დაიბადა 1971 წლის 24 მარტს ქ. გაგრის რაიონი, სოფ. ბზიფში. საშუალო სკოლის დამთავრების შემდეგ გაიწვიეს სამხედრო-სავალდებულო სამსახურში, რომელიც გაიარა ქ. დნეპოპეტროვსკში.  1991 წლიდან მუშაობა დაიწყო ქ. გაგრის შინაგან საქმეთა რაიონულ განყოფილებაში, სადაც მალევე დაიმსახურა სიყვარული და ავტორიტეტი თანამშრომლებსა და ხელმძღვანელებს შორის, როგორც თავისი საქმის მაღალპროფესიონალურ დონეზე  შემსრულებელმა მუშაკმა.

აფხაზეთში საომარი მოქმედებების დაწყების დღიდანვე, ზურაბ ხვიბლიანი გგარის ბატალიონში ჩაირიცხა რიგით ჯარისკაცად 1992 წლის 16 აგვისტოდან. ის ერთ-ერთი პირველი აღუდგა წინ იარაღით აფხაზ ექსტრემისტებს მშობლიური ქალაქისა და საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობის დასაცავად. ის  გამოირჩეოდა სიმამაცითა  და დიდი პასუხისმგებლობით, იყო დისციპლინიანი და შემსრულებელი,  რის გამოც არაერთხელ დაუმსახურებია მადლობა მეთაურებისაგან. მან მონაწილეობა მიიღო მონაწილეობა მიიღო ყველა საბრძოლო ოპერაციებში ბატალიონთან ერთად.   

მტრის მიერ გაგრის აღების შემდეგ ზურაბ ხვიბლიანს და მის მეგობრებს წინააღმდეგობა არ შეუწყვეტიათ, პარტიზანულ ბრძოლებზე გადავიდნენ. 

1992 წლის 2 ოქტომბერს მოწინააღმდეგის შემოტევის დროს ზურაბ ხვიბლიანი გმირულად დაიღუპა. სიცოცხლის ბოლო წუთამდე  იცავდა მშობლიურ ქალაქს და საქართველოს ტერიტორიულ მთლიანობას.

2001 წლის 2 ივნისს, საქართველოს პრეზიდენტის #551 განკარგულებით ზურაბ ხვიბლიანი სიკვდილის შემდეგ დაჯილდოვდა, ვახტანგ გორგასლის მესამე ხარისხის ორდენით.

ზურაბ ინდიკოს ძე ხვიბლიანი გაგრის ბატალიონში ჩაირიცხა რიგითად 1992 წლის 16 აგვისტოს. ის ერთ-ერთი პირველი აღუდგა წინ იარაღით აფხაზ სეპარატისტებს, მშობლიური ქალაქისა და საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობის დასაცავად. გამოირჩეოდა სიმამაცით, დიდი პასუხისმგებლობით, იყო დისციპლინიანი და შემსრულებელი, რის გამოც არა ერთხელ დაუმსახურებია მადლობა მეთაურებისაგან. მან მონაწილეობა მიიღო ყველა საბრძოლო ოპერაციაში ბატალიონთან ერთად. 1992 წლის 2 ოქტომბერს მოწინააღმდეგის შემოტევის დროს, ზურაბ ინდიკოს ძე ხვიბლიანი გმირულად დაიღუპა. სიცოცხლის ბოლო წუთამდე იცავდა მშობლიურ ქალაქს და საქართველოს ტერიტორიულ მთლიანობას.

მარინა ნაჭყებია დ.1956წ. აფხაზეთის მებრძოლთა მკვლევარი დ. სოხუმი აფხაზეთი