ოქროპირიძე  იასონ მღვდელი 1887წ. გრემისხევი (დუშეთი) წმ. მარინეს ეკლესია 1902წ. მღვდელი 1906-1918წ. ბლაღოჩინი მღვდელი ქარელი წყაროთცხოვრების ეკლესია 1895წ. ხვედურეთი (ქარელი) ღვთიმშობლის მიძნების ეკლესია

ოქროპირიძე იასონ დეკანოზი ფოტო, სხვა ფოტო  სხვა წყარო ფოტო ბიოგრაფია

იასონ სოლომონის ძე ოქროპირიძე (დეკანოზი)

იასონ სოლომონის ძე ოქროპირიძე

დაბადების თარიღი: 1 ოქტომბერი, 1859

გარდაცვ. თარიღი: 5 მარტი, 1919  (59 წლის ასაკში)

დაკრძალვის ადგილი: ქარელის ეკლესიის ეზო

კატეგორია: სასულიერო პირი

ბიოგრაფია

     იასონ ოქროპირიძე დაიბადა 1859 წელს გორის მაზრის სოფელ არაშენდაში მღვდლის ოჯახში. იგი გახლდათ სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის - ლეონიდეს უფროსი ძმა.  

    იასონმა გორის სასულიერო სასწავლებელი დაამთავრა და 1887 წელს თბილისის სასულიერო სემინარიაში ჩააბარა, რომელიც 1883 წელს დაამთავრა. იმავე წელს დიაკვნად აკურთხეს, მალევე მღვდლად დაასხეს ხელი და დუშეთის მაზრაში, სოფელ ჭართლის წმ. გიორგის ტაძარში დაინიშნა.

    1886 წელს მამა იასონი დუშეთის მაზრის მე-2 ოლქის სამღვდელოებამ ეპარქიალურ და თბილისში სასწავლო საოლქო კრებებზე დამსწრე დეპუტატად გამოარჩია და ამ პოსტზე 1892 წლამდე მსახურობდა. ამავე 1886 წელს გრემისხევის წმ. დიდმოწამე მარინეს ტაძარში დაინიშნა, ხოლო 1887 წელს დუშეთის მაზრის მე-2 ოლქის სამღვდელოების სულიერ მოძღვრად აირჩიეს და საგვერდულით დააჯილდოვეს.

    1889 წელს მამა იასონი დუშეთის მაზრის მე-2 ოლქის მთავარხუცესის მოადგილედ დაადგინეს, ხოლო 1891 წელს მთავარხუცესად დაინიშნა. 1894 წლიდან გორის მაზრის სოფელ ზემო ხვედურეთის წმ. გიორგის ტაძარში მსახურობდა. 1895 წელს სკუფია უბოძეს და პარალელურად ქვემო ხვედურეთის ეკლესიის მშენებლობის ხელმძღვანელობა ჩააბარეს, ჩამოყალიბდა კომისია და იგი ამ კომისიის თავჯდომარედ აირჩიეს. ტაძარი აშენდა და 1901 წელს იკურთხა კიდეც.

    1897 წლის 16 აგვისტოს გორის მაზრის პირველი ოლქის სამღვდელოების კრებაზე სხვა ორ სასულიერო პირთან ერთად გორის სანთლის ქარხანაში რევიზიაზე მიავლინეს, ხოლო 1898 წელს გორის მაზრის ამავე ოლქის სამღვდელოებამ გორის სასწავლო კრებებზე სამი წლის ვადით დეპუტატად აირჩია. 1899 წელს ესწრებოდა თბილისში გამართულ საეპარქიო კრებასაც.

იასონ ოქროპირიძე - დეკანოზი. მფლობელი ნინო მარუაშვილი

   1900 წელს მამა იასონი საქართველოს ეპარქიალური სასწავლო საბჭოს გორის მაზრის განყოფილების წევრად აირჩიეს, სადაც 1904 წლამდე მოღვაწეობდა. იმავე 1900 წელს ქარელის ცხოველსმყოფელი ჯვრის ტაძარში მღვდლად დაადგინეს და 1901 წელს ქარელის სამრევლო-საეკლესიო სკოლის ახალი შენობის აგება დაევალა.

