიდან "საქართველოსთვის"
დავით ჯოტოს ძე ადამია დაიბადა 1959 წლის 24 ოქტომბერს გულრიფშის რაიონის სოფელ ფშავში. მშობლიური მშობლის საშუალო სკოლის დამთავრების შემდეგ ჩაირიცხა თბილისის პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში. სასწავლებლის დასრულებისთანავე გაიწვიეს სამხედრო-სავალდებულო სამსახურში. ჯარიდან დაბრუნებულმა მუშაობა დაიწყო გულრიფშის რაიონის სოფელ ბაღმარანის სამხედრო ბაზაზე ინჟინერ-მშენებელად.
აფხაზეთში დაწყებული საომარი მოქმედებების დროს დავით ადამია მეგობრებთან ერთად დადგა სამშობლოს დამცველთა რიგებში. 1992 წლის 24 ნოემბერს ჩაირიცხა საქართველოს რესპუბლიკის თავდაცვის სამინისტროს მე-2 საარმიო კორპუსის 23-ე ბრიგადის მე-6 სატანკო ბატალიონის მე-3 ასეულში და მეთაურის მოადგილედ დაინიშნა. ვაჟკაცურად იგერიებდა მტრის შემოტევებს თანამებრძოლებთან ერთად ბატალიონის დისლოკაციის ადგილზე სოფელ ქვემო-ეშერასთან , „გრეჩკოს“ აგარაკის მიმდებარედ.მონაწილეობდა ბატალიონის მიერ წარმოებულ ყველა საბრძოლო ოპერაციაში. დავით ადამიას აფხაზეთის დაცემის შემდეგაც არ შეუწყვეტია ბრძოლა. 1994 წელს, როგორც თავდაცვის სამინისტროს ხონის ბატალიონის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი იცავდა კოდორის ხეობას,შემდეგ კი სამსახური შინაგან საქმეთა სამინისტროს აფხაზეთის შსს სპეცდანიშნულების ასეულში გააგრძელა. 1997 წლის ივლისში დავით ადამია გმირულად დაიღუპა გულრიფშის რაიონში, ერთ-ერთი საბრძოლო დავალების შესრულებისას.
დავით ადამიას დარჩა მეუღლე და ორი შვილი.
საქართველოს პრეზიდენტის განკარგულებით სამშობლოს ტერიტორიული მთლიანობისთვის ბრძოლაში გამოჩენილი გმირობის, ვაჟკაცობისა და თავგანწირვისათვის დავით ადამია, სიკვდილის შემდეგ, დაჯილდოვდა ვახტანგ გორგასლის II ხარისხის ორდენით.
