სულ ვიზიტორი : 5921754241
განთავსებული სტატია : 9159

მთავარი იუბილარი/ ხსენება

აფხაზეთი სამაჩბლო 1990წ-დან მებრძოლები ვეტერანები შსს
სამაჩაბლო
ზურა ბიბილური 1987-2008წწ დაკარგ. სამაჩაბლო დაბ. სოფ. ქვემო არცევი გორი ზურა ბიბილური 1987-2008წწ დაკარგ. სამაჩაბლო დაბ. სოფ. ქვემო არცევი გორი

1987-2008 წწ. გარდ. 21 წლის

სამაჩაბლო

გვარი ბიბილური სია

გორი გამოჩენილი ადამიანები სრული სია

82       ბეჭდვა

ზურა ბიბილური 1987-2008წწ დაკარგ. სამაჩაბლო დაბ. სოფ. ქვემო არცევი გორი

ზურა ბიბილური ოთარის ძე პოლიციის რიგითი ითვლება უგზო-უკვლოდ დაკარგულად 1987 -2008


ორივე ძმა ომში იბრძოდა. ვიტალი კოდორში წაიყვანეს, ზურა ცხინვალში. მას მერე ძმებმა ერთმანეთი ვეღარ ნახეს, ვიტალი სახლში მშვიდობით დაბრუნდა, ზურას დღემდე ელიან...

ბიბილური ზურა 1987 წლის 27 ივლისს, გორის რაიონში, სოფელ ქვემო არცევში დაიბადა. 21 წლის იყო, რუსი ოკუპანტების მიერ გაჩაღებულ ომში რომ დაიკარგა...

ბელა, ზურას დედა: „სკოლაში საშუალო მოსწავლედ ითვლებოდა. რომ გითხრათ სადმე ჩაბარება უნდოდა, არ ვიქნები მართალი. არ ჰქონდა სწავლის ინტერესი დიდად. სკოლა როგორც კი დაამთავრა, საკუთარი სურვილით გამოცხადდა კომისარიატში და მოხალისედ ჩაეწერა. ყველანაირად გვერდში გვედგა და გვეხმარებოდა. ძალიან მშრომელი და დაუზარელი იყო, დედა მოუკდეს... 19 წლის რომ გახდა, ჯარში გამოიძახეს, არ დაფიქრებულა ისე წავიდა. სავალდებულო, თბილისში შინაგან საქმეთა სამინისტროში, მესამე სამმართველოში მოიხადა. წელიწად ნახევარი იმსახურა, ძალიან კარგი დახასიათება ჰქონდა და იქ დატოვეს, სპეცრაზმში დაიწყო მუშაობა. კახეთში სროლის კურსები გაატარეს და პირველი ადგილი მიუნიჭებიათ...

ძალიან მეოჯახე და მზრუნველი იყო...…პირველი ხელფასით ტელევიზორის მაგიდა და ტელევიზორი იყიდა. ძალიან უხაროდა, სამსახური. ხელფას, რომ აიღებდა, აუცილებლად მოდიოდა სახლში, ორას ლარს მიტოვებდა...


საერთოდ უთქმელი არ იყო, მაგრამ სახლში სამსახურზე ლაპარაკი არ უყვარდა“.

სამსახურიდან გამომდინარე ხშირად თბილისში უწევდა ყოფნა. ძალიან მოსწონდა თავისი საქმე და თავს კარგად ვგრძნობო ამბობდა. ბოლოს სახლში 27 ივლისს მოვიდა.

დედა: „ხელფასი ჰქონდა აღებული და დილით ადრე გავიდა. სახლიდან რომ გადიოდა თითქოს არ უნდოდა წასვლა. სულ უკან იხედებოდა. მამამისმა გააცილა. ხშირად ველაპარაკებოდით ტელეფონზე, თვითონაც ხშირად რეკავდა. ბოლოს 7 აგვისტოს ველაპარაკე. გვითხრა: მე სამსახურში ვარ, რას შვრებით, როგორ ხართ, მანდ რა ხდებაო. ამ დროს უკვე ცხინვალის მისადგომებთან ყოფილან... გვიმალავდა, რომ არ გვენერვიულა. მერე მამამისი ელაპარაკა და მისთვის უთქვამს, ერთი სული მაქვს სახლში როდის ჩამოვალო, დედა მოუკვდეს...

