როინიშვილი  პეტრე მღვდელი, 

როინიშვილი  პეტრე მღვდელი, 1819წ. გავაზი (ყვარელი) ღვთიმშობლის შობის ეკლესია

ანდრიაშვილი  ბესარიონ მღვდელი, 

ანდრიაშვილი  ბესარიონ მღვდელი, 1819, 1830, 1831წ. გავაზი (ყვარელი) ღვთიმშობლის შობის ეკლესია

ეფემიაშვილი  ნიკოლოზ ბლაღოჩინი, მღვდელი, 

ეფემიაშვილი ნიკოლოზ  1814 წლიდან მღვდელი, ყვარლის ნათლისმცემლის ეკლესია 1820 წელს 

ეფემიაშვილი  ნიკოლოზ ბლაღოჩინი, მღვდელი, 1814წ მღვდელი 1819, 1850წ. გავაზი (ყვარელი) ღვთიმშობლის შობის ეკლესია. 1818წ. ყვარელი ღვთიმშობლის შობის ეკლესია თელავის მაზრა, 1850წ. ჭიკაანი (ყვარელი) ღვთიმშობლის შობის ეკლესია

ექვთიმიშვილი   სოლომონ მღვდელი,

ექვთიმიშვილი   სოლომონ მღვდელი, 1840წ. გავაზი (ყვარელი) ღვთიმშობლის შობის ეკლესია

მათიკაშვილი  აბრამ მღვდელი 

მათიკაშვილი  აბრამ მღვდელი, 1850წ. ზიარი (გურჯაანი) იოანე ნათლიმცემლის სოფლის ეკლესია, სიღნაღის მაზრა , 1860წ. კუჭატანი (ყვარელი) ღვთიმშობლის შობის ეკლესია თელავის მაზრა. 1840წ. გავაზი (ყვარელი) ღვთიმშობლის შობის ეკლესია, 1860წ. ჭიკაანი (ყვარელი) ღვთიმშობლის შობის ეკლესია

იორდანიშვილი  ბართლომე მღვდელი, 1850წ. გავაზი (ყვარელი),  1850წ. ყვარელი,  1860, 1871წ. შილდა (ყვარელი) 1850წ. ჭიკაანი (ყვარელი) 1840წ. მეფსალმუნე ნაფარეული (თელავი) 

ანდრიაშვილი  დიმიტრი დიაკონი დიაჩოქი,

ანდრიაშვილი  დიმიტრი დიაკონი დიაჩოქი, 1850წ. გავაზი (ყვარელი) ღვთიმშობლის შობის ეკლესია

აღნიაშვილი  გიორგი სიმონის ძე მღვდელი 

აღნიაშვილი  გიორგი სიმონის ძე მღვდელი , 1860წ. გავაზი (ყვარელი) ღვთიმშობლის შობის ეკლესია, 1850წ. შილდა (ყვარელი) ეკლესია ხელთუქმნელი ხატის?

დემურიშვილი  ანდრია პრიჩეტნიკი,

დემურიშვილი  ანდრია პრიჩეტნიკი, 1860წ. გავაზი (ყვარელი) ღვთიმშობლის შობის ეკლესია. 1860წ. სანავარდოს (ყვარელი) ჯვრის ამაღლების ეკლესია თელავის მაზრა

ივანოვი  ივანე პრიჩეტნიკი,

ივანოვი  ივანე პრიჩეტნიკი, 1860წ. გავაზი (ყვარელი) ღვთიმშობლის შობის ეკლესია. 1860წ. სანავარდოს (ყვარელი) ჯვრის ამაღლების ეკლესია თელავის მაზრა

მსხრიკაძე  ვასილ მღვდელი 

მსხრიკაძე  ვასილ მღვდელი, 1860წ. გავაზი (ყვარელი) ღვთიმშობლის შობის ეკლესია

აივაზაშვილი  ევგენი მეფსალმუნე, პრიჩეტნიკი, 1871წ. ფაშაანი (ნასოფლარი ყვარელი) ღვთიმშობლის მიძინების თელავის მაზრა

აივაზაშვილი  იოანე მეფსალმუნე,

აივაზაშვილი  იოანე მეფსალმუნე, 1880წ. გავაზი (ყვარელი) ღვთიმშობლის შობის ეკლესია

იანქოშვილი ბართლომე მღვდელი, 

იანქოშვილი ბართლომე მღვდელი, 1880, 1900წ. გავაზი (ყვარელი) ღვთიმშობლის შობის ეკლესია

დემურიშვილი  გერასიმე? მეფსალმუნე,

დემურიშვილი  გერასიმე? მეფსალმუნე, 1900წ. გავაზი (ყვარელი) ღვთიმშობლის შობის ეკლესია