    1901 წელს მამა იასონს კამილავკა ეწყალობა და გორის მაზრის მე-4 ოლქის სამღვდელოებამ საეპარქიო და სასწავლო სხდომებზე დამსწრე დეპუტატად აირჩია, ხოლო ამავე სამღვდელოებამ  1904 წელს ოლქის მთავარხუცესის მოვალეობის შემსრულებლად დაამტკიცა. ამ თანამდებობაზე იგი 1907 წელს მეორედაც აირჩიეს.

    1908 წელს საეპარქიო კრებაზე ისევ გააგზავნეს დეპუტატად და 1910 წელს სამკრედე ოქროს ჯვარი მიიღო. 1911 წელს მამა იასონი გადადგა მთავარხუცესიის თანამდებობიდან.

    1918 წელს ურბნელმა ეპისკოპოსმა დავითმა (კაჭახიძე) ეკლესიაში ერთგული და დამსახურებული მოღვაწეობის გამო დეკანოზის წოდება მიანიჭა.

    დეკანოზი იასონი 1919 წლის 5 მარტს გარდაიცვალა და დაკრძალულია ქარელის ეკლესიის ეზოში. 

ორგანიზაციის, ასოციაციის ან ჯგუფის წევრი

ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოება, საზოგადოების ქარელის ბიბლიოთეკის გამგე (1908-)

წყარო: საქართველოს ეროვნული ბიბლიოთეკა

ოქროპირიძე  ივანე მედავითნე 1888წ. აძვისი (ხაშური) თომა მოციქულის ეკლესია 1904წ. მთვარდიაკონი, ერკოტა (ასპინძა) მაცხოვრის ეკლესია

გაბრიელ ოქროპირიძე - დეკანოზი.ბესარიონ ოქროპირიძე - მღვდელი. იოანე ოქრიპირძე - მღვდელი. გრიგოლ ოქროპირიძე - პრისტავი. დავით ოქროპირიძე - მედავითნე ფოტოს ლინკი

ოქროპირიძე  ბესარიონ გაბრიელის ძე მღვდელი 1870წ. (გლდუისის?), გორის მაზრა 1880წ. ბარისახო (დუშეთი) ღვთიმშობლის ეკლესია 1879წ.  შატილი (დუშეთი) წმიდა გიორგის ეკლესია 1875წ. მედავითნე, ერთაწმიდა (კასპი) წმიდა ესტატეს ეკლესია

გაბრიელ ოქროპირიძე - დეკანოზი.ბესარიონ ოქროპირიძე - მღვდელი. იოანე ოქრიპიირძე - მღვდელი. გრიგოლ ოქროპირიძე - პრისტავი. დავით ოქროპირიძე - მედავითნე ფოტოს ლინკი

მღვდელი ბესარიონი 1848 წლის 23 იანვარს სოფელ კულბითში დაიბადა. დაამთავრა გორის სასულიერო სასწავლებელი და სწავლა თბილისის სემინარიაში გააგრძელა. 1875 წლის 25 თებერვალს სემინარიის მეოთხე კლასიდან გამოვიდა და ერთაწმინდის წმინდა ევსტათი პლაკიდას სახელობის ეკლესიის მედავითნედ

დაინიშნა. ამავე პერიოდში დაქორწინდა მარიამ ზაქარიას ასულზე, რომელთანაც სამი შვილი –– მღვდელი ალექსანდრე, გიორგი და ალექსანდრა ეყოლა.

1877 წლის 27 მაისს ბესარიონი დიაკვნად აკურთხეს, ხოლო 1879 წლის 24 დეკემბერს მღვდლად დაასხეს ხელი და ხევსურეთში, სოფელ შატილის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიის წინამძლვრად დაადგინეს. 1880 წელს ბარისახოს ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის მიძინების სახელობის ეკლესიაში გადაიყვანეს. ამავე წლის 27 ოქტომბრიდან დუშეთის მაზრაში სოფელ ხაჩირაანთკარის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიის წინამძღვარია. 1883 წლის 10 სექტემბერს საგვერდულით დაჯილდოვდა. 1884 წლის 8 ოქტომბერს მამა ბესარიონი ჭარების ეკლესიაში დაინიშნა.

