იაკაშვილი  იოანე მღვდელი, დეკანოზი, 1810-1820წ. გულგულა (თელავი) კვირაცხოველის ეკლესია, თელავის მაზრა

მოლოზნიშვილი (ჯათანაძე) გიორგი მღვდელი

17.01.1816-1840 მღვდელი გიორგი ჯათნისძე-მოლოზნიშვილი;

1816-1840წ. გულგულა (თელავი) კვირაცხოველის ეკლესია, თელავის მაზრა

ნანიკაშვილი (ნანიკოვი) (ნინიკაშილი?)  (ნანიკოვი) (ნინიკაშვილი?) ანტონ დიაკვანი, 1819წ. გულგულა (თელავი) კვირაცხოველის ეკლესია, თელავის მაზრა

ნანიკაშვილი ანტონ დიაკვანი, 1819წ. გულგულა (თელავი) კვირაცხოველის ეკლესია, თელავის მაზრა

იაკაშვილი  პავლე დიაჩოქი, 1840წ. გულგულა (თელავი) კვირაცხოველის ეკლესია, თელავის მაზრა

იაკაშვილი   იაკობ მღვდელი, 1840, 1860წ. გულგულა (თელავი) კვირაცხოველის ეკლესია, თელავის მაზრა

ჯარიაშვილი გრიგოლ მღვდელი

ჯარიაშვილი გრიგოლ  1860 დიაჩოქი 1871-1884მღვდელი გულგულა (თელავი) კვირაცხოველის ეკლესია, თელავის მაზრა 1870წ. მღვდელი ახატელი (თელავი) ამაღლების ეკლესია თელავის მაზრა  1871წ. ალვანის ზემო (ახმეტა) წმიდა სამების ტაძარი

კოლელიშვილი  დიმიტრი დიაჩოქი, 1860-1883წ. გულგულა (თელავი) კვირაცხოველის ეკლესია, თელავის მაზრა 1883წ. იყალთო (თელავი) წმიდა სტეფანეს, იოანე ნათლისმცემლის, ფერიცვალობის, ღვთაების, ეკლესია

მჭედლიშვილი ეგნატე მღვდელი

12.08.1863-1871 მღვდელი ეგნატე მჭედლიშვილი;

მჭედლიშვილი ეგნატე მღვდელი 1863-1871წ. გულგულა (თელავი) კვირაცხოველის ეკლესია, თელავის მაზრა

მრელაშვილი  ეგნატე გიორგი (მღვდლის ) ძე 1850-1886წ. მღვდელი 1870წ. გულგულა (თელავი) კვირაცხოველის ეკლესია, თელავის მაზრა 1887წ. დეკანოზი იყალთო (თელავი) წმიდა სტეფანეს ეკლესია, იოანე ნათლისმცემლის, ფერიცვალობის, ეკლესია 

იაკაშვილი  მიხეილ იაკობის ძე მედავითნე, 1870-1901წ. გულგულა (თელავი) კვირაცხოველის ეკლესია, თელავის მაზრა

ჯარიაშვილი გრიგოლ მღვდელი

ჯარიაშვილი გრიგოლ  1860 დიაჩოქი 1871-1884მღვდელი გულგულა (თელავი) კვირაცხოველის ეკლესია, თელავის მაზრა 1870წ. მღვდელი ახატელი (თელავი) ამაღლების ეკლესია თელავის მაზრა  1871წ. ალვანის ზემო (ახმეტა) წმიდა სამების ტაძარი

კოლელიშვილი სვიმონ მღვდელი 1928წ. გავაზი (ყვარელი) ღვთიმშობლის შობის ეკლესია

კოლელიშვილი სვიმონ მღვდელი 1928წ. გავაზი (ყვარელი) ღვთიმშობლის შობის ეკლესია. 1880წ. დიაჩოქი, დართლო (თუშეთი) ეკლესია 1884წ. გულგულა (თელავი) კვირაცხოველის ეკლესია, თელავის მაზრა