ახმეტელაშვილი  მიხეილ პრიჩეტნიკი 

ახმეტელაშვილი  მიხეილ პრიჩეტნიკი, 1871წ. ანაგის (სიღნაღი) ღვთისმშობლის მიძნების ტაძარი სიღნაღის მაზრა 1887წ. ახაშენი (გურჯაანი) წმიდა სამების ეკლესია 1900წ. გავაზი (ყვარელი) ღვთიმშობლის შობის ეკლესია

თურქაძე რაჟდენ (მღვდელი) 1920-იანი წლები სხვა წყარო თელავის მაზრის სოფელ ახალი გავაზის მღვდელი კარიბჭე : მართლმადიდებლური ჟურნალი. თბილისი, 2011. 1987-5045 31 მარტი - 13 აპრილი, N7(172), გვ.53-55, ისტორია

თურქაძე რაჟდენ (მღვდელი) 1920-იანი წლები თელავის მაზრის სოფელ ახალი გავაზის მღვდელი  1889წ. ბოდავი (დუშეთი) წმიდა გიორგის ეკლესია, 1883-1906წ. მედავითნე 1907წ. მღვდელი ხანდო (დუშეთი) მთავარანგელოზის/წმიდა გიორგის ეკლესია 1907წ. ხანდო (დუშეთი) მთავარანგელოზის/წმიდა გიორგის ეკლესია

კეწელაშვილი  პავლე მეფსალმუნე

კეწელაშვილი  პავლე მეფსალმუნე 1913წ. ოძისი (დუშეთი) ღვთიმშობლის ეკლესია

კოლელიშვილი სვიმონ მღვდელი 1928წ. გავაზი (ყვარელი) ღვთიმშობლის შობის ეკლესია

კოლელიშვილი სვიმონ მღვდელი 1928წ. გავაზი (ყვარელი) ღვთიმშობლის შობის ეკლესია. 1880წ. დიაჩოქი, დართლო (თუშეთი) ეკლესია 1884წ. გულგულა (თელავი) კვირაცხოველის ეკლესია, თელავის მაზრა

არჩილმაც (1892-1960) სამღვდელო პატივი აირჩია. თავდაპირველად შაქრიანში მსახურობდა, მისი დაკეტვის შემდეგ კი შილდის ღვთისმშობლისშობის სახელობის ეკლესიის უკანასკნელი წინამძღვარი და ერთადერთი მღვდელი იყო. 30-იან წლებში ეს ტაძარიც დაკეტეს, თვითონ მამა არჩილი სოფლის ორ დანარჩენ მღვდელთან ერთად საბჭოს წინ „გაკრიჭეს“ და შემდეგში ძალიან უბრალო საქმეებით დააკავეს: ებარა ტრაქტორების აღრიცხვა, სკოლის მებაღეობა. მამა არჩილმა კაბა გაიხადა, მაგრამ სამღვდელო მოქმედება არ შეუჩერებია  ამათ (კომუნისტებმა) კი არ მომანიჭესო მღვდლობა - ამბობდა და მალულადმიცვალებულებს წესებს უგებდა, ბავშვებს ნათლავდა, პარაკლისებსა და პანაშვიდებს იხდიდა, შვილიშვილებიც საკუთარი ხელით აზიარა ნათლისღების საიდუმლოს. როგორც ამბობენ, ძალიან გულჩვილი, ალალ-მართალი და პატიოსანი კაცი ყოფილა. რამდენჯერმე სასწაულებრივად გადაურჩა ციმბირში გადასახლებას. მამა არჩილის ოჯახი, როგორც „შავსიელებისა“, უკიდურეს გაჭირვებაში ცხოვრობდა. მისი მეუღლე, ნინო სიმონის ასული კოლელიშვილი (1899-1993)  სასულიერო  პირის ოჯახიდან იყო, მათ  სამი შვილი ჰყავდათ ბარე, ლეილა და ელიზბარი. ქმრის გარდაცვალების შემდეგ ნინო ბებო ითვლიდა და თანასოფლელებს ამცნობდა ხოლმე აღდგომის დღეს, მიცვალებულთა მოხსენიების დღეებს. ოჯახში იცოდნენ, რომ ნაფოფოდარი ბებია ფარულად ქრისტიანულ ცოვრებას ეწეოდა: ძილის წინ ლოცულობდა, მარხვებს ინახავდა. მას საგულდაგულოდ ჰქონდა გადამალული შაქრიანის ეკლესიის ქონება, რომელ საც უკეთესი დროის მოლოდინით სიცოცხლის უფრთხილდებოდა. სამწუხაროდ, როდე-საც ეს დრო დადგა და ეკლესიის აღკაზმულობა შვილიშვილს თბილისში გაატანა, 1991 წლის სამოქალაქო ომისას მთავრობის სახლთან გაჩაღებულმა  ხანძარმა უკვალოდ შთანთქა. ნინო ბებო ისე გარდაიცვალა, ეს ამბავივერ გაუმხილეს, დაახლოებით წელიწადნახევარში. აღდგომის ბრწყინვალე დღესასწაულზე 93 წლისამ მშვიდობით შეჰვედრა სული უფალს.

