ახალსოფელი (ძველი გავაზი) ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის მიძნების ეკლესი;
სულ რაოდენობა: 7
ბმულის კოპირებაახალი გავაზის ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესია (მიძინების ტაძარი) მდებარეობს ყვარლის მუნიციპალიტეტში, სოფელ ახალსოფელში. ეს უძველესი, V-VI საუკუნეებით დათარიღებული ძეგლი,
|
1907-1921წ. მღვდელი დაკრძ. იქვე სრულად ნახვა |
მეუღლესთან მარიამ კანდელაკთან ერთად 1875 წელს დაიბადა. ეკუთვნოდა სასულიერო უწყებას. 1891-95 წლებში თელავის სასულიერო სასწავლებელში სწავლობდა. 1896 წლის 9 მარტს გორის ეპისკოპოსმა ალექსანდრემ (ოქროპირიძე) ახალი გავაზის ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის გვ159 მიძინების სახელობის ეკლესიაში მედავითნედ განამწესა. 1900·იანი წლების ბოლოს ჯერ დიაკვნად, შემდეგ კი - მღვდლად აკურთხეს და·ამავე ტაძრის წინამძღვრად დაინიშნა. 1913 წლის 13 მარტს ბოდბისხევის მაცხოვრის ამაღლების სახელობის ეკლესიის წინამძღვრად გადაიყვანეს. 1915 წლის 12 ივლისს საგვერდულით დაჯილდოვდა. 1917 წელს საქობაოს ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის მიძინების სახელობის ეკლესიის წინამძღვრად დაინიშნა. 1922-23 წლებში ვეჯინის ეკლესიაში, ხოლო 1925 წლის შემოდგომამდე - სოფელ კელმეჩურის ღვთისმშობლის ეკლესიაში. 1925 წლის შემოდგომიდან 1926 წლის გაზაფხულამდე მსახურობდა ისევ საქობაოს ეკლესიაში. 1926 წლიდან ჯიმითის ეკლესიაში მსახურობს. 1925 წელს - სოფელ ჯიმითის ეკლესიაში მსახურობს. 1928 წელს კვლავ მოიხსენიება მოქმედ სამღვდელოებაში. მისი შემდგომი ბედი უცნობია.
ფოტო მოგვაწოდა ლელა ელბერდის ასული ბეიტრიშვილი, შთამომავალი: დედა მერი ივანეს ასული დემეტრაშვილი, ივანე გერასიმეს (მღვდელი) ძე დემეტრაშილი
საბა ვარადაშვილი - ყვარელის რაიონის სოფელ გავაზის მკვიდრი. 1900-იან წლებში მსახურობდა მეფის არმიში. საბა ვარადაშვილის ხელმძღვანელობით 1914 წელს სოფელ გავაზში აშენდა სკოლა. 1924 წლიდან სოფელ გავაზში "მიწის ზოგადი შრომის დამამუშავებელი ამხანაგობის" დაამაარსებელი, ორგანიზატორი და ხელმძღვანელია. 1925 წელს საბა ვარადაშვილი უახლოვდება პროფესორ კ. ამირეჯიბს და მისი დახმარებით ამერიკიდან გამოიწერა "ფორძონის" მარკის ტრაქტორი. საბა ვარადაშვილმა პირველმა შემოიტანა ტრაქტორი კახეთში და ისწავლა მისი მართვა. ტრაქტორს მოჰყვა სალეწი, სამკელი და სახვა სახის სასოფლო-სამეურნეო მანქანების შემოტანა. ეს ყველაფერი 1928 წელს "ამხანაგობამ" უსასყიდლოდ გადასცა სოფელ გავაზის კოლმეურნეობას. გარდაიცვალა 90 წლის ასაკში. |
 კახიშვილი ნიკოლოზ პართენის ძე მღვდელი 1920 წლის 20 დეკემბრამდე სოფელ ქისტაურში ადგილობრივი მღვდელი, 1920 წლის 20 დეკემბერს ფილტვების ანთებით გარდაიცვალა. სხვა წყარო 11.10.1904-20.04.1912 გომეწრის (დუშეთი) წმინდა გიორგის ეკლესია 1894წ. ართანა (თელავი) ორმოცი მოწამის/აღდგომის ეკლესია