არჩილმაც (1892-1960) სამღვდელო პატივი აირჩია. თავდაპირველად შაქრიანში მსახურობდა, მისი დაკეტვის შემდეგ კი შილდის ღვთისმშობლისშობის სახელობის ეკლესიის უკანასკნელი წინამძღვარი და ერთადერთი მღვდელი იყო. 30-იან წლებში ეს ტაძარიც დაკეტეს, თვითონ მამა არჩილი სოფლის ორ დანარჩენ მღვდელთან ერთად საბჭოს წინ „გაკრიჭეს“ და შემდეგში ძალიან უბრალო საქმეებით დააკავეს: ებარა ტრაქტორების აღრიცხვა, სკოლის მებაღეობა. მამა არჩილმა კაბა გაიხადა, მაგრამ სამღვდელო მოქმედება არ შეუჩერებია  ამათ (კომუნისტებმა) კი არ მომანიჭესო მღვდლობა - ამბობდა და მალულადმიცვალებულებს წესებს უგებდა, ბავშვებს ნათლავდა, პარაკლისებსა და პანაშვიდებს იხდიდა, შვილიშვილებიც საკუთარი ხელით აზიარა ნათლისღების საიდუმლოს. როგორც ამბობენ, ძალიან გულჩვილი, ალალ-მართალი და პატიოსანი კაცი ყოფილა. რამდენჯერმე სასწაულებრივად გადაურჩა ციმბირში გადასახლებას. მამა არჩილის ოჯახი, როგორც „შავსიელებისა“, უკიდურეს გაჭირვებაში ცხოვრობდა. მისი მეუღლე, ნინო სიმონის ასული კოლელიშვილი (1899-1993)  სასულიერო  პირის ოჯახიდან იყო, მათ  სამი შვილი ჰყავდათ ბარე, ლეილა და ელიზბარი. ქმრის გარდაცვალების შემდეგ ნინო ბებო ითვლიდა და თანასოფლელებს ამცნობდა ხოლმე აღდგომის დღეს, მიცვალებულთა მოხსენიების დღეებს. ოჯახში იცოდნენ, რომ ნაფოფოდარი ბებია ფარულად ქრისტიანულ ცოვრებას ეწეოდა: ძილის წინ ლოცულობდა, მარხვებს ინახავდა. მას საგულდაგულოდ ჰქონდა გადამალული შაქრიანის ეკლესიის ქონება, რომელ საც უკეთესი დროის მოლოდინით სიცოცხლის უფრთხილდებოდა. სამწუხაროდ, როდე-საც ეს დრო დადგა და ეკლესიის აღკაზმულობა შვილიშვილს თბილისში გაატანა, 1991 წლის სამოქალაქო ომისას მთავრობის სახლთან გაჩაღებულმა  ხანძარმა უკვალოდ შთანთქა. ნინო ბებო ისე გარდაიცვალა, ეს ამბავივერ გაუმხილეს, დაახლოებით წელიწადნახევარში. აღდგომის ბრწყინვალე დღესასწაულზე 93 წლისამ მშვიდობით შეჰვედრა სული უფალს.

მირიანაშვილი  თომა შტატის მღვდელი, 1869, 1870, 1871წ. ვაქირი (სიღნაღი) თომა მოციქულის ეკლესია. 1860წ. დიაკონი შილდა (ყვარელი) ჯვრის გამოჩინების ეკლესია

ფოტოს ლინკი 

მირიანაშვილი  ლევან თომას ძე მღვდელი

12.03.1896-18.10.1903 მღვდელი ლევან მირიანაშვილი; 

მირიანაშვილი ლევან თომას ძე, 1851-1927წწ. წინამძღვარი მღვდელი, სოფელ შილდის მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატის სახელობის ეკლესია (თელავის მაზრა)

მირიანაშვილი  ლევან თომას ძე მღვდელი, 1896-1903წ. გულგულა (თელავი) კვირაცხოველის ეკლესია, თელავის მაზრა, 1883წ. შატილი (დუშეთი) წმიდა გიორგის ეკლესია