სოფელში რამდენიმე მოხუცებული და ჩვენ ვიყავით დარჩენილები. ორივე შვილი ომში მყავდა და მე სად უნდა წავსულიყავი...

სოფელში რუსის ჯარი იდგა, ყველა ოჯახში შედიოდნენ და ყველაფერს გარეთ ყრიდნენ. კითხულობდნენ, რომელი ოჯახიდან იყო წასული ჯარისკაცი ომში და თუ ვინმეს გაიგებდნენ, სახლის გადაწვით ემუქრებოდნენ...

ბოსტანში გვეძინა შეშინებულებს. რამდენიმე დღე ღია ცის ქვეშ ვიმალებოდით...

ზურას 8 აგვისტოს დაახლოებით 4 საათისთვის მეზობელი ბიჭისთვის დაურეკია, უთქვამს რომ ცხინვალში ვარ, ომია და გეხვეწები ჩემებს არ უთხრა რომ აქ ვარ და ასეთია ამბავიაო. ჩემი მეუღლე ერთ ადგილზე ვერ ჩერდებოდა ან როგორ უნდა მოგვესვენა ორივე შვილი ჯარში გვყავდა და ვერც ერთზე ვერაფერს ვიგებდით.

რამდენჯერმე თბილისში ფეხით ჩავიდა, რამე რომ გაეგო, მაგრამ იქაც ვერაფერს გვეუბნებოდნენ.

12-13 აგვისტო იქნებოდა, სახლში შემოსვლა გავბედე. მაშინვე ტელევიზორი ჩავრთე. ქართული არხები გათიშული იყო და რუსულ არხებზე გადავრთე. ზუსტად აღარ მახსოვს რა არხი იყო, მაგრამ კოკოითის ინტერვიუს აჩვენებდნენ. ამბობდა, ბევრი ქართველია დაჭრილი ჩვენს საავადმყოფოშიო, მაგრამ არცერთი არ უჩვენებიათ...

მოგვიანებით ქართულ არხებზეც აჩვენეს „307“ კობრა, რომელშიც ჩემი შვილი იჯდა... დაჭრილებიც აჩვენეს, მაგრამ ექვსნი არ იყვნენ 4 ბიჭი ჩანდა... ~

ზურას დედას დღემდე შავები არ ჩაუცვამს, მისი შვილი უგზო-უკვლოდ დაკარგულად ითვლება.

დედა: „ეს ამბავი 12 აგვისტოს გავიგეთ. ამ ექვსიდან სამი დაღუპული აღმოჩნდა და დნმ-ის ანალიზი მოვიდა. ზურაზე და კიდევ ორ ბიჭზე დღემდე არაფერი ვიცით... ძალიან მიჭირს. არ ვიცი სად წავიდე, რა ვუშველო, სად არის ჩემი შვილი. ყოველდღე ველოდები.

ექვსნი ისხდნენ ერთ კობრაში, დაჭრილების გამოსაყვანად შებრუნებულან... ცხინვალში, სტალინის ქუჩაზე იყვნენ, რომ სნაიპერს უსროლია რამდენჯერმე ამოტრალებულა კობრა, მაგრამ არც ერთი დაღუპულა. უკან მეორე კობრა მოჰყვებოდათ, იქიდან ბიჭები გადმოსულან და გადმოუყვანიათ, ტროტუარზე დაუწვენიათ. დაღუპული არც ერთი არ იყოო ამბობენ...…ერთი ყოფილა მძიმედ. ჩემი შვილი ხელში ყოფილა დაჭრილი. ამ დროს, თურმე რუსის ჯარი მოჰყვებოდათ უკან. როგორც ეს ბიჭები ამბობენ, დავპირდით რომ შემოვალთ და გამოგიყვანთო, მაგრამ მერე რუსები გამაგრებულან იმ ადგილას და მათ დასახმარებლად ვერავინ ვეღარ შესულა... ეს ყველაფერი რამდენად მართალია არ ვიცი...“