77. სოფელ მაღაროსკარის სამრევლო (თიანეთის მაზრა) - წინამძლვარი მღვდელი ნიკოლოზ პართენის ძე კახიშვილი
1870 წელს, გლეხის ოჯახში დაიბადა. 1886-92 წლებში თბილისის სასულიერო სემინარიაში სწავლობდა, რომელიც მეორე ხარისხის დიპლომით დაამთავრა. 1892 წლის 15 სექტემბერს კავკასიაში ქრისტიანობის აღმდგენელმა საზოგადოებამ სტეფანწმინდის სამრველო სკოლის მასწავლებლად განამწესა. ამავე წლის 1 სექტემბერს თიანეთში ანალოგიური სკოლის მასწავლებლად გადაიყვანეს. 1896 წლის 29 აგვისტოს საქართველოს ეგზარქოსმა ვლადიმერმა (ბოგოიავლენსკი) დიაკვნად აკურთხა, ხოლო მეორე დღეს მღვდლად დაასხა ხელი და არტაანის მაცხოვრის აღდგომის სახელობის ეკლესიის წინამძღვრად დაინიშნა. 1898 წლის 1 ოქტომბერს ახალსოფლის ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის მიძინების სახელობის ეკლესიის წინამძღვრად გადაიყვანეს. 1903 წლის 30 დეკემბერს ნადარბაზევის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიის წინამძღვრად დაადგინეს. 1904 წლის 11 ოქტომბერს გომეწრის წმინდა გვ190 გიორგის სახელობის ეკლესიის წინხამძღვრად დაინიშნა. 1906 წლის 1 სექტემბრიდან 1907 წლამდე ფშავ-ხევსურეთის მეორე ოლქის მთავარხუცესია. 1911 წლის ბოლოს მაღაროსკარის ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის მიძინების სახელობის ეკლესიაში განამწესეს. 1912 წლის 20 აპრილიდან ბერშუეთის წმინდა მიქაელ მთავარანგელოზის სახელობის ეკლესიის წინამძღვარია. ამავე წლის 17 ივლისს თავისი თხოვნის საფუძველზე გათავისუფლდა ამ სამრევლოდან. 1913 წლის 20 იანვარს ქისტაურის წმინდა ნინოს სახელობის ეკლესიის წინამძღვრად დაინიშნა. მღვდელი ნიკოლოზი XX საუკუნის 20-იან წლების დასაწყისში გარდაიცვალა. |
|
1907-1921წ. მღვდელი დაკრძ. იქვე სრულად ნახვა |
|
|
ნათაძე (ნათიძე) ვასილ გიორგის ძე 1864-1956წწ დეკანოზი დაბ. ნუკრიანი, სიღნაღი ბიოგრაფია, ფოტო. 1889წ. ნუკრიანი (სიღნაღი) წმიდა გიორგის ეკლესია
1865 წელს სიღნაღის მაზრაში, სოფელ ნუკრიანში მღვდლის ოჯახში დაიბადა. 1881-87 წლებში თბილისის სასულიერო სემინარიაში სწავლობდა. 1888 წლის 30 ივლისს სოფელ მელაანში გახსნა სკოლა, სადაც უსასყიდლოდ ასწავლიდა ბავშვებს. 1888 წლის 28 აგვისტოს ეგზარქოსმა პავლემ (ლებედევი) დიაკვნად აკურთხა, მეორე დღეს - მღვდლად დაასხა ხელი და ალვანის ყოვლადწმინდა სამების სახელობის ეკლესიაში განამწესა. 1889 წლის 15 აგვისტოს ნუკრიანის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიის წინამძღვრად გადაიყვანეს. 1890- 96 წლებში ორჯერ აირჩიეს თელავი-სიღნაღის სასწავლო კომიტეტის დეპუტატად. 1894 წლის 24 აპრილს საგვერდულით დაჯილდოევედა. 1897 წლის 24 მაისს სიღნაღის სანთლის ქარხნის რევიზორად დაინიშნა. 1898 წლის 4 ოქტომბერს სკუფია უბოძეს. 1898 წლის 13 დეკემბერს ქ. სიღნაღის ლიანოზოვის დაწყებითი სასწავლებლის საღვთო სჯულის მასწავლებლად დაინიშნა. 1902 წლის 6 მაისს კამილავკა უბოძეს. 1905 წლის 6 მაისს წმინდა სინოდმა მადლობის სიგელი - გრამოტით უწყალობა. 