1992 წლის 14 აგვისტოს სოხუმთან პირველი შეტაკებისას საქართველოს გამთლიანების იდეას შეეწირა და მტრის მუხანათურმა ტყვიამ სიცოცხლე მოუსწრაფა... დარჩა ძაძით შემოსილი ახალგაზრდა დედა, თვალზე ცრემლი რომ
არ უშრება და უფროსი ძმა გია – ზაზას ასეთი წასვლით ფრთამოტეხილი და ჯერ ისევ გაოგნებული.
ზაზას სამშობლო უფრო უყვარდა, ვიდრე საკუთარი სიცოცხლე. ალბათ სწორედ ამიტომ მიიტანა ეს სიცოცხლე დაუფიქრებლად საქართველოს კეთილდღღეობის სამსხვერპლოზე. ალალსა და თავმდაბალს, უშუალოსა და ერთგულს მტერი არა ჰყოლია. ამ პატარა ბიჭს ძალზე დიდი გული ჰქონდა, რომელიც ყველას სიყვარულს იტევდა და ყველას მოფერება შეეძლო...
ზაზა აფციაური დაიბადა 1973 წლის 3 მარტს, ქ. მცხეთაში. სწავლობდა საგურამოს სკოლა-ინტერნატში, რომელიც დაამთავრა 1986 წელს, შემდეგ სწავლა განაგრძო მცხეთის # 89-ე საშუალო პროფესიულ სასწავლებელში,რომელიც 1990 წელს დაამთავრა და შემდეგ ეროვნულ. გვარდიაში, მსახურობდა...
"მსხურობდა, სწავლობდა, იყო“... ძნელია მასზე წარსულ დროში წერა.ვერ გაგვითავისებია მისი სიკვდილი. თავს ვხრით უბედური დედის წინაშე და ზაზასთვის სათქმელს მის სურათს ვეუბნებით: „გმადლობთ, დიდგულა ღიმილი ბიჭო, გმადლობთ, რომ იყავი“...
ზაზა აფციაურის მეგობრები
