ვახტანგ დანელია (ლესიკა) დაიბადა 1950 წელს ქ. გაგრაში. დაამთავრა კოლხიდის საშუალო სკოლა.
კარგ ოჯახურ ტრადიციებზე გაიზარდა: დედა – ქალბატონი მარგო ფიფია,რომელიც ამჟამად საწოლსაა მიჯაჭვული, მედდა იყო. მამა – ბატონი ჭიჭიკო,გადამდგარი პოლკოვნიკი, დიდი სამამულო ომის ვეტერანი. მსახურობდა ლეგენდარულ ლესელიძესა და ყუფარაძესთან. უამრავი ორდენისა და მედლის კავალერი გახლავთ.
გაგრის დაცემის შემდეგ ვახტანგ დანელიამ თავისი 17 წლის ვაჟკაცი, ისიც სახელად ვახტანგი, ამოიყენა გვერდში და შიშის ზარს სცემდა მტერს.
თანამებრძოლები, ბატალიონ „ავაზას“ ბიჭები, ერთმანეთს არ აცლიდნენ მისი გმირობისა და ვაჟკაცობის შესახებ ამბების მოყოლას – ლესიკა სამართლიანი იყო, ვინმეს დაჩაგვრას ვერ იტანდა და არც არავის აპატიებდა უსამართლობასო. „ბრძოლაში უშიშარი და შეუდრეკელი, სულ წინა ხაზზე გარბოდა.1993 წლის თებერვალში მისი უშუალო ხელმძღვანელობით მოვახერხეთ მტრისუკუგდება კვიტოულის მეურნეობის შესასვლელთან“, – იგონებს კაპიტანი დავით ჩუბინიძე, ვახტანგ გორგასლის III ხარისხის ორდენის კავალერი.
2 ივლისს, დესანტის გადმოსხმის დღეს, გააფთრებულ ვეფხვს ჰგავდაო, აგრძელებენ ბიჭები თხრობას. ბევრი ახალგაზრდის სიცოცხლე იხსნა. თვითონ კი ორივე ფეხში დაიჭრა და ბიჭებს სთხოვა. „იარაღი დამიტოვეთ და წადით!“ძალით გაყარა ბიჭებიო, ამბობს ზემდეგი სლავა ყაველაშვილი. ამ დროს მას ექვსიოდე მოწინააღმდეგე მიუახლოვდა. იცნეს, ვინც იყო, და სიხარულით შესძახეს: „ჩაგვივარდი ხელში?“ – ამის თქმა იყო და ლესიკამ ორი ხელყუმბარა გახსნა ერთდროულად და ექვსივენი საიქიოს გაიმძღვარა.
ვახტანგ დანელია დაკრძალულია ქ. სოხუმში, კურჩენკოს სახელობის პარკში.
სამშობლოსთვის თავდადებული ვაჟკაცი სიკვდილის შემდეგ დაჯილდოვდა
ვახტანგ გორგასლის II ხარისხის ორდენით.
ვახტანგ დანელია (ლესიკა) მარცხნივ
ტექსტური მასალა აღებულია დავით ახრახაძის ფეისბუქ პოსტიდან დაბადებულია 1969 წელს ვეტერანი