კოლელიშვილი სვიმონ მღვდელი 1928წ. გავაზი (ყვარელი) ღვთიმშობლის შობის ეკლესია

კოლელიშვილი სვიმონ მღვდელი 1928წ. გავაზი (ყვარელი) ღვთიმშობლის შობის ეკლესია. 1880წ. დიაჩოქი, დართლო (თუშეთი) ეკლესია 1884წ. გულგულა (თელავი) კვირაცხოველის ეკლესია, თელავის მაზრა

არჩილმაც (1892-1960) სამღვდელო პატივი აირჩია. თავდაპირველად შაქრიანში მსახურობდა, მისი დაკეტვის შემდეგ კი შილდის ღვთისმშობლისშობის სახელობის ეკლესიის უკანასკნელი წინამძღვარი და ერთადერთი მღვდელი იყო. 30-იან წლებში ეს ტაძარიც დაკეტეს, თვითონ მამა არჩილი სოფლის ორ დანარჩენ მღვდელთან ერთად საბჭოს წინ „გაკრიჭეს“ და შემდეგში ძალიან უბრალო საქმეებით დააკავეს: ებარა ტრაქტორების აღრიცხვა, სკოლის მებაღეობა. მამა არჩილმა კაბა გაიხადა, მაგრამ სამღვდელო მოქმედება არ შეუჩერებია  ამათ (კომუნისტებმა) კი არ მომანიჭესო მღვდლობა - ამბობდა და მალულადმიცვალებულებს წესებს უგებდა, ბავშვებს ნათლავდა, პარაკლისებსა და პანაშვიდებს იხდიდა, შვილიშვილებიც საკუთარი ხელით აზიარა ნათლისღების საიდუმლოს. როგორც ამბობენ, ძალიან გულჩვილი, ალალ-მართალი და პატიოსანი კაცი ყოფილა. რამდენჯერმე სასწაულებრივად გადაურჩა ციმბირში გადასახლებას. მამა არჩილის ოჯახი, როგორც „შავსიელებისა“, უკიდურეს გაჭირვებაში ცხოვრობდა. მისი მეუღლე, ნინო სიმონის ასული კოლელიშვილი (1899-1993)  სასულიერო  პირის ოჯახიდან იყო, მათ  სამი შვილი ჰყავდათ ბარე, ლეილა და ელიზბარი. ქმრის გარდაცვალების შემდეგ ნინო ბებო ითვლიდა და თანასოფლელებს ამცნობდა ხოლმე აღდგომის დღეს, მიცვალებულთა მოხსენიების დღეებს. ოჯახში იცოდნენ, რომ ნაფოფოდარი ბებია ფარულად ქრისტიანულ ცოვრებას ეწეოდა: ძილის წინ ლოცულობდა, მარხვებს ინახავდა. მას საგულდაგულოდ ჰქონდა გადამალული შაქრიანის ეკლესიის ქონება, რომელ საც უკეთესი დროის მოლოდინით სიცოცხლის უფრთხილდებოდა. სამწუხაროდ, როდე-საც ეს დრო დადგა და ეკლესიის აღკაზმულობა შვილიშვილს თბილისში გაატანა, 1991 წლის სამოქალაქო ომისას მთავრობის სახლთან გაჩაღებულმა  ხანძარმა უკვალოდ შთანთქა. ნინო ბებო ისე გარდაიცვალა, ეს ამბავივერ გაუმხილეს, დაახლოებით წელიწადნახევარში. აღდგომის ბრწყინვალე დღესასწაულზე 93 წლისამ მშვიდობით შეჰვედრა სული უფალს.

მღვდელი ილია სტეფანეს ძე არშაულიძე

დაიბადა 1901 წელს სოფ. ქვემო ალვანში (ახმეტის რაიონი) სწავლობდა ალავერდისა და შუამთის სამონასტრო სკოლებში. 1918-1937 წლებში იყო ზემოალვანის სამების ტაძრის მედავითნე. 1937-1955 წლებში იძულებით განმოსილია. 1955 წლის 4 ნოემბრიდან გარდაცვალებამდე მსახურობდა ყვარლის რაიონის სოფ. ქვემო გავაზის ეკლესიის წინამძღვრად. მისი ოჯახი ცხოვრობდა ახმეტის რაიონ სოფელ ქვემო ალვანში.

1955 წლის 4 ნოემბერს მღვდლად დაასხა ხელი და ყვარელის რაიონის სოფელ ახალი გავაზის ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის 

გვ66

მიძინების სახელობის ეკლესიის წინამძღვრად დანიშნა სოფელ ქვემო ალვანში მცხოვრები მედავითნე ილია არშაულიძე.

1957 წელს იკურთხნენ რევაზ მეზვრიშვილი და ანდრია ჩიბალაშვილი,