გიორგი ბიბილური, ზურას ბიძაშვილი: „ჩემზე 10 წლით პატარა იყო... ჩემს ხელშია გაზრდილი. ერთ უბანში ვცხოვრობდით. სოფელში არ მოიძებნება ადამიანი, ვინც მასზე ცუდს გაიხსენებს... მშრომელი და ოჯახის ბიჭი იყო. მისი და თავისი ძმის შრომით არის შექმნილი მათ სახლში ყველაფერი.

შეყვარებული არ ჰყავდა, ყოველ შემთხვევაში ჩემთან ამ თემაზე არ უსაუბრია.

ბოლოს 30 ივლისს ვნახე, სოფელში იყო მოსული. სანამ წავიდოდა მითხრა, 1 კვირაში შვებულება უნდა ავიღო, ჩამოვალ და ცხვარი მინდა დავკლაო.

ბოლოს სანამ გავაცილებდით, ჯოკერიც ვითამაშეთ, ერთი დედალი და 10 ლიტრიანი ღვინო წააგო...

ბოლოს 7 აგვისტოს ველაპარაკე. სოფელ წინაგარაში ვარ, ყველაფერი კარგად არისო. თურმე ამ დროს ცხინვალში ყოფილა. ამის მერე ვეღარ ვუკავშირდებოდით.

11 აგვისტოს გორში ჩავედი, ჰოსპიტალის ეზოში გამოკრულ დაღუპულების სიაში წავიკითხე მისი სახელი და გვარი. მერე კომპიუტერში გადავამოწმებინე და იმ ბაზაში არ იყო შეყვანილი. მითხრეს რომ ეს ბიჭებმა მიაწერეს ხელით, ცხინვალში ვინც ნახესო. მას მერე აღარაფერი გაგვიგია.

2 წელი გავიდა და ცოცხალი რომ ყოფილიყო...

კობა ბიბილური, ბიძაშვილი: „ერთად ვიზრდებოდით. 5 წლით იყო ჩემზე პატარა. ზრდილობიანი იყო. ხშირად ჩამოდიოდა ხოლმე სოფელში, მაგრამ სამსახურზე არასდროს ლაპარაკობდა. დამოუკიდებელი ადამიანი იყო და ძალიან უნდოდა თვითონ გაეკეთებინა ყველაფერი. გაჭირვებაში გაიზარდნენ ეგ და თავისი ძმა, ბოლოს რაღაცას მიაღწია, მაგრამ არ დასცალდა...“

გამომცემლობა „პრაიმტაიმის“ წიგნი „გმირის“ მიხედვით.

„კობრას“ ეკიპაჟის თავგანწირვა

„კობრას“ ეკიპაჟის ტრაგედია ომის პირველსავე დღეს - 2008 წლის 8 აგვისტოს, ცხინვალში, სტალინის ქუჩის N62-ის მიმდებარე ტერიტორიაზე დატრიალდა.  შსს-ს  განსაკუთრებული დანიშნულების მთავარი სამმართველოს მე-3 სამმართველოს პირველი ასეულის N 307 „კობრას“ ეკიპაჟმა მტერს სასტიკი წინააღმდეგობა გაუწია. მოვლენები შემდეგნაირად განვითარდა. ცხინვალიდან გამოსული ქართველი მეომრები უკან იქ ჩარჩენილი 17 ქართველი ჯარისკაცის გამოსაყვანად შებრუნდნენ. სტალინის ქუჩაზე კი მათ ჯავშანმანქანას ჭურვი მოხვდა. ბიჭები მანქანიდან გადმოხტნენ, სახლს თავი შეაფარეს და მტერთან ხელჩართულ ბრძოლაში ჩაებნენ. 