ლევანმა (1854-1927), რომელიც მამა თომას რიგით მესამე შვილი იყო, ოჯახის ტრადიციას არ უღალატა და სასულიერო პირი გახდა. გადმოცემით, 20 მაისს, ჯვარი-პატიოსანის დღესასწაულზე თომას ოჯახში უახლოესი ნათესავები იკრიბებოდნენ - ორი ძმისა და საკუთარი მონაგარი, რა თქმა უნდა, სიძეებთან ერთად... და ასეთ „ოჯახურ სადილზე“ სუფრასთან 30 მღვდელი იყრიდა თავს. ლევანის ოჯახი თავდაპირველად თელავში ცხოვრობდა, მის მეუღლეს ბარბარე ახალბედაშვილს უკავშირებენ თელავში დღევანდელ ჭაბუა ამირჯიბის ქუჩაზე კვიპაროსების დარგვას, რის გამოც ადრე ამ ქუჩას კვიპაროსების ქუჩასაც ეძახდნენ. გარკვეული წლების განმავლობაში მამა ლევანი გომარეთში მსახურობდა, მოგვიანებით თელავში გაყიდა სახლი და შილდის მამაპაპეულ მამულში დაბრუნდა, მაგრამ რუსეთ-იაპონიის ომის გამო ვერც შილდაში მოასწრო მშენებარე სახლის დამთავრება. შილდის ღვთაების ეკლესია გახდა დეკანოზ ლევანის ბოლო ნავსაყუდელი, ტაძარი მისი წინამძღვრობისას დაკეტეს, ამის შემდეგ მალევე გარდაიცვალა კიდეც. მას ოთხი შვილი დარჩა ილარიონი, ნადია, არჩილი და ნინო. 

129. სოფელ შილდის მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატის სახელობის ეკლესია (თელავის მაზრა) - წინამძღვარი მღვდელი ლევან თომას ძე მირიანაშვილი

1851 წელს, სოფელ შილდაში, მღვდლის ოჯახში დაიბადა.

1877 წელს თბილისის სასულიერო სემინარიაში ჩააბარა, სადაც მხოლოდ ხუთი კურსი ისწავლა.

1882 წლის 31 ივლისს დიაკვნად, ხოლო მეორე დღეს - მღვდლად დაასხეს ხელი და შატილის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიის წინამძღვრად დაინიშნა.

1884 წლის 6 ივნისს წმინდა სინოდის ბრძანებით, სამრევლოში ხშირად არ ყოფნის გამო გაათავისუფლეს ამ ეკლესიის წინამძღვრობიდან და დროებით ეკლესიის გარეშე დატოვეს.

1885 წლის 3 დეკემბერს დიდი გომარეთის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიის წინამძღვრად განამწესეს.

1888 წლის 6 იანვარს საგვერდულით დაჯილდოვდა.

1896 წლის 12 მარტს გულგულას წმინდა თომა მოციქულის სახელობის ეკლესიის წინამძღვრად გადაიყვანეს.

1900 წლის აღდგომას სკუფიით დაჯილდოვდა.

1903 წლის 18 ოქტომბერს შილდის მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატის სახელობის ეკლესიის წინამძღვრად დაადგინეს.

გვ226

1910 წლის 6 მაისს კამილავკა უბოძეს. მღვდელი ლევანი 1927 წელს გარდაიცვალა.

ყარასაშვილი ლეონტი მედავითნე 1901წ. კონდოლი (თელავი) კვირაცხოვლის ეკლესია, თელავის მაზრა 1901-1911წ. გულგულა (თელავი) კვირაცხოველის ეკლესია, თელავის მაზრა 1912წ. კისისხევი (თელავი) ქრისტეს ფერიცვალების ეკლესია, თელავის მაზრა

მირიანაშვილი  ადამ მღვდელი

18.10.1903-13.01.1904 მღვდელი ადამ მირიანაშვილი;

მირიანაშვილი  ადამ მღვდელი 1879წ. უკანაფშავი (დუშეთი) ღვთიმშობლის შობის ეკლესია 1903-1904წ. გულგულა (თელავი) კვირაცხოველის ეკლესია, თელავის მაზრა

კოტეტიშვილი ილია დეკანოზი

13.01.1904-8.07.1906 მღვდელი ილია კოტეტიშვილი;

სამადალაშვილი იასონ პეტრეს ძე მღვდელი

25.07.1906-5.08.1910 მღვდელი იასონ სამადალაშვილი; (გ. 5.08.1910)

ხუციშვილი იოანე მღვდელი 1910-1920წ. გულგულა (თელავი) კვირაცხოველის ეკლესია, თელავის მაზრა