1890 წლის აპრილში სკუფია უბოძეს. მამა ბესარიონი დაჯილდოებული იყო იმპერატორ ალექსანდრე III-ის სამახსოვრო ვერცხლის მედლით. 1901 წლის 16 ოქტომბერს დისევის ეკლესიაში განამწესეს. 1913 წლის 15 მაისს კამილავკა ეწყალობა. 1917 წლის 21 იანვარს ჭარების ეკლესიაში დაბრუნდა სამოღვაწეოდ.

ოქროპირიძე ალექსანდრე ბესარიონის ძე მღვდელი

ოქროპირიძე ალექსანდრე ბესარიონის ძე მღვდელი 1920 წლის 14 იანვრის გაზეთ „საქართველოს“ ცნობით, იყო მღვდელი. ფოტო 1910წ. 1895წ. ძევერა (გორი) წმინდა გიორგის ეკლესია 1890წ. ხელთუბანი (ბერბუკის თემი, გორი. ორიგინალში ხევთუბანი) სამების ეკლესია

ოქროპირიძე იროდიონ დეკანოზი, ხელთუბნის ღვთისმშობლის ხარების ეკლესია - დახურეს 1923 წელს. 1859-1933წწ ცხოვრება და მოღვაწეობა, საპატრიარქოს უწყებანი. თბილისი, 2010. 6-12 მაისი, N16(544), გვ.18-20

ოქროპირიძე იოანე არქიმანდრიტი, წყნეთის ღვთისმშობლის მიძინების მონასტერი (1996 წ.) 2005წ. მცხეთა თბილისის ეპარქია მოსახსენებელი 2008 წ. გვ. 11

ოქროპირიძე ზაქარია მღვდელი 1879წ. ფოტო, სხვა წყარო

ოქროპირიძე  ზაქარია ბესარიონის ძე შტატის მღვდელი. 1860, 1870წ. ჭარები (გორი, ერედვის თემი) ღვთისმშობლის მიძნების, 1880წ. მერეთი (გორი) წმიდა გიორგის ეკლესია

ოქროპირიძე გაბრიელი, მღვდელი 1879წ. ფოტო

ოქროპირიძე  გაბრიელ ბესარიონის ძე მღვდელი 1850, 1860, 1870წ. კულბითი (ერედვი, ცხინვალი) მიძნების ეკლესია, 1890წ. კარბი (გორი) წმიდა სამების ეკლესია

ალექსანდრე ოქროპირიძის წინაპართაგან პირველი სასულიერო პირი, საქართველო-იმერეთის სინოდალურ კანტორაში დაცული საბუთებიდან, გახლავთ მღვდელი გიორგი ოქროპირიძე, რომელიც XVIII ს-ის 90-იანი წლებიდან მოღვაწეობდა სოფელ კულბითის ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის შობის სახელობის ეკლესიაში. მამა გიორგის შვილებიდან ორი – ზაქარია და გაბრიელი –– ასევე სასულიერო პირები იყვნენ. მღვდელი გიორგი 1829 წლის 10 აპრილს გარდაიცვალა. მისი ვაჟი -- დეკანოზი გაბრიელ ოქროპირიძე - 1824 წლის აპრილში დაიბადა. 1839- 1845 წლებში თბილისის სასულიერო სემინარიაში სწავლობდა, რომელიც პირველი ხარისხის დიპლომით დაამთავრა. სემინარიის დასრულებისთანავე დაოჯახდა და საქართველოს ეგზარქოსმა ისიდორემ (ნიკოლსკი) მღვდლად დაასხა ხელი. მღვდელი გაბრიელი 