როგორც ლაშა თევზაძის ოჯახის წევრები აცხადებენ, მათ სარწმუნო წყაროდან იციან, რომ  ოსმა ცოლ-ქმარმა ბიჭები შენობიდან გარეთ გამოიყვანა, მაგრამ ამ დროს მათ რუსები შეხვედრიან და ბიჭები წაურთმევიათ. „დახოცეს თუ არა, ესეც არ ვიცი. 45 ჯარისკაცის ცხედარი რომ გამოიტანეს ცხინვალიდან, თითქოს მათ შორის იყო ჩემი შვილიც, მე არ მინახავს და რაღაცნაირად გულს ვიიმედებ. ძნელია დედისთვის ერთადერთი შვილის დაკარგვა. მხოლოდ ერთი ლავიწის ძვალი იყოო, ასეა ცნობილი ჩვენთვის. ტყვედაყვანილი ადამიანის სხეული ნუთუ ამდენად შეიძლება ყოფილიყო დასახიჩრებული, რომ ერთი ძვალი დარჩენილიყო?!“ - ამბობს ლაშა თევზაძის დედა, მადონა კაცაძე. იქვე დასძენს: ,,კობრა’’ რომ შესულა ცხინვალში, ჩემს შვილს ოსური დროშა დაუნახავს, ბიჭებისთვის უთქვამს, მანქანა გააჩერეთ, უნდა ჩამოვხსნაო, არ უშვებდნენ თურმე, სნაიპერი იქნება ჩასაფრებულიო, მაგრამ ლაშა მაინც გადასულა და ოსური დროშა ჩამოუხსნია“.

„კობრას“ ქართული ეკიპაჟის სიმამაცესა და თავგანწირვაზე რუსული მედიაც ალაპარაკდა. რამდენიმე თვეში ერთ-ერთმა რუსმა ჟურნალისტმა  forums.airbase.ru-ზე შემდეგი სახის ინფორმაცია გამოაქვეყნა: „მაქვს სრული აღწერილობა იმისა, თუ რა მოხდა იქ. ფოტოები კი მთლიანად ადასტურებს, რომ გამოყენებული იყო ყუმბარმტყორცნი „рпг-7“ და არა ტყვიები. შსს სპეცრაზმი... „კობრას“ მოხვდა ორი ჭურვი. ერთი - საბურავში, მეორე კი - პირდაპირ. მანქანა გადაბრუნდა. გაიხვრიტა ჯავშნის ცხვირი, მძიმედ დაიჭრა ეკიპაჟის ერთ-ერთი წევრი. ჭურვის ნამსხვრევმა გახვრიტა სკამი, მძღოლის საფარი მინა და გამოფრინდა გარეთ. გააპო მანქანის წინა ნაწილიც. მეომრებმა გადმოიყვანეს დაჭრილი და თავი აფეთქებულ მანაქანასთან ახლომდებარე სახლს შეაფარეს. მოწინააღმდეგემ სახლს ალყა შემოარტყა და მათ ჩაბარება შესთავაზა. ქართველები არ დათანხმდნენ, როგორც ჩანს, დახმარების იმედი ჰქონდათ. ერთი საათის განმავლობაში ისმოდა რაციაზე, თუ როგორ ითხოვდნენ ისინი დახმარებას. მოკლედ, შტურმის შემდეგ შენობა დაიწვა. ერთი ქართველი ცეცხლმოკიდებული სახლიდან სახურავზე აძვრა  და შესასვლელისკენ ისროდა. იგი იქვე დაიღუპა. დაიღუპა დანარჩენი ხუთიც“. 

ლაშა თევზაძის, ირაკლი აბრამაშვილისა და მამუკა შუბითიძის ცხედრები მხოლოდ ექვსი თვის შემდეგ გადასცეს ოჯახებს, რადგანაც სწორედ ექვსი თვის შემდეგ მოვიდა დნმ-ის ანალიზის პასუხი, რომლის მიხედვითაც მუხათგვერდის სასაფალაოზე დაკრძალულთა შორის ეს ბიჭებიც იყვნენ. რაც შეეხებათ გიორგი მარსაგიშვილს, გიორგი ძირტკბილაშვილსა და ზურაბ ბიბილურს, მათი ბედი დღემდე გაურკვეველია. გავრცელებული ინფორმაციით, ბიჭები არ დაუხოცავთ და თითქოს დღესაც ტყვეობაში იმყოფებიან.  ფაქტია, რომ 8 აგვისტოს შემდეგ ისინი ოჯახებს აღარ დაკავშირებიან. 

