ხუციშვილი გიორგი
...1993 წლის თებერვალში ბრძოლის ველზე ერთად დაიჭრნენ მამა-შვილი ზვიად და გიო ხუციშვილები. მძიმედ დაჭრილებს პირველი დახმარება იქვე აღმოუჩინეს, რადგან ტრანსპორტი არ იყო დაჭრილთა გადასაყვანად, მებრძოლებმა იკისრეს მათი ხელით წაყვანა სოხუმამდე. იქიდან კი თბილისში გადააფრინეს. შვილი ფეხში დაიჭრა და ტერფი დაემსხვრა. მამას კი ოთხი ჭრილობა ჰქონდა ფეხში, ხელში, თავსა და ფერდში.
განსაკუთრებით თავის ჭრილობა აღმოჩნდა საშიში. მაგრამ ძლიერმა ორგანიზმმა და ძლიერმა სულმა, სიცოცხლისაკენ სწრაფვამ გადაარჩინა ვაჟკაცი.
- `სიკვდილის დამარცხება, სიცოცხლის გადარჩენა მივულოცოთ მამა-შვილს. დაე, სამშობლოსათვის დაღვრილი მათი სისხლი თბილ რძესავით შერგებოდეს ჩვენს მრავალტანჯულ საქართველოს,~ - იტყობინებოდა 1993 წლის 28 აპრილის გაზეთი ,,ონი~.
გადიოდა დრო და მამა-შვილს სასტიკი ტკივილები კვლავ ახსენებდათ თავს. 2000 წელს, საქართველოს თავისუფლებისა და ტერიტორიული მთლიანობისათვის ბრძოლებში მიღებული ჭრილობებისაგან, გარდაიცვალა მამა - ზვიად ხუციშვილი, ერთი წლის შემდეგ კი შვილი, სერჟანტი გია ხუციშვილი...
ვინ იყვნენ ზვიად და გია ხუციშვილები? ისინი რაჭიდან, ონის რაიონის სოფელ სევიდან იყვნენ...
როდესაც სამშობლოს ტერიტორიულ მთლიანობას საფრთხე დაემუქრა, გია ხუციშვილი გამოცხადდა სამხედრო კომისარიატში, საიდანაც შავნაბადაზე განლაგებულ სამხედრო ნაწილში გაანაწილეს. იქ გაიარა სათანადო სამხედრო მომზადება.
გიამ მშობლებს აცნობა, რომ მალე აფხაზეთში მიდიოდა. ჯერ კიდევ ახალგაზრდა მამამ - ზვიადმა მოსვენება დაკარგა. ვერ წარმოედგინა, შვილი ომში გაეშვა და თავად კი შინ დარჩენილიყო. მრავალი თხოვნის შემდეგ, მამაც გიას ნაწილში ჩარიცხეს და მამა-შვილი ერთად წავიდნენ ომში.
მკითხველს უნებლიედ ,,ჯარისკაცის მამა~ გაახსენდება, მეორე მსოფლიო ომში ქართველი მებრძოლის მამა დაჟინებით რომ ითხოვს ფრონტის წინა ხაზზე გაშვებას. ისტორია მეორდება. საქართველოში მრავლად არიან ასეთი მამები, ციხე-სიმაგრესავით რომ დაუდგებიან მომავალ თაობასა და სამშობლოს ერთიანობას.
მამა და შვილი მედგრად იბძროდნენ სოხუმთან. აკი აფხაზეთში მიღებული ჭრილობები გახდა წლების შემდეგ, მათი დაღუპვის მიზეზი...
მარინა ნაჭყებია დ.1956წ. აფხაზეთის მებრძოლთა მკვლევარი დ. სოხუმი აფხაზეთი