1908 წლის 6 მაისს სამკერდე ოქროს ჯვრით დაჯილდოვდა. 1913 წლის აღდგომას წმინდა ანას III ხარისხის ორდენით დაჯილდოვედა. შემორჩენილია 1945 წლის 27 დეკემბერს შედგენილი პატარა ავტოგრაფი მამა ვასილზე, სადაც მოკლედ არის აღწერილი მისი მოღვაწეობა 1915 წლის შემდეგ: „1916 წლის მაისის იგი აყვანილია დეკანოზობის ხარისხზედ. მსახურობს თავჯდომარეთ საეპარქიო სამოსწავლო განყოფილებისა და ზედამხედველათ სიღნაღის მაზრის სამრევლო შკოლებისა. საქართველოს ეკლესიის ავტოკეფალიის დროს, პირველ ხანებში, განსაკუთრებით ეპისკოპოს სტეფანე და იოანე ბოდბელის დროს, მსახურობდა სიღნაღის მაზრის უკანა მხრის სოფლებში მთავარხუცესათ. განსვენებული პატრიარქის ქრისტეფორეს მობრძანების დროს ბოდბის ეპარქიაში, თანახმად ეპარქიის სამღვდელო კრების დადგენილებისა, რომელსაც თავჯდომარეობდა თვით პატრიარქი ქრისტეფორე ნუკრიანის წმინდა გიორგის ეკლესიაში, მისი პატრიარქული ლოცვა-კურთხევით დანიშნული იყო დროებით ბოდბის ეპარქიის მეთვალყურეთ და დაჯილდოებული ენქერით, რაც კარგათ მოეხსენება თვით მეუფე ეფრემსაც, რომელიც თან ახლდა პატრიარქს ჩემს ოჯახში ერთი კვირის განმავლობაში სტუმრობის დროს. დღევანდელამდე ღრმა მოხუცებულობის, 1863 წელში გვ195 დაბადებულს დეკანოზ ნათიძეს ღვთისადმი სამსახური არ შეუწყვეტია”. 1926 წლის 24 დეკემბერს შედგა ბოდბის ეპარქიის კრება. კრებამ ერთხმად დაადგინა შემდეგი: „თანახმად დეკანოზ ვასილ ნათიძისა ეპისკოპოსი ბოდბის ეპარქიისა აღვანილ იქნას მიტროპოლიტის პატივში, ხოლო ეპისკოპოსი სტეფანეს ხარისხზე აყვანის საკითხი აღძრულ იქნას სათანადო შუამდგომლობით სრულიად საქართველოს საკათოლიკოსო სინოდში - კრების თავჯდომარე დეკანოზი ილია კობაიძე“, 1927 წლის ბოლოს შედგენილ ბოდბის ეპარქიის ტაძრებისა და სამღვდელოების სიაში მამა ვასილი სამი ტაძრის წინამძღვრად მოიხსენიება. IV ოლქში არსებული სოფელ მელაანის ყოვლადწმინდა სამების სახელობის ეკლესიის - 250 კომლი, ტაძარი არ მოქმედებდა; სოფელ ჩალაუბნის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია - 150 კომლი, ტაძარი არ მოქმედებდა და სოფელზიარის „უსანეთის“ წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია - 85 კომლი, ტაძარი ხელახლა აკურთსა მეუფე სტეფანემ (კარბელაშვილი) 1927 წლის 10 ივლისს. 1943 წელს ეკლესიების ამოქმედების დროს კათოლიკოს პატრიარქის კალისტრატეს (ცინცაძე) ლოცვა-კურთხევით, მამა ვასილს დაევალა საეკლესიო წესების შესრულება სოფელ ნუკრიანსა და ჭოტოხში, ხოლო წირვა-ლოცვის ჩასატარებლად პერიოდულად ჩადიოდა ახალსოფლის (ძვ. გავაზის) ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის მიძინების სახელობის ეკლესიაში. უკანასკნელად მოიხსენიება 1956 წლის დასაწყისში შედგენილ საქართველოს ეკლესიის სამღვდელოების სიაში. დეკანოზი ვასილი ამავე წელს გარდაიცვალა. იგი დასაფლავებულია სოფელ ნუკრიანის სასაფლაოზე. |
 სრულად ნახვა |
| ეკლესიის მსახურნი და შემწირველნი |
