მე-2 საარმიო კორპუსი 23-ე ბრიგადა 239-ე საზენიტო-საარტილერიო დივიზიონი წიგნიდან "საქართველოსთვის"

ვასილ  გიორგის  ძე  გაბუნია  დაიბადა  1953  წლის  8  მარტს  ქალაქ  სოხუმში. იყო   დაოჯახებული, მუშაობდა  ავტოგასამართ  სახელოსნოში.

  ვასილი  აფხაზეთში  მიმდინარე  საომარი  მოქმედებების  დაწყებისთანავე  ქვეყნისა  და  მშობლიური  ქალაქის  დამცველთა  რიგებში  ჩადგა. 1993  წლის  3  თებერვლიდან  1993  წლის  28  სექტემბრამდე   მსახურობდა  საქართველოს  თავდაცვის  სამინისტროს  23-ე  მექანიზირებული   ბრიგადის  239-ე  საზენიტო-საარტილერიო  დივიზიონის  მატერიალური  უზრუნველყოფის  ასეულში, საავტომობილო  ოცეულის  მე-3  ათეულის მძღოლად.

  ვასილ  გაბუნია  უშუალოდ  მონაწილეობდა  239-ე  საზენიტო-საარტილერიო  დივიზიონის  მიერ   წარმოებულ  ყველა  ძირითად  საბრძოლო  ოპერაციაში.  დავალებების  შესრულების  დროს  გამოირჩეოდა  სიმამაცითა  და  გმირული  სულისკვეთებით.

 1993  წლის  16  სექტემბერს  მე-2  ბატალიონის  მებრძოლთა  ჯგუფს  დაევალა  -  სოხუმისათვის  ბრძოლაში  პოზიცია  სოფელ  აჩადარას  ჩასასვლელთან  დაეკავებინა.  არსებობდა  მათი  ალყაში  მოქცევის  საფრთხე, ამიტომ  ვასილ გაბუნიამ   და  მისმა  მეგობრებმა  რამდენიმედღიანი  დამქანცველი  ბრძოლის  შემდეგ, 28  სექტემბერს, მაჭარის  საგუშაგოსთან  გადაინაცვლეს.  თუმცა  მუხანათურად  ჩასაფრებულმა  მტერმა  მოულოდნელად  ორმხრივი  ცეცხლი  გახსნა.  ვასილი  ამ  შეტაკების  დროს   მძიმედ  დაიჭრა და  ადგილზე  გარდაიცვალა.  შეღამებისას  ბატალიონის  მებრძოლებმა  მისი  გადმოსვენება  შეძლეს.

ვასილ  გაბუნია  დაკრძალულია  მდინარე  მაჭარკის  სანაპიროსთან.