ყურაშვილი გიორგი გაბრიელის ძე (7 იანვარი 1900-1978) გენერალ-მაიორი (1944);
დაბადების ადგილი: სოფელი ნაყურალეში, ცაგერის რაიონი.
დაამთავრა ქართული გაერთიანებული სამხედრო სკოლა 1924 წელს, მ. ფრუნზეს სახელობის სამხედრო აკადემია 1936 წელს.
მსახურობდა ამიერკავკასიის, უკრაინიისა და ბალტიისპირეთის სამხედრო ოლქებში პოლკის მეთაურად, დივიზიის შტაბის უფროსად. 1941-1945 წწ. დიდი სამამულო ომის დროს იბრძოდა სამხრეთ-დასავლეთის, ყირიმის, ამიერკავკასიის, ჩრდილოეთ კავკასიის ფრონტებზე. იყო ბრიგადის, დივიზიის მეთაური. ომის შემდეგ სხვადასხვა სამხედრო თანამდებობაზე მუშაობდა. გენერალ-მაიორი (1944), სამხედრო მწერალი. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.
წყარო: ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია: ტ.10-თბ., 1986.-გვ.664; http://dspace.nplg.gov.ge/handle/1234/98795
ორგანიზაციის, ასოციაციის ან ჯგუფის წევრი
- სკკპ, წევრი (1918-)
ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
- 1944 - გენერალ-მაიორი
- ლენინის ორდენი
ბიბლიოგრაფია
- ბრძოლით მოპოვებული სახელი (ავტორი). - თბილისი, საბჭ. საქართველო, 1972. - 575გვ.
- ძმათა სისხლით : სარედ. კოლეგია: კ. ლორთქიფანიძე, გ. ნატროშვილი, ვ. სიხარულიძე და სხვ. (ავტორი). - თბილისი, ნაკადული, 1972. - 142გვ.
- ქართველი მხედართმთავარი : კ. ლესელიძე / სარედ. კოლეგია: ა. კოკილაშვილი, კ. ლორთქიფანიძე, გ. ნატროშვილი და სხვ. (ავტორი). - თბილისი, ნაკადული, 1969. - 97გვ.
- თერგიდან სევასტოპოლამდე (ავტორი). - თბილისი, საბჭ. საქართველო, 1968. - 248გვ.
- მრისხანე კავკასიონთან (ავტორი). - თბილისი, საბჭ. საქართველო, 1967. - 331გვ.
Курашвили Георгий Гаврилович (1900–1978),
генерал-майор (22.02.1944).
Генерал-майор Георгий Гаврилович Курашвили (1900-1978) встретил начало войны в должности заместителя командира 23-й стрелковой дивизии, которая дислоцировалась в г. Двинск (Даугавпилс), и в этом качестве в составе войск 11-й общевойсковой армии Северо-Западного фронта принял участие в оборонительных боях на территории Литвы и Белоруссии, а также Демянской и Торопецко-Холмской операциях (1941-1942). Затем, после передислокации его дивизии на Сталинградский фронт, в августе 1942 года он был назначен командиром 242-й горнострелковой дивизия, которая вошла в состав 37-й общевойсковой армии Северо-Кавказского фронта, который вел тяжелые оборонительные бои на территории Кавказа.
Вплоть до мая 1943 г. руководимая им 242-я горнострелковая дивизия поочередно побывала почти во всех общевойсковых армиях Черноморской группы войск Закавказского и Северо-Кавказского фронтов – 18-й, 46-й, 47-й и 56-й армий, оборонявших Большой Кавказский хребет. А в период проведения Северо-Кавказской и Новороссийско-Таманской наступательных операций (1943-1944) он командовал 414-й стрелковой дивизией 18-й общевойсковой армии и отличился при освобождении Анапы. После освобождения Кавказа, в феврале 1944 года он был назначен заместителем командира 12-го стрелкового корпуса 45-й общевойсковой армии Закавказского фронта, оборонявшей южные рубежи СССР на границе с Турцией и Ираном.
Генерал-майор Исидор Андреевич Силагадзе (1898-1970) в начальный период войны исполнял обязанности начальника Махачкалинского пехотного военного училища (1941-1942), а затем возглавил 392-ю стрелковую дивизию 46-й общевойсковой армии Закавказского фронта, во главе которой принял активное участие в битве за Кавказ (1942). Затем он вновь возглавил Махачкалинское пехотное военное училище, но уже в июне 1943 года был назначен командиром 349-й стрелковой дивизии 45-й общевойсковой армии Закавказского фронта и до конца войны нес службу в этой должности и исполнял обязанности по охране советско-иранской и советско-турецкой границ.
https://sputnik-georgia.ru/actual/20150420/217548039.html
https://sputnik-georgia.ru/actual/20150420/217548039.html
http://events.mematiane.ge/product-details.php?id=3850
https://pamyat-naroda.ru/commander/3907/