საპატრიარქოს უწყებანი N 2, 13-19 იანვარი 2011 წ გვ. 17

კულბითის ეკლესიის წინამძღვრად დაინიშნა. მას ჰყავდა 6 შვილი: 1846 წლის ნოემბერში დაიბადა ეკატერინე, 1848 წლის 23 იანვარს -- მღვდელი ბესარიონი, 1853 წლის 23 იანვარს –– სალომე, 1855 წელს - მედავითნე დავითი, 1858 წლის 18 მარტს -– სოფიო და კიდევ ერთი ვაჟი –- მღვდელი იოანე. მამა გაბრიელი გამორჩეული სასულიერო მოღვაწე გახლდათ, იგი ცნობილი იყო თავისი წიგნიერებითა და განათლებით. ეკლესიაში 60 წლის მანძილზე მოღვაწეობის შემდეგ მრავალი ადამიანი მოაქცია და აზიარა ქრისტეს სარწმუნოებას. XIX ს-ის 70-იანი წლების ბოლოს მამა გაბრიელი დისევის ძელიცხოველის სახეობის ეკლესიის წინამძღვრად დაინიშნა. 

1884 წელს წმინდა სინოდმა მადლობის სიგელი უბოძა. 1885 წელს სამკერდე ოქრო ჯვარი მიიღო. 1889 წლის აღდგომას წმინდა ანას. III ხარისხის ორდენი ეწყალობა. 1896 წლის 13 აპრილს ეკლესიაში 50 წლის ერთგული სამსახურისათვის წმინდა ვლადიმერის IV ხარისხის ორდენით დააჯილდოვეს. 1899 წლის 15 მაისს დეკანოზის წოდება მიენიჭა. 1901 წლის 16 ოქტომბერს დეკანოზი გაბრიელი თავისი შვილის, მღვდელ ბესარიონის თხოვნით, სოფელ ჭარების ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის მიძინების სახელობის ეკლესიაში გადავიდა, ხოლო თავად ბესარიონი კი დისევის ეკლესიაში დაინიშნა. 1903 წლის კნისში, 48 წლის ასაკში, მოულოდნელად გარდაიცვალა სოფელ აწერისხევის ეკლესიის მედავითნე, მამა გაბრიელის უმცროსი ვაჟი “- დავით ოქროპირიძე, რამაც ფრიად დაამწუხრა მოხუცი მოძღვარი. 1903 წლის 26 აგვისტოს იგი, ჯანმრთელობის გაუარესების გამო, პენსიაზე გავიდა.

2025 წლის 19 აპრილს გორისა და ატენის მიტროპოლიტმა ანდრიამ (გვაზავა) გორის ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის შობის სახელობის საკათედრო ტაძარში მღვდლად დაასხა ხელი დიაკონ ალექსანდრე ოქროპირიძეს.

მღვდელი ალექსანდრე თბილისში, საბურთალოს მაცხოვრის ამაღლების სახელობის ტაძარში იმსახურებს.

ოქროპირიძე ლეონიდე  კათოლიკოს პატრიარქი

ოქროპირიძე  პიროსი (მათე) იოანეს ძე  ეპისკოპოსი

1902 წ. 15 დეკემბერს დავითგარეჯის ლავრის წინამძღვრად მღვდელ-მონაზონი დიდიმე (მიქიაშვილი) დაინიშნა, რომელსაც 1903 წ. 28 თებერვალს იღუმენის პატივი მიანიჭეს. 1904 წ. 29 სექტემბერს იგი შესცვალა არქიმანდრიტმა დოსითეოსმა (ბერძნიშვილი), რომელიც 1909 წ. 4 ივნისამდე მართავდა მონასტერს. 1909 წ. 13 ივნისიდან 1915 წ. 10 დეკემბრამდე მონასტრის წინამძღვარია არქიმანდრიტი პიროსი (ოქროპირიძე), ხოლო 1915 წ. 14 დეკემბრიდან ისევ არქიმანდრიტი დოსითეოსი (ბერძნიშვილი), რომელიც იყო ეგზარქოსების პერიოდის გარეჯის მონასტრის უკანასკნელი წინამძღვარი.

