დაბადების ადგილი: ქ. ვლადიკავკაზი, ჩრდილოეთ ოსეთის რესპუბლიკა.

სწავლობდა თბილისის ქართულ სათავადაზნაურო გიმნაზიაში, სადაც ხატვას იაკობ ნიკოლაძე ასწავლიდა. 1925–1930წწ. სწავლობდა თბილისის სამხატვრო აკადემიაში; 1934 წლიდან ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას; 1927 წლიდან მონაწილეობდა სამხატვრო გამოფენებში. თანამშრომლობდა ჟურნალებში "დილა", "პიონერი". ი. გაბაშვილის დაზგური ნამუშევრებია: "გოგონა წყაროსთან" (1930), "შოთა რუსთაველის პორტრეტი" (1937), ნახატების სერია "აკაკი წერეთლის ცხოვრებიდან" (1925). პლაკატები: "სისხლი სისხლის წილ" (1941), "პარტიზანები" (1943).

აკვარელის ტექნიკით შესრულებული აქვს სერია "საქართველოს ისტორიული ძეგლები" (1958–1960). მას დიდი ღვაწლი მიუძრვის საბავშვო წიგნის გრაფიკის განვითარებაში. 1944–1946წწ. თბილისის მოზარდ მაყურებელთა ქართულ თეატრში მხატვრულად გააფორმა სპექტაკლები: კ. გოგიაშვილის "ფარავნელი ჭაბუკი", გ. ბერძენიშვილის "ტირიფის ქვეშ" და სხვ. გრაფიკოსი, ფერმწერი, თეატრის მხატვარი. პროფესორი (1962).

წყარო: საქართველო: ენციკლოპედია: ტ.I.–თბ., 1997.–გვ.518

• 1970 - საქართველოს სახალხო მხატვარი