27.10.1910-1920 მღვდელი იოანე ხუციშვილი;

ჩიკვაიძე  გრიგოლ მეფსალმუნე 1891, 1900წ. მედავითნე კისისხევი (თელავი) ქრისტეს ფერიცვალების ეკლესია, თელავის მაზრა 1920-1925წ. მღვდელი გულგულა (თელავი) კვირაცხოველის ეკლესია, თელავის მაზრა 1914წ. მღვდელი ოჟიო (ახმეტა) წმიდა თომა მოციქულის ეკლესია, დეკანოზი ალავერდის ეპარქია გარდ. 1936წ.

1920-1925 მღვდელი გრიგოლ ჩიკვაიძე;

მთვარელიშვილი რომან იოსების ძე,  1879-1946წწ. წინამძღვარი მღვდელი, სოფელ ქისტაურის წმინდა ნინოს სახელობის ეკლესია (თელავის მაზრა) სხვა წყარო 1928წ. ვარდისუბნის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია 1925-1926წ. გულგულა (თელავი) კვირაცხოველის ეკლესია, თელავის მაზრა 1912, 1916წ. ვარდისუბანი (თელავი) წმ. გიორგის ეკლესია

1925-1926 მღვდელი რომან მთვარელაშვილი;

117. სოფელ ქისტაურის წმინდა ნინოს სახელობის ეკლესია (თელავის მაზრა) - წინამძღვარი მღვდელი რომან იოსების ძე მთვარელიშვილი

1879 წელს მედავითნის ოჯახში დაიბადა.

1894-98 წლებში თელავის სასულიერო სასწავლებელში სწავლობდა.

1899 წლის 5 მაისს ყვარელის ფერისცვალების სახელობის ეკლესიის პირველ მედავითნედ დაინიშნა.

1902 წლის 5 მაისს ალავერდელმა ეპისკოპოსმა დიმიტრიმ (აბაშიძე) დიაკვნად აკურთხა და ამავე სამრევლოში, მედავითნის შტატში დატოვა.

1905 წლის 10 ნოემბერს მღვდლად დაასხეს ხელი და ჯვარ-ბოსლევის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიის წინამძღვრად დაადგინეს.

1908 წელს ქისტაურის წმინდა ნინოს სახელობის ეკლესიის წინამძღვრად გადაიყვანეს.

1912 წლის 16 დეკემბერს ვარდისუბნის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიის წინამძღვრად განამწესეს.

1913 წლის აღდგომას საგვერდულით დაჯილდოვდა. მღვდელი რომანი 1930 წლის დასაწყისამდე მსახურობდა. ამ წელს, ხელისუფლების ზეწოლის შედეგად იძულებული გახდა ანაფორა გაეხადა და ღვთისმსასურება შეეწყვიტა. შემდგომ წლებში იგი თელავში ცხოვრობა, „ღვთაების” ტაძარში ეხმარებოდა სამღვდელოებას, სადაც მედავითნისა და მნათის მოვალეობას ასრულებდა. გარდაიცვალა 1946 წელს და დაკრძალულია თელავის ძველ სასაფლაოზე.

ფარსადანიშვილი პიმენი იღუმენი

6.10.1926-1927 მღვდელი პიმენი ფარსადანიშვილი;

ფარსადანიშვილი პიმენი იღუმენი 1855-1940წწ დაბ. სოფ. ქვემო ხოდაშენი, ახმეტა სხვა წყარო 1928წ. მღვდელმონაზონი, ვანთის ხელთუქმნელი ხატის სახელობის ეკლესია ფოტო, ბიოგრაფია  1926-1927წ. გულგულა (თელავი) კვირაცხოველის ეკლესია, თელავის მაზრა

შიო ფარსადანიშვილი დაიბადა 1855 წელს თელავის მაზრაში გლეხის ოჯახში. სასწავლებელში არ უსწავლია. დაქვრივების შემდეგ ბერობის სურვილმა ხირსის წმინდა სტეფანეს სახელობის მონასტერში მიიყვანა.