ოქროპირიძე ალექსანდრე  დავითის ძე წმიდა მღვდელმთავარი (+1907) ხსენება 26 (08/11) ოქტომბერი სოფ. დისევი გორი. 1878-1959წწ ფოტომატიანე, საპატრიარქოს უწყებანი. თბილისი, 2011. 13-19 იანვარი, N2(574), გვ.16-20 ფოტო

1830 წლის მეტრიკული წიგნებიდან;

1830 წლის მეტრიკული წიგნი;

1448 ფონდი 1 ანაწერი

4404. 1788 წ. 10 ივნისი. მამულის ნასყიდობის წიგნი, მიცემული მღვდელ პეტრე ოქროპირიძის მიერ მახარე მახარაშვილისადმი. დამწერი წყნეთელი პეტრე

1448 ფონდი 1 ანაწერი

2237. 1799 წ. 24 ოქტომბერი. მამულის წყალობის წიგნი, მიცემული ვახტანგ ბატონიშვილის მიერ დიაკონ სპირიდონ ოქროპირისშვილისადმი. დამწერი კარის მღვდელი შიო ჭონქაძე

ოქროპირიძე  ქრისტინე ბესის ასული დაბ. სოფ. დოესი (კასპი) 1799წ.

ქრისტინე ბესის ასული ოქროპირიძე, დაბადებული 1799 წელს სოფელ დოესში. ანაფორა შეუმოსავს ბერმონაზონ ათანასეს შიომღვიმეში 1826 წელს, სამთავროში მოსულა 1825 წლის 1 ოქტომბერს.

ოქროპირიძე  ქრისტინე ბესის ასული მონაზონი, დაბ. სოფ. დოესი (კასპი) 1799წ. 1825წ. სამთავრო (მცხეთა) წმიდა ნინოს ეკლესია, დედათა მონასტერი, მღვიმევის მონასტრიდან 1872 წელი 

ოქროპირიძე ქრისტინე  მონაზონი  მღვიმევის მონასტრიდან 1872 წელი 

ოქროპირიძე  პეტრე სიმონის ძე მედავითნე 1913წ. იმერხევის (ქარელი) ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის შობის ეკლესია

ოქროპირიძე  ალექსანდრე მღვდელ მონაზონი, 1854-55წ. გელათი (ტყიბული) მონასტერი

ოქროპირიძე  მათე მედავითნე 1873, 1875წ. ბაზალეთი (დუშეთი) ღვთიმშობლის შობის, მიძინების ეკლესია 1871წ. ჭილურტ/ ებნისი (დუშეთი) წმიდა მარინეს ეკლესია

ოქროპირიძე  დავით მღვდელი 1884წ. წინსოფელი (ჭიათურა) ღვთიმშობლის ეკლესია

ოქროპირიძე  შალვა მედავითნე 1917წ. საღოლაშენი (ქარელი) სამება/ღვთიმშობლის ეკლესია

ოქროპირიძე  სოლომონ ზენონის ძე მღვდელი, 1850წ. სიონი (კობის სამრევლო, სტეფანწმიდა) ღვთიმშობლის შობის ეკლესია,

ოქროპირიძე  კონსტანტინე მედავითნე 1918წ. არბო (გორი) წმიდა გიორგის ეკლესია 1912წ. ხიდისთავი (გორი) წმიდა გიორგის/ახალჯვრის ეკლესია

ოქროპირიძე  იაკობ დავითის ძე მღვდელი 1885-1915წ. ახალდაბა (აშენდა ძველად, ბორჯომი) წმიდა კვირიკე და ივლიტას ეკლესია 1881წ. დიაკონი, გორი მიძინების (სობორი) ეკლესია 1906წ. ვარიანი (ქარელი) ღვთიმშობლის ტაძრათ მიყვანების ეკლესია 1883წ. აბისი (ქარელი) წმიდა მარინეს ეკლესია 1876წ. დიაკონი,  ურბნისი (ქარელი) წმიდა სტეფანეს ეკლესია 1875წ. ქვენატკოცა (ქარელი) მაცხოვრის ეკლესია

ოქროპირიძე  ივანე ანდრია (მღვდლი) ძე მედავითნე 1892წ. ახალდაბა (აშენდა ძველად, ბორჯომი) წმიდა კვირიკე და ივლიტას ეკლესია

ოქროპირიძე  (ოქროპირიშვილი) ანდრია მეფსალმუნე (პრიჩეტნიკი), 1841წ. ჭილურტი (დუშეთი) წმიდა ნინოს ეკლესია

ოქროპირიძე  ნიკოლოზ მღვდელი 1913წ. გრემისხევი (დუშეთი) წმ. მარინეს ეკლესია 1906წ. დიაკონი, დუშეთი წმიდა ნიკოლოზის ეკლესია 1913წ. მღვდელი, ჭილურტი (დუშეთი) წმიდა ნინოს ეკლესია

ოქროპირიძე  ლუკა მედავითნე 1907წ. გორი ღვთიმშობლის (საკათედრო) მიძინების ტაძარი 1907წ. გორი მიძინების (სობორი) ეკლესია

ოქროპირიძე  დავით ივანეს ძე მღვდელი, 1850წ. კარბი (გორი) წმიდა სამების ეკლესია

ოქროპირიძე დავით მღვდელი 1845წ.

ოქროპირიძე  დავით ივანეს ძე მღვდელი, 1850წ. კარბი (გორი) წმიდა სამების ეკლესია

ოქროპირიძე  გიორგი დავითის ძე მღვდელი. 1860წ. კარბი (გორი) წმიდა სამების ეკლესია

ოქროპირიძე  სვიმონ სოლომონის ძე დიაკონი, 1870წ. მედავითნე კირბალი (გორი) თომა მოციქულის ეკლესია, 1876წ. მედავინე, 1881წ, დიაკონი  მერეთი (გორი) წმიდა გიორგის ეკლესია

ოქროპირიძე  სოლომონ მეფსალმუნე, პრიჩტნიკი. 1870წ. კუცხოვეთი (ახალგორი) (ეკლესია არ უწერია)

ოქროპირიძე  გრიგოლ ანდრიას ძე მღვდელი 1885წ. ვარიანი (ქარელი) ღვთიმშობლის ტაძრათ მიყვანების ეკლესია 1876წ.  სკრა (გორი) წმიდა გიორგის ეკლესია, ღვთიმშობლის ეკლესია  1872წ. ჭარები (გორი, ერედვის თემი) ღვთისმშობლის მიძნების

ოქროპირიძე  ზურაბ დავითის ძე მეფსალმუნე, პრიჩეტნიკი. 1860, 1870წ. კულბითი (ერედვი, ცხინვალი) მიძნების ეკლესია, 1885წ. ქოლოთი (ახალგორი) ღვთიმშობლის ეკლესია. 

ოქროპირიძე  ნიკოლოზ მედავითნე, პრიჩეტნიკი, 1883წ. ახალქალაქი მაცხოვრის ფერიცვალობის ეკლესია. 1881წ. წინსოფელი (ჭიათურა) ღვთიმშობლის ეკლესია

ოქროპირიძე  იოსებ მღვდელი 1870წ. არანისი (დუშეთი) ღვთისმშობლის ხარების ეკლესია 1851, 1860წ.მეფსალმუნე. ჭილურტი (დუშეთი) წმიდა ნინოს ეკლესია

ოქროპირიძე  იოანე მღვდელი, 1820წ. არბო (გორი) წმიდა გიორგის ეკლესია, 1830წ. ვარიანი (ქარელი) ღვთიმშობლის ტაძრათ მიყვანების ეკლესია

ოქროპირიძე  საბა მთავარდიაკონი, 1870წ. გრემისხევი (დუშეთი) წმ. მარინეს ეკლესია. 1872წ. ჭილურტ/ ებნისი (დუშეთი) წმიდა მარინეს ეკლესია

ოქროპირიძე  ზენონ მღვდელი, 1820წ. ახალდაბა (აშენდა ძველად, ბორჯომი) წმიდა კვირიკე და ივლიტას ეკლესია

