მე-2 საარმიო კორპუსი 23-ე ბრიგადა მე-6 ბატალიონი წიგნიდან "საქართველოსთვის"

ლორიკ  გრიგოლის ძე  ბოკუჩავა, დაიბადა  1949  წლის  23  აპრილს, გულრიფშის  რაიონის  სოფელ  ზემო  ფშავში. 

ზემო  ფშავის  საშუალო  სკოლის  დამთავრების  შემდეგ, 1966-68  წლებში, ლორიკი   სწავლობდა  ქალაქ  სოხუმის  ინდუსტრიულ  ტექნიკუმში. რომლის  დასრულების  შემდეგ  მუშაობდა  ქალაქ  სოხუმის  ხელსაწყოთა  ქარხანაში. 1974-79  წლებში  სწავლა  განაგრძო  ქალაქ   ტობოლსკის  პოლიტექნიკური  ინსტიტუტის  ავტოსატრანსპორტო  ფაკულტეტზე,რომლის  დამთავრების  შემდეგ  მუშაობდა  ქალაქ  ტობოლსკში,სხვადასხვა  თანამდებობებზე...  1982  წელს  აფხაზეთში  ჩამოვიდა  და   მუშაობა  განაგრძო.

    1992  წლის  14  აგვისტოს  აფხაზეთში  დაწყებული  საომარი  კონფლიქტის  დროს, ლორიკ  ბოკუჩავა  ირიცხებოდა  თავდაცვის  სამინისტროს  23-ე  ბრიგადის  მე-6  სატანკო  ბატალიონის  რიგებში,სარემონტო ოცეულში. აქტიურად მონაწილეობდა  ბატალიონის  მიერ  წარმოებულ  საბრძოლო  ოპერაციებში  მდინარე  გუმისთის  პირას.  1993   წლის  16 მარტს  სოხუმზე  განხორციელებული  შემოტევის  მოგერიების  დროს  ფეხში  დაიჭრა,გამოჯანმრთელების  შემდეგ   დაბრუნდა  ბატალიონში.  1993  წლის  29  სექტემბერს, როცა  ბატალიონი  აფხაზეთს  იძულებით  ტოვებდა, ლორიკ  ბოკუჩავა  მტრის  ტყვიამ  იმსხვერპლა.

  ლორიკ  ბოკუჩავას  დარჩა  მეუღლე  და  ორი  ვაჟი.რომლებმაც  სასახელოდ  გააგრძელეს  საქართველოს  ერთიანობისთვის  ბრძოლაში  დაღუპული  მამის  გზა.

     საქართველოს  პრეზიდენტის  განკარგულებით  სამშობლოს  ტერიტორიული  მთლიანობისთვის  ბრძოლაში  გამოჩენილი  გმირობის,ვაჟკაცობისა  და  თავგანწირვისათვის  ლორიკ  ბოკუჩავა, სიკვდილის  შემდეგ, დაჯილდოვდა  მედლით  „მხედრული  მამაცობისთვის“.