ჯავახიშვილი გიორგი ოთარის ძე საქართველოს მხედრიონი
დაიბადა 1973 წლის 20 დეკემბერს ქ. თბილისში.დაამთავრა თბილისის მე-4 საშუალო სკოლა და იმავე წელს ჩაირიცხა ნოდარ დუმბაძის სახელობის იურიდიულ ფაკულტეტზე. მას არ დასცალდა ინსტიტუტის დამთავრება , რადგან 1992 წელს საქართველოში მოხდა არეულობა....აფხაზეთის ომი.....
''მაპატიე დედი!---ასე წერს გიორგი ჯავახიშვილი ერთ-ერთ წერილში.მე იქ ვპოულობ შვებას...მე მირჩევნია იქ ორი დღე ტალახში ვიყო, ვიდრე თბილისში ვიგულაო ....იქ მირჩევნია ყოფნა, სადაც ჩემი მებობრები შიმშილობენ და ცივათ...სიკვდილის გვეშინია, მაგრამ იქ უნდა ვიყოთ...ასე საჭირო დღეს... მოვა დრო და დედიკოს კალთებს ამოფარებულებს მოვიკითხავთ, თანაც მწარედ მოვიკითხავთ...მაპატიე დედი!''.
აფხაზეთში შეიარაღებული კონფლიქტის დროს, 1993 წლის 22 სექტემბერს, სამსახურეობრივი მოვალეობის შესრულებისას, ტრაგიკულად დაიღუპა ავიაკატასტროფის დროს ბაბუშერას აეროპორტში.
1997 წლის 9 მაისს მოხერხდა გიორგი ჯავახიშვილის გადმოსვენება თბილისში. დაკრძალულია დიღმის ძმათა სასაფლაოზე.
გიორგი ჯავახიშვილი სიკვდილის შემდეგ დაჯილდოებულია ვახტანგ გორგასლის მე-3 ხრისხის ორდენით.
წყარო მარინა ნაჭყებია დაიბადა სოხუმში 1956 წლის 24 დეკემბერს ფოტო გადაღებულია ძმათა სასაფლაოზე
დედა თამარ ბექაური აფხაზეთის ომის მკვლევარ მარინა ნაჭყებიასთან ერთად
.მაპატიე დედი!''
2016 წლის 16 მაისს აფხაზეთის იუსტიციის დეპარტამენტში სტუმრად გვეწვია ქალბატონი თამარ ბექაური წერილით და ცრემლით---''შვილი მყავს აფხაზეთის ომში დაღუპული და საბუთები მოვიტანე...'''--გადავათვალიერე საბუთები, განსაკუთრებით კი წერილზე ამიყუჩდა გული..--გმირი გიორგი ჯავახიშვილის სიტყვები---''მე იქ ვპოულობ შვებას...მე მირჩევნია იქ ორი დღე ტალახში ვიყო, ვიდრე თბილისში ვიგულაო ....იქ მირჩევნია ყოფნა, სადაც ჩემი მებობრები შიმშილობენ და ცივათ...სიკვდილის გვეშინია, მაგრამ იქ უნდა ვიყოთ...ასე საჭირო დღეს... მოვა დრო და დედიკოს კალთებს ამოფარებულებს მოვიკითხავთ, თანაც მწარედ მოვიკითხავთ...მაპატიე დედი!''...ეს იყო ბოლო წერილი გიორგი ჯავახიშვილის.