1896 წელს გორის ეპისკოპოსმა ალექსანდრემ (ოქროპირიძე) დიაკვნად აკურთხა. იმევე წელს თბილისის ფერისცვალების სახლობის მონასტერში არქიმანდრიტმა ლეონიდემ (ოქროპირიძე) ბერად აღკვეცა და სახელად პიმენი უწოდა.

1896 წელს მეუფე ალექსანდრემ (ოქროპირიძე) მღვდლად დაასხა ხელი და ხირსის მონასტრის საძმოში განამწესა.

1901 წელს საგვერდულით დაჯილდოვდა.

1902 წელს შუამთის ღვთისმშობლის შობის სახელობის მონასტერში გადაიყვანეს.

1908 წელს სამკერდე ოქროს ჯვრით დაჯილდოვდა.

1911 წელს თბილისის ფერისცვალების სახელობის მონასტერში დაადგინეს.

1913 წელს იგივე მონასტერში ხაზინადრად დაინიშნა.

1913 წელს რომანოვების მეფობის 300 წლისთავთან დაკავშირებით სამახსოვრო მედალით დაჯილდოვდა.

1914 წელს შუამთის მონასტერში გადაიყვანეს.

1915 წელს აწყურის წმინდა გიორგის სახელობის მონასტერში განამწესეს.

1927 წელს კომუნისტებმა შუამთის მონასტერი დახურეს და მამა პიმენი სოფელ ვანთის ხელთუქმნელი ხატის ტაძრის წინამძღვრად დაინიშნა.

1929 წელს იღუმენის წოდება მიენიჭა.

იღუმენი პიმენი გარდაიცვალა 1940 წლის 14 თებერვალს.

ორგანიზაციის, ასოციაციის ან ჯგუფის წევრი

ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოება, საზოგადოების თელავის განყოფილების წევრი (1912-)

ჯილდოები, პრემიები და პრიზები

1913 - სამახსოვრო მედალი

რომანოვების მეფობის 300 წლისთავთან დაკავშირებით

1908 - სამკერდე ოქროს ჯვარი

მღვდელმონაზონი პიმენი - ერისკაცობაში შიო ფარსადანიშვილი

1855 წელს, გლეხის ოჯახში დაიბადა. სასწავლებელში არ უსწავლია. დაქვრივების შემდეგ ბერობის სურვილმა ხირსის წმინდა სტეფანეს სახელობის მონასტერში მიიყვანა.

1896 წლის 29 ივნისს გორის ეპისკოპოსმა ალექსანდრემ (ოქროპირიძე) დიაკვნად აკურთხა.

1896 წლის 22 ივლისს თბილისის ფერისცვალების სახლობის მონასტერში არქიმანდრიტმა ლეონიდემ (ოქროპირიძე) ბერად აღკვეცა და სახელად პიმენი უწოდა. ამავე წლის 7 ივლისს ისევ მეუფე ალექსანდრემ (ოქროპირიძე) მღვდლად დაასხა ხელი და ხირსის მონასტრის საძმოში განამწესა.

გვ207

1901 წლის 25 იანვარს საგვერდულით დაჯილდოვდა.

1902 წლის 25 ოქტომბერს შუამთის ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის შობის სახელობის მონასტერში გადაიყვანეს.

1908 წლის 6 მაისს სამკერდე ოქროს ჯვრით დაჯილდოვდა.

1911 წლის 13 ოქტომბერს თბილისის ფერისცვალების სახელობის მონასტერში დაადგინეს.

1913 წლის 13 მაისს ხაზინადრად დაინიშნა.

1913 წლის 28 თებერვალს რომანოვების მეფობის 300 წლისთავთან დაკავშირებით სამახსოვრო მედალით დაჯილდოვდა.

1914 წლის 5 მარტს შუამთის მონასტერში გადაიყვანეს.

1927 წელს კომუნისტებმა დახურეს შუამთის მონასტერი და მამა პიმენი სოფელ ვანთის ხელთუქმნელი ხატის სახელობის ეკლესიის წინამძღვრად დაინიშნა.

1929 წელს იღუმენის წოდება მიენიჭა. იღუმენი პიმენი 1940 წლის 14 თებერვალს გარდაიცვალა.

გულისაშვილი გიორგი პროტოდიაკონი

1927-12.09.1928 მღვდელი გიორგი გულისაშვილი;