ბეგიაშვილი სვიმონ იოსების ძე 1835-1917წწ დეკანოზი სიღნაღის სამთავარხუცესო
104. ქ. სიღნაღის წმინდა მიქაელ მთავარანგელოზის სახელობის საკათედრო ტაძარი - წინამძღვარი, სიღნაღის მაზრის | ოლქის მთავარხუცესი დეკანოზი სვიმონ ბეგიაშვილი
1835 წელს, მღვდლის ოჯახში დაიბადა.
1851-57 წლებში თბილისის სასულიერო სემინარიაში სწავლობდა.
1857 წლის 14 სექტემბერს ეგზარქოსმა ისიდორემ (ნიკოლსკი) დიაკვნად აკურთხა, ხოლო მეორე დღეს მღვდლად დაასხა ხელი და კახის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიის წინამძღვრად დაინიშნა.
1858 წლის 24 იანვარს ყორაგანის სამრევლოში გადაიყვანეს. ამავე წლის 10 ოქტომბერს საგვერდულით დაჯილდოვდა და 1261 ინგილოს ქრისტიანულ სჯულზე მოქცევისათვის მოღვდელმთავრული მადლობა გამოეცხადა.
1859 წლის 21 აპრილს ზაქათალის ოლქის მთავარხუცესის თანაშემწედ დაინიშნა. ამავე წლის 26 მაისს თასმალოს სამრევლოში განამწესეს.
1862 წლის 20 აპრილს სკუფია უბოძეს.
1864 წლის 17 ივნისს ბოდბის ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესიაში გადმოიყვანეს.
1868 წლის 10 იანვარს ნუხის წმინდა სამი მღვდელმთავრის სახელობის ეკლესიის წინამძღვრად დაინიშნა. ამავე წლის 5 თებერვალს ნუხის საქალაქო სასწავლებლის ზედამხედველად დაადგინეს.
1873 წლის 8 აპრილს კამილავკით დაჯილდოედა.
1876 წლის 31 აგვისტოს სიღნაღის წმინდა მიქაელ მთავარანგელოზის სახელობის ეკლესიის წინამძღვრად განამწესეს. ამავე წლის 12 ოქტომბერს სიღნაღის საქალაქო სასწავლებელში საღვთო სჯულის მასწავლებლად დაინიშნა.
1880 წლის 26 მაისს სამკერდე ოქროს ჯვრით დაჯილდოვდა.
ამავე წლის 25 სექტემბერს სიღნაღის სანთლის ქარხნის მმართველად აირჩიეს.
1883 წლის აგვისტოში დეკანოზის წოდება მიენიჭა.
1884 წლის 29 თებერვალს სიღნაღის მაზრის II ოლქის მთავარხუცესად დაინიშნა.
1889 წლის 26 მაისს წმინდა სინოდმა მადლობის სიგელი - გრამოტის გარეშე უწყალობა.
1890 წლის 21 აპრილს წმინდა ანას III ხარისხის ორდენით დაჯილდოვდა.
1893 წელს იმპერატორ ალექსანდრე III სამახსოვრო ვერცხლის მედლით დაჯილდოვდა.
1899 წლის 25 აპრილს ბრილიანტის თვლებით შემკული ჯვრებით დაჯილდოვდა, ხოლო ამავე წლის 6 მაისს - წმინდა ანას II ხარისხის ორდენი უბოძეს.
1902 წლის 26 ოქტომბერს მოხუცებულობის გამო გადადგა შტატიდან.
1903 წლის 15 ოქტომბერს სანთლის ქარხანაში სამაგალითო
გვ202
და დამსახურებული სამსახურისათვის საეპარქიო საბჭოს მადლობა გამოუცხადა.
1905 წლის 29 იანვარს ეკლესიაში 47 წლიანი და სამრევლო საეკლესიო სკოლაში 35 წლიანი ხანგრძლივი და ერთგული სამსახურისათვის წმინდა ვლადიმერის IV ხარისხის ორდენით დაჯილდოვდა.
1914 წლის 6 მაისს ენქერი უბოძეს.
1916 წლის აღდგომას წმინდა ვლადიმერის III ხარისხის ორდენით დაჭჯილდოვდა. დეკანოზი სვიმონი 1917 წლის 13 მარტს (ძვ. სტ.) გარდაიცვალა. იგი 18 მარტს სიღნაღის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიის სასაფლაოზე დაასაფლავეს. ჰყავდა მეუღლე ნინო იოლის ასული ბეგიაშვილისა, რომელთანაც 4 შვილი - ბასილი, კონსტანტინე, თამარი და ელენე შეეძინა.