ოქროპირიძე  სიმონ ზენონის ძე მღვდელი, 1860წ. ახალდაბა (აშენდა ძველად, ბორჯომი) წმიდა კვირიკე და ივლიტას ეკლესია

ოქროპირიძე  ანდრია ზენონის ძე მღვდელი, 1850, 1860, 1877წ. ბერშუეთი (გორი) მთავარანგელოზის ეკლესია

ოქროპირიძე  ზურაბ საბას ძე მედავითნე 1909წ. ჭილურტი (დუშეთი) წმიდა ნინოს ეკლესია 1887წ. ჭილურტ/ ებნისი (დუშეთი) წმიდა მარინეს ეკლესია 1883წ. დართლო (თუშეთი) ეკლესია

ოქროპირიძე  ნიკოლოზ მეფსალმუნე, პრიჩეტნიკი. 1870წ. ორტევი (ცხინვალი, ერედვი) ეკლესია, 1875წ. მერეთი (გორი) წმიდა გიორგის ეკლესია

ოქროპირიძე თომა შიოს ძე, გარდაიცვალა 1916 წელს, წინამძღვარი მღვდელი, სოფელ 1908წ. კისისხევის ფერისცვალების სახელობის ეკლესია (თელავის მაზრა) 1906წ. კოღოთო (ახმეტა) წმიდა გიორგის ეკლესია თელავის მაზრა 

69. სოფელ კისისხევის ფერისცვალების სახელობის ეკლესია (თელავის მაზრა) - წინამძღვარი მღვდელი თომა შიოს ძე ოქროპირიძე

1861 წელს, გლეხის ოჯახში დაიბადა. სწავლობდა თავისუფალ მსმენელად ერევნის სასულიერო სემინარიაში.

1886 წლის 30 ივლისს ახალი მიხაილოვკის სამრევლოს მედავითნედ დაინიშნა.

1888 წლის 14 მარტს ნახიჭევანის სამრევლოში გადაიყვანეს.

1889 წლის 7 სექტემბერს ერევნის ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის საფარველის სახელობის საკათედრო ტაძრის მედავითნედ დაინიშნა.

1896 წლის 4 დეკემბერს დიაკვნად აკურთხეს და მედავითნის შტატში დატოვეს.

1899 წლის 1 ივნისს დიაკვნის შტატში დაადგინეს.

1901 წლის 20 ივლისს ვაგარშაპეტის სამრევლოში გადაიყვანეს.

1902 წლის 12 მარტს თბილისის სასულიერო სასწავლებლის წმინდა იოანე ღვთისმეტყველის სახელობის ეკლესიაში დაინიშნა.

1902 წლის 20 ოქტომბერს მღვდლად დაასხეს ხელი და კოღოთო-ალავერდის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიის წინამძღვრად დაადგინეს.

1908 წლის 1 სექტემბერს კისისხევის ფერისცვალების სახელობის ეკლესიის წინამძღვრად განამწესეს.

1914 წლის აღდგომას საგვერდულით დაჯილდოვდა. მღვდელი თომა 1916 წლის 29 თებერვალს გარდაიცვალა.

ოქროპირიძე  გიორგი მღვდელი. 1820წ. კულბითი (ერედვი, ცხინვალი) მიძნების ეკლესია

ალექსანდრე ოქროპირიძის წინაპართაგან პირველი სასულიერო პირი, საქართველო-იმერეთის სინოდალურ კანტორაში დაცული საბუთებიდან, გახლავთ მღვდელი გიორგი ოქროპირიძე, რომელიც XVIII ს-ის 90-იანი წლებიდან მოღვაწეობდა სოფელ კულბითის ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის შობის სახელობის ეკლესიაში. მამა გიორგის შვილებიდან ორი – ზაქარია და გაბრიელი –– ასევე სასულიერო პირები იყვნენ. მღვდელი გიორგი 1829 წლის 10 აპრილს გარდაიცვალა.

ოქროპირიძე ილარიონ იოსების ძე მღვდელი

1878წ. მერეთი (გორი) წმიდა გიორგის ეკლესია