ექვსივე ჯარისკაცი ვახტანგ გორგასლის მე-3 ხარისხის ორდენითაა დაჯილდოებული. 

ზაირა მიქატაძე

ჟურნალი "მეციხოვნე"

ლაშა თევზაძე 1985-2008წწ გარდ. სამაჩბლო დაბ. სამტრედია


ირაკლი აბრამაშვილი 1979-2008წწ დაკარგ. სამაჩბლო დაბ. გორი


მამუკა შუბითიძე 1984-2008 წწ დაკარგ. სამაჩბლო დაბ. სოფ. საიმერლო მარნეული


გიორგი მარსაგიშვილი 1981-2008წწ გარდ. სამაჩაბლო დაბ. სოფ. ზემო ქედი დედოფლისწყარო წარმ. სტეფანწმიდა (ყაზბეგი)


გიორგი ძირტკბილაშვილი 1980-2008წწ დაკარგ. სამაჩაბლო დაბ. სოფ. აგარა ქარელი


ზურა ბიბილური 1987-2008წწ დაკარგ. სამაჩაბლო დაბ. სოფ. ქვემო არცევი გორი


ატვირთვა დავით ფეიქრიშვილი 09.08.2022


რედაქტირება ფოტო დავით ფეიქრიშვილი 09.08.2022


რედაქტირება ფოტო დავით ფეიქრიშვილი 09.08.2022


რედაქტირება ტექსტი დავით ფეიქრიშვილი 09.08.2022


რედაქტირება ტექსტი დავით ფეიქრიშვილი 14.08.2022


რედაქტირება ტექსტი დავით ფეიქრიშვილი 14.08.2022





მფრინავი, პილოტი, აფხაზეთი სამაჩაბლო, გარდაცვლილი ვეტერანი

2 0

შავნაბადას ბატალიონი გარდაცვლილი მებრძოლები, ვეტერანები

2 0

აქვსენტი (ტასო) ნაჭყებია 1963-93წწ. გარდ. სოხუმი დაბ. სოხუმი აფხაზეთი

7 0


სამაჩაბლო 2008 გარდაცვლილ მებრძოლთა სია ფოტომასალით რეგიონის, ქალაქის, სოფლის მიხედვით.

2 0


სამაჩაბლოში გარდაცვლილი მებრძოლთა სრული სია 01-16 აგვისტო 2008 წელი

2 0

შინაგან საქმეთა სამინისტრო რედ. ირმა ირემაძე

2 0


სამაჩაბლო


გამოგვიგზავნეთ თქვენი ქალაქის სოფლის გამოჩენილი ადამიანები ავტვირთავთ თქვენი სახელით

1 1


ქალიშვილების და ჭაბუკების ხარკად აკრძალვა 1774 წელი ქუჩუკ-კაინარჯის ზავის 23-ე მუხლი

1 0


შეიძლება დაგაინტერესოთ ნიმუში

1 0


საოჯახო წიგნის შექმნის რეკომენდაცია, ელექტრონული ნიმუში

1 0


გურიის რესპუბლიკა, გურიის მხვნელ-მთესველთა რესპუბლიკა 1905-1906 წლები

1 0


ერეკლე მეორე (1720-1798) ძირითადი ბრძოლების სია

1 0


ვინ იყვნენ საქართველოს ეკლესიის საჭეთმპყრობელები, რომლებიც მოკლეს. 6 ღვთისმსახური

3 0


თბილისის დაცემა 523-1921 წლები 25 ბრძოლა

1 0


აფხაზეთის ომის ზუსტი ქრონიკა 14 აგვისტო 1992 30 სექტემბერი 1993 წელი

1 0


ყდა თელავის გამოჩენილი ადამიანები

2 0

წიგნის